พญานาค : ความเชื่อของคนในสังคมอีสานเขตลุ่มน้ำโขง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งแสดงให้เห็นถึงความเชื่อของคนอีสานในแถบลุ่มแม่น้ำโขงที่เกี่ยวข้องกับพญานาคที่ส่วนใหญ่จะเชื่อว่าพญานาคเป็นสัตว์กึ่งเทพมีอิทธิฤทธิ์ศักดานุภาพสามารถเนรมิตร่างกายเป็นมนุษย์ชายและหญิงได้ ทั้งยังมีความเชื่อว่าพญานาคนั้นเป็นสัญลักษณ์แห่งสายน้ำ คือ ความอุดมสมบูรณ์ และพญานาคยังเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่มนุษย์ให้ความเคารพนับถือบูชามาเป็นเวลานาน ซึ่งจะเห็นว่ากายภาพของพญานาคนั้นมีลักษณะแตกต่างกว่าสัตว์ประเภทอื่น ๆ กล่าวคือเป็นสัตว์ที่มีพิษมากเหมือนมีอํานาจซ่อนเร้นอยู่ในตัว มีพลังอำนาจมาก พญานาคจึงมีความขลังที่ลึกลับน่าเกรงขามมีอิทธิพลต่อความเชื่อของมนุษย์ พญานาคจึงผูกพันและปรากฏเป็นสัญลักษณ์อยู่ในวิถีการดำรงชีวิตของชาวอีสานเขตลุ่มแม่น้ำโขงมาหลายร้อยปี ทั้งในด้านพิธีกรรมการเกษตร ศิลปะ และสถาปัตยกรรม ดังที่เราจะเห็นได้ว่ามีการสร้างรูปปั้นพญานาคอยู่ริมแม่น้ำโขงหลายแห่ง เช่น รูปปั้นพญาศรีสัตตนาคราชเจ็ดเศียร จังหวัดนครพนม ศาลพ่อปู่พญาอนันตนาคราช ใต้สะพานมิตรภาพไทยและลาวแห่งที่สอง จังหวัดมุกดาหาร รูปปั้นพญาศรีภุชงค์มุกดานาคราชที่แก่งกะเบา จังหวัดมุกดาหาร รูปปั้นนาคชัยยัญที่วัดไทย จังหวัดหนองคาย ดังการยกตัวอย่างจะเห็นได้ว่าความเชื่อความศรัทธาเรื่องพญานาคมีความผูกพันกับคนในเขตแม่ลุ่มน้ำโขงมาอย่างช้านาน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
กนกนุช ศิวนาถภูธน. (2564). พญานาค : ความเชื่อและพิธีกรรมของชุมชนในคำชะโนด. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2565. จาก https://far.kku.ac.th/img/files/pdf/posters2021/FAR420.pdf.
กัญญรัตน์ เวชชศาสตร์. (2551). ความเข้าใจเกี่ยวกับมโนทัศน์ : ภาพรวมจากการสังเคราะห์. วารสารคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 5(1), หน้า 91-100.
เกณิกา ชาติชายวงศ์. (2558). การจัดการความเชื่อเรื่องพญานาคของชาวอีสานและสิ่งที่ควรทบทวนใหม่. วารสารพื้นถิ่นโขง ชี มูล. 1(1), หน้า 63-64.
จิตติมา พุทธธนธนภา. (2561).: ความเชื่อของพญานาคในภาคอีสาน : พุทธและพราหมณ์. การประชุมวิชาการนานาชาติครั้งที่ 14 ด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 2018 ครั้งที่ 22 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, หน้า 944.
จิตร ภูมิศักดิ์. (2540). ความเป็นมาของคำสยาม ไทย ลาว ขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติฉบับสมบูรณ์เพิ่มเติมข้อเท็จจริงว่าด้วยชนชาติขอม. กรุงเทพมหานคร : เคล็ดไทย, หน้า 17
ดนัย ไชยโยธา. (2538). ลัทธิศาสนาและระบบความเชื่อกับประเพณีนิยมในท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์.
นพพล จันทร์กระจ่างแจ้ง และ ศิริวรรณ เรืองศรี. (2563). การเปรียบเทียบพญานาคกับมังกรในมุมมองของศาสนาและความเชื่อ. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 10(3), หน้า 165-179.
นันทนา ขุนภักดิ์. (2530). รายงานการวิเคราะห์ความเชื่อของชาวไทยในสวัสดิรักษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
พระครูใบฎีกาหัสดี กิตตินฺนโท. (2563). ความเชื่อของชาวพุทธในสังคมไทย. สารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา, หน้า 218-233.
พระวินัย ธรรมะวงและคณะ. (2564). ศึกษาวิเคราะห์ความเชื่อเรื่องพญานาคในการประกอบพิธีกรรมของประชาชนนครหลวงเวียงจันทน์สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารการพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่. 6(4), หน้า 67-89.
พิเชษฐ สายพันธ์. (2539). “นาคาคติอีสานลุ่มน้ำโขง : ชีวิตทางวัฒนธรรมจากพิธีกรรมร่วมสมัย”. วิทยานิพนธ์สาขามานุษยวิทยา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พีรพล พิสณุพงศ์. (2510). ความสัมพันธ์ระหว่างงูกับมนุษย์. กรุงเทพมหานคร : แสงศิลป์การพิมพ์, หน้า 179.
ลัญจกร นิลกาญจน์. (2562). วัฒนธรรมความเชื่อกับการจัดการศรัทธาของชุมชน. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. 10(2), หน้า 11-20.
วิเชียร นามการ. (2554). การศึกษาอิทธิพลความเชื่อเรื่องพญานาคที่มีผลต่อสังคมไทยปัจจุบัน. ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, หน้า 5.
สุชาติ บุษย์ชญานนท์. (2560). พลวัตกระแสพญานาคนิยมในยุคโลกาภิวัตน์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์. 4(2), หน้า 43-61.
สุประวีณ์ แสงอรุณเฉลิมสุข. (2559). การวิเคราะห์ความเชื่อเหนือธรรมชาติในนวนิยายชุดผ้าของพงศกร. การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 3, หน้า 162-172.
สุพิชฌาย์ จินดาวัฒนภูมิ. (2542). ความเชื่อเรื่องนาคของชุมชนอีสานสองฝั่งโขง (ปลายพุทธศตวรรษที่ 19 จนถึงปัจจุบัน). ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ไทย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, หน้า 1
เสถียร โกเศศ (นามแฝง). (2511). เล่าเร่ืองในไตรภูมิพระนครศรีอยุธยา : โรงพิมพ์รุ่งเรืองรัตน์.
อัยยริน มั่นคง และ อริตา รัชธานี. (2560). การเปลี่ยนแปลงของไกและผลกระทบต่อชุมชน กรณีบ้านหัวเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2565. จาก http://www.mekongci.org/images/work-mekong/report-kai.pdf.