การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะนักวิเคราะห์ข้อมูล ตามมาตรฐานคุณวุฒวิชาชีพ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะนักวิเคราะห์ข้อมูลตามมาตรฐานคุณวุฒิวิชาชีพ 2) พัฒนาโครงสร้างหลักสูตรฐานสมรรถนะนักวิเคราะห์ข้อมูล และ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนรู้ เป็นการผสมผสานวิธี ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 235 คน และกลุ่มตัวอย่าง คือนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ คณะเทคโนโลยีสังคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก ที่สมัครใจเข้าร่วมโครงการทดลอง จำนวน 26 คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็น แบบสอบถาม แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ และแบบประเมินสมรรถนะ (มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.89) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติไม่ใช้พารามิเตอร์แบบวิลคอกซัน ไซน์แรก์ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาและอุปมัย
ผลการวิจัยพบว่า
1. พัฒนารูปแบบการเรียนรู้ MB Model บนพื้นฐานการเรียนรู้แบบฐานสมรรถนะ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ 1) การนำเข้าข้อมูล 2) กระบวนการ 3) ผลลัพธ์ และ 4) ข้อมูลย้อนกลับ และกระบวนการเรียนรู้ 6 ขั้นตอน ได้แก่ การกำหนดเป้าหมาย เสริมสร้างความสนใจ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ สร้างสรรค์ผลงาน นำเสนอ และประเมินผลลัพธ์ และพัฒนามาตรฐานอาชีพนักวิเคราะห์ข้อมูลจากกรอบสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) และนานาชาติ 6 ประเทศ
2. การพัฒนาโครงสร้างหลักสูตรที่ประกอบด้วย 6 หน่วยสมรรถนะ 15 หน่วยย่อย มีผลลัพธ์การเรียนรู้ เนื้อหาสาระ กิจกรรม และหลักฐานการประเมิน สำหรับแต่ละหน่วย
3. การใช้รูปแบบแสดงให้เห็นว่า ชุดการเรียนรู้มีค่าประสิทธิภาพ 80.77/86.51 ตามเกณฑ์ KW#2 ผู้เรียนมีคะแนนสมรรถนะหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และรูปแบบการเรียนรู้ได้รับการประเมินว่ามีประสิทธิภาพและความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2562). การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน). (2567). หน่วยสมรรถนะด้านการประมวลผล วิเคราะห์ และสังเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล. เข้าถึงได้จาก https://tpqi-net.tpqi.go.th
Borg, W. R., & Gall, M. D. (2003). Educational Research: An Introduction. (7th ed.). Boston, MA: Allyn and Bacon.
Cedefop. (2020). Vocational Education and Training in Europe 1995-2035: Scenarios for European Vocational Education and Training. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
Dick, W., Carey, L., & Carey, J. O. (2020). The systematic design of instruction. (8th ed.). New York: Pearson Education. 5.
Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235266. https://doi.org/10.1023/B:EDPR.0000034022.16470.f3
Kirkpatrick, D. L., & Kirkpatrick, J. D. (2006). Evaluating Training Programs: The Four Levels. (3rd ed.). San Francisco, CA: Berrett-Koehler Publishers.
Mulder, M. (2014). Conceptions of professional competence. In S. Billett, C. Harteis, & H. Gruber (Eds.), International handbook of research in professional and practice-based learning (pp. 107-137). Dordrecht, The Netherlands: Springer.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at Work: Models for Superior Performance. New York, NY: John Wiley & Sons.
World Economic Forum. (2023). The Future of Jobs Report 2023. Geneva, Switzerland: World Economic Forum.