ผลการใช้แบบเรียนสนทนาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ในสถานการณ์จริง สำหรับชาวต่างชาติ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาประสิทธิผลการใช้แบบเรียนสนทนาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในสถานการณ์จริงสำหรับชาวต่างชาติ และ 2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาและอาจารย์ ผู้สอนที่มีต่อแบบเรียนสนทนาภาษาไทย เพื่อการสื่อสารในสถานการณ์จริงสำหรับชาวต่างชาติ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาชาวต่างชาติ จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 2) แบบประเมินความคิดเห็น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่
ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา ค่าความเชื่อมั่น และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลการหาประสิทธิผลการใช้แบบเรียนสนทนาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในสถานการณ์จริงสำหรับชาวต่างชาติ มีประสิทธิผลตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 การทดลองแบบ 1:1 พบว่า แบบเรียนเล่มที่ 1 ระดับพื้นฐาน เท่ากับ 81.11/84.44 เล่มที่ 2 ระดับกลาง เท่ากับ 84.44/87.87 และเล่มที่ 3 ระดับสูง เท่ากับ 83.33/86.67 การทดลองแบบกลุ่มเล็ก พบว่า แบบเรียนเล่มที่ 1 ระดับพื้นฐาน เท่ากับ 80.56/83.89 เล่มที่ 2 ระดับกลาง เท่ากับ 81.11/84.44 และเล่มที่ 3 ระดับสูง เท่ากับ 86.11/88.33 และการทดลองภาคสนาม พบว่า แบบเรียนเล่มที่ 1 ระดับพื้นฐาน เท่ากับ 83.33/86.67 เล่มที่ 2 ระดับกลาง เท่ากับ 81.67/85.00 และเล่มที่ 3 ระดับสูง เท่ากับ 84.64/88.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้
2. ผลการศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาและอาจารย์ผู้สอน พบว่า นักศึกษาชาวจีนมีความคิดเห็นโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (∑ = 4.56, µ = 0.44) ส่วนอาจารย์ผู้สอนภาษาไทยแก่ชาวจีนมีความคิดเห็น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (∑ = 4.56, µ = 0.53)