- การบริหารงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 นิคมท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี -

Main Article Content

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานบุคคล ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของบริษัท CPT นิคมท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี   2) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม7 ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ตามหลักสัปปุริสธรรม7 ของบริษัท CPT นิคมท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี การวิจัยใช้วิธีแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารในอุตสาหกรรมอิเล็คทรอนิกส์ จำนวน 407 คน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย การวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้บริหาร จำนวน 5 คน เลือกแบบเจาะจงเพื่อใช้สำหรับการตรวจสอบความสอดคล้องหรือเที่ยงตรงของเนื้อหา


ผลการวิจัย พบว่า


  1. 1. การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม7 ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ของบริษัท CPT นิคมท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี พบว่า โดยภาพรวมหลายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีการปฏิบัติสูงสุดคือ ด้านธัมมัญญุตา (รู้จักเหตุ) รองลงมาคือด้านอัตถัญญุตา (รู้จักผล) และต่ำสุดคือ ด้านปริสัญญุตา (รู้จักชุมชน)

  2. 2. แนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม7 คือ 1) ผู้บริหารควรมีการบริหารงานบุคลากรด้วยความเที่ยงธรรมปราศจากอคติ 2) สถานศึกษาควรเปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นได้อย่างเท่าเทียมกันทุกฝ่าย

3) ผู้บริหารควรมีความยินดีในการให้คำแนะนำปรึกษาแก่บุคลากรอยู่ตลอดเวลา 4) สถานศึกษาควรมีการจัดสรรงบประมาณสนับสนุนเป็นค่าใช้จ่ายในการพัฒนาบุคลากรอย่างเป็นธรรม 5) สถานศึกษาควรเปิดโอกาสให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาโดยบุคลากรมีการประชาสัมพันธ์และสร้างเครือข่ายชุมชน 6) ให้บุคลากรแสดงความคิดเห็นต่องานด้านการบริหารงานบุคลากรอย่างทั่วถึง 7) สถานศึกษาควรมีการสนับสนุนบุคลากรให้ศึกษาต่อ/การอบรม เพื่อให้บุคลากรมีโอกาสได้พัฒนาก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วรพงศ์พัชร์ ณ. (2024). - การบริหารงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 นิคมท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี: -. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 7(1), 15–32. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bmrj/article/view/270281
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์

นนทบุรี

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. การบริหารสถานศึกษาที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทหมานคร: กระทรวงศึกษาธิการ, ๒๕๔๖.

. คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา, ๒๕๔๖.

กมล ฉายาวัฒนะ . การบริหารคนและงานด้วยวิธีการของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์เก็ทไอเดีย, ๒๕๕๔.

กิติมา ปรีดีดิลก. การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิพัฒน์,๒๕๔๒.

คณาจารย์ภาควิชาบริหารรัฐกิจ. สรุปเนื้อหาวิชาทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๔๙.

จักกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. การจัดการด้านปัจจัยในการบริหางาน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช, ๒๕๔๑.

ชาญชัย อาจินสมาจาร. การบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เสริมสื่อกรุงเทพ, ๒๕๔๑.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. การบริหารทรัพยากรบุคคล. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.

การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.

ดนัย เทียนพุฒ. การบริหารทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๑.

ธรรมปิฎก ป.อ. ปยุตฺโต. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์

มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย, ๒๕๓๘.

ธงชัย สันติวงษ์. การบริหารงานบุคคล. พิมพ์ครั้งที่ ๙. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์ไทยพัฒนาพานิช,

๒๕๔๐.

การบริหารงานบุคคล. พิมพ์ครั้งที่ ๑๐. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช, ๒๕๔๒.

นิพนธ์ กินาวงศ์. หลักการบริหารการศึกษา. พิษณุโลก : ภาควิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, ๒๕๔๓.

นงนุช วงษ์สุวรรณ. การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: จามจุรีโปรดักท์, ๒๕๔๖.