คุณธรรมพื้นฐานของความเป็นมนุษย์

Main Article Content

พระสุวัจน์ สุจิตฺโต สายสุวรรณ

บทคัดย่อ

คุณธรรมในฐานะเป็นพื้นฐานของมนุษยธรรม เป็นข้อปฏิบัติในชีวิตประจำให้ถึงความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ “มนุษยธรรม” (ธรรมที่ทำคนให้เป็นมนุษย์) เพราะผู้มีคุณธรรม ได้ ย่อมเป็นคนคุณภาพที่สามารถยกชีวิตให้พัฒนาขึ้นมาอีกระดับหนึ่งจากปุถุชนทั่วไปที่ยังคงใช้ชีวิตโดยการชักจูงของสัญชาตญาณเป็นส่วนใหญ่ ส่วนผู้มีคุณธรรม แล้วนั้น จะก้าวเข้าสู่การเป็นมนุษย์ผู้พร้อมที่จะร่วมเป็นหุ้นส่วนแห่งสังคมอารยะที่สามารถจะนำพาทั้งชีวิตของตน ของคนอื่น และของสังคมโดยรวมไปสู่ความร่มเย็นเป็นสุขอย่างเกื้อกูลกันในวงกว้าง การไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน คุณธรรมเป็นที่ตั้งแห่งกุศลธรรมอันเป็นพื้นฐานความเป็นมนุษย์ เป็นแนวทางการประพฤติปฏิบัติการแสดงออกเป็นที่ตั้ง คือเจตนา “คุณธรรม คือ ความดีที่มีอยู่ในใจ ที่ทำให้เกิดผลดีต่อผู้อื่นโดยคนดีมีคุณธรรมต้อง ซื่อสัตย์สุจริต คิดดี พูดดี ทำดี คิดตรง พูดตรง ทำตรง ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ไม่พลิกพริ้วในคำพูดและการกระทำ รวมถึงต้องมีเมตตาช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก ที่สำคัญ ต้องไม่เบียดเบียนคนอื่น ไม่คดโกง ไม่ข่มเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า หรือผู้หญิง ไม่ฉ้อราษฎร์บังหลวง และไม่ทำทุจริต” “คุณธรรม คือ ความเป็นมนุษย์” ที่มนุษย์ทุกคนต้องนำ สติปัญญามาควบคุมพฤติกรรม ทั้งกาย วาจา ใจ ให้อยู่ในกรอบ ซึ่งจะนำมาถึงความสงบร่มเย็นในสังคมทั้งในปัจจุบันและอนาคตต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พระสุวัจน์ สุจิตฺโต สายสุวรรณ. (2022). คุณธรรมพื้นฐานของความเป็นมนุษย์. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 5(2), 17–31. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bmrj/article/view/261288
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

การศาสนา, กรม.(2541). คู่มือการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมสำหรับผู้บริหาร. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์กรมการศาสนา.

พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เล่ม 1 ภาค 1

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). “พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์”.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พระพุทธศาสนากับการพัฒนาคนและสังคม. กรุงเทพฯ : การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2548). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพ: สุขภาพใจ.

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 (ราชบัณฑิตยสถาน, 2546)

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม.

พิมพ์ครั้งที่ 12 พ.ศ. 2546.

___________ . (2555). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 32 กรุงเทพมหานคร:

เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด.

พิมพ์พรรณ เทพสุเมธานนท์ และนุชนารถ สุนทรพันธุ์. (2537). การศึกษาเพื่อพัฒนา ชีวิตและสังคม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ประวัติ พื้นผาสุก. (2549). คุณธรรมสำหรับผู้บริหาร. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฏ เชียงใหม่.

วศิน อินทรสระ. (2541). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ : ทองกวาว.

___________ . (2541). แนวทางการพัฒนาจริยธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทย พัฒนาพานิช.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ . กรมการศาสนา

กระทรวงวัฒนธรรม.