การแต่งกาพย์ยานี 11 : แนวทางการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้ แบบร่วมมือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
กาพย์ยานี 11 เป็นบทเรียนพื้นฐานที่นักเรียนควรรู้เพื่อใช้ในการศึกษาวรรณคดีและวรรณกรรมประเภทกาพย์ และงานเขียนบทร้อยกรอง การเรียนรู้กาพย์ยานี 11 ช่วยให้เข้าใจฉันทลักษณ์และรูปแบบของบทร้อยกรอง ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการศึกษาวรรณคดีไทย และการนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ได้ให้ความสำคัญกับการแต่งคำประพันธ์หรือบทร้อยกรองไว้ในสาระที่ 4 หลักการใช้ภาษาไทย โดยกำหนดให้นักเรียนศึกษาธรรมชาติและกฎเกณฑ์ของภาษาไทย รวมถึงการแต่งคำประพันธ์ประเภทต่างๆ ในที่นี้จะขอกล่าวถึงแนวทางในการพัฒนาทักษะการแต่งกาพย์ยานี 11 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ
ซึ่งเป็นวิธีการที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ส่งเสริมการทำงานร่วมกันเป็นทีม เพื่อสร้างความท้าทายในการทำความเข้าใจในฉันทลักษณ์ โดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ ได้แก่ 1) STAD (Student Teams-Achievement Divisions) 2) TGT (Teams-Games-Tournament) 3) Jigsaw II 4) LT (Learning Together) 5) เทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) เพื่อเป็นแนวทางให้ครูผู้สอนนำไปปรับใช้ในการจัดการเรียนรู้ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของนักเรียน และการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่ดี ให้นักเรียนเกิดความสนใจและสามารถแต่งกาพย์ยานี 11 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
กองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม. (2539). แบบการแต่งกาพย์ กลอน โคลง. กรุงเทพฯ : การศาสนา
กําชัย ทองหล่อ. (2550). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ : รวมสาส์น
โชษิตา มณีใส. (2557). วรรณกรรมร้อยกรองของไทย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นารถ กิตติวรรณกร. (2548). ใครก็เขียนกลอนได้ถ้าใจรัก. กรุงเทพฯ : เลี่ยงเชียง
บุญเหลือ ใจมโน. (2555). การแต่งคำประพันธ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประทีป วาทิกทินกร. (2553). ลักษณะการใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2550). พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมไทย ภาคฉันทลักษณ์. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน
ยุทธ โตอดิเทพย์ และ สุธีร์ พุ่มกุมาร. (2559). คู่มือเรียนเขียนกลอน. กรุงเทพฯ : ชนนิยม
วัฒนะ บุญจับ. (2544). ครรภครรลองร้อยกรองไทย. กรุงเทพฯ: เอดิสัน เพรส โพรดักส์
Johnson, D. W., & Johnson, F. P. (1992). Joining together: Group theory and group skills (4th Ed). Massachusetts: Allyn & Bacon.
Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Holubec, E. J. (1990). Circles of learning: Cooperation in the classroom (3rd ed.). Edina, MN: Interaction Book Company
Slavin, R. E. (1995). Cooperative learning: Theory, research and practice (2nd ed.). Boston, MA: Allyn & Bacon.
Slavin, R. E., (1994). Using Student Team Learning. The Johns Hopkins Team Learning Project. MA: Center for Social Organization of Schools.
