พระพุทธศาสนาเถรวาทกับสุนทรียศาสตร์

Main Article Content

นายแสงอาทิตย์ ไทยมิตร

บทคัดย่อ

                บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคำสอนของพุทธศาสนาเถรวาทเกี่ยวกับสุนทรียศาสตร์ ผลการศึกษาพบว่า สุนทรียศาสตร์ตามคำสอนของพุทธศาสนาแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ คือ ลักษณะที่ติดอยู่กับโลกหรือแบบชาวโลกและลักษณะที่อยู่เหนือโลกหรือแบบทางธรรม พุทธสุนทรียศาสตร์แบบที่ติดอยู่กับโลก หมายถึง คำสอนเกี่ยวกับศิลปะและความงามอันเป็นที่เข้าใจของชาวโลกทั่วไป ยังข้องเกี่ยวอยู่กับกิเลสของมนุษย์ ส่วนพุทธสุนทรียศาสตร์แบบที่อยู่เหนือโลก หมายถึง คำสอนเกี่ยวกับความงามที่เป็นผลจากการเห็นธรรมตามเป็นจริงแล้วแสดงออกทางพฤติกรรมให้คนทั่วไปเห็นว่าเป็นผู้มีธรรมหรือเป็นคนที่งาม ผู้ที่เห็นธรรมตามเป็นจริงจึงสัมผัสความงามได้ตรงกันและเหมือนกัน ผู้มีธรรมนอกจากจะแสดงพฤติกรรมออกมาให้คนเห็นว่างามแล้ว ยังส่งกระแสของความงามไปถึงธรรมชาติแวดล้อมที่อยู่รอบข้างด้วย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ไทยมิตร น. (2018). พระพุทธศาสนาเถรวาทกับสุนทรียศาสตร์. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 1(1), 37–49. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bmrj/article/view/251317
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับสังคายนา เล่มที่ 10, 12, 15, 20, 21, 25,28.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา, 2530.
พระธรรมธีรราชมหามุนี. มงคล 38 ประการ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สัมปชัญญะ, 2548.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล เล่มที่ 11, 34, 41, 47, 56. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศิวพร, 2526.
สุเชาวน์ พลอยชุม. พุทธปรัชญาในสุตตันตปิฎก. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัดบางกอกบล็อก, 2552.