การวิเคราะห์ผลการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมตามเกณฑ์ประกันคุณภาพการศึกษามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผลการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมตามเกณฑ์ประกันคุณภาพการศึกษามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น ว่ามีแผนการพัฒนาด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมสอดคล้องกับแผนแม่บทของสถาบันอุดมศึกษาด้านนโยบาย ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ และด้านปฏิบัติงานของสถาบันอุดมศึกษาอย่างไร จากรายงานผลการดำเนินงานตามตัวชี้วัดการประกันคุณภาพภายในของการปฏิบัติที่เป็นเลิศด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมตามองค์ประกอบที่ 4 ด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม พบว่า ตัวบ่งชี้ที่ 4.1 ระบบการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมด้านกระบวนการพัฒนาแผน ตามเกณฑ์มาตรฐานของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา คือ 1) กำหนดผู้รับผิดชอบในการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม 2) จัดทำแผนด้านทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมและกำหนดตัวบ่งชี้วัดความสำเร็จตามวัตถุประสงค์ของแผนรวมทั้งจัดสรรงบประมาณเพื่อให้สามารถดำเนินการได้ตามแผน 3) กำกับติดตามให้มีการดำเนินงานตามแผนด้านทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม 4) ประเมินความสำเร็จของตามตัวบ่งชี้ที่วัดความสำเร็จตามวัตถุประสงค์ของแผนด้านทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม 5) นำผลการประเมินไปปรับปรุงแผนหรือกิจกรรมด้านทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม 6) เผยแพร่กิจกรรมหรือการบริการด้านทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมต่อสาธารณชน 7) กำหนดหรือสร้างมาตรฐานด้านศิลปะและวัฒนธรรมซึ่งเป็นที่ยอมรับในระดับชาติ นอกจากนั้น ยังได้จัดทำแผนในการพัฒนาอาจารย์และบุคลากรทางการศึกษาให้มีความรู้ความพร้อมด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม
จากผลการตรวจสอบรูปแบบการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมมีความเป็นไปได้มากที่สุดและความเป็นประโยชน์มากที่สุด ได้มีหลักการจัดทำหลักสูตรเพื่อผลิตบัณฑิตให้มีความรู้คู่คุณธรรม ส่งผลต่อการพัฒนาและการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม แต่ควรมีการศึกษาค้นคว้า วิจัย เพื่อพัฒนารูปแบบการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมสร้างองค์ความรู้และจัดกิจกรรมบริการทางวิชาการแก่ชุมชนหรือหน่วยงานต่างๆ รวมทั้งการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการพัฒนาวัฒนธรรม ทั้งในระดับนโยบายและระดับปฏิบัติการของมหาวิทยาลัย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
[1] Krisana Wongsasan. (1999). "Thai Way". Bangkok: Odeon Store Publishing.
[2] Jirawat Phirasanta and Viroon Thongjaronb. (2004). Development of a Model for University’s Mission to Develop Local Arts: A Case Study of Naresuan University. Naresuan University Journal, 12(1), 25-36.
[3] Chulalongkorn University. (1977). the History of Chulalongkorn University 1967 - 1973. Bangkok: Chulalongkorn University.
[4] Chumsak Inrak and Omjai Wongmontha. (2006). Roles of higher education institutions influencing towards cultural and value development for youths in three southern border provinces. Bangkok: The Center of Moral Promotion and The Development of Nation’s Strength.
[5] Ministry of University Affairs. (1982). the Higher Education Development Plan Phase 5 (1982 - 1983). Bangkok: Ministry of University Affairs.
[6] Thipanong Luenphukawat. (2003). Model of operation in the preservation of arts and culture in higher education institutions. (Doctor of Education), Srinakharinwirot University.
[7] Thanyarad Chanplang. (2007). A study of the evolution of the function of Thai higher education institutions for arts and cultural preservation (B.E. 1916-2006). (Doctor of Philosophy Program in Higher Education), Chulalongkorn University.
[8] Phatchareeporn Worachak. (1990). Type of cultural and cultural preservation of higher education institutions in the northeast. (Doctor of Education), Burapha University.
[9] Phetsuda Phoompan. (2006). Administrative model for local development institutions of Nakhon Ratchasima Rajabhat University. (Doctor of Philosophy), Burapha University.
[10] Paitoon Lalarat. (1987). Higher education and Thai society. Bangkok: Chulalongkorn University.
[11] Yongyot lekklang. (1975). Comparative study of the evolution of academic colleges and universities in Thailand. (Master's thesis), Srinakharinwirot University.
[12] Office of the Higher Education Commission. (2010). Project to promote research in higher education and development and national university development. Bangkok: Office of the Higher Education Commission.
[13] Sudarat Thepphimol. (2012). Development of management systems for the preservation of arts and culture Suan Dusit Rajabhat University. Bangkok: Suan Dusit Rajabhat University.
[14] Sumitra Viriyah and Achara ChiyuphaThamp. (2014). Preservation of Arts and Culture, Role of Higher Institutions, Strategies. Journal of Education Studies, 42(3), 93 -110.
กฤษณา วงษาสันต์. (2542), วิถีไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
จิระวัฒน์ พีระสันต์ และวิรุณ ตั้งเจริญ. (2542). การพัฒนารูปแบบภารกิจของมหาวิทยาลัย
ในการพัฒนาศิลปกรรมท้องถิ่น: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสาร
มหาวิทยาลัยนเรศวร, 12 (1), 25 - 36.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (๒๕๒๐). ประวัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ๒๕๑๐ – ๒๕๑๙.
กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุมศักดิ์ อินทร์รักษ์ และอ้อมใจ วงษ์มณฑา. (2549). บทบาทสถาบันอุดมศึกษาที่มี
อิทธิพลต่อการพัฒนาวัฒนธรรมและค่านิยมของเยาวชนในจังหวัดชายแดน
ภาคใต้. กรุงเทพฯ : ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม.
ทบวงมหาวิทยาลัย.( ๒๕๒๕). แผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ระยะที่ ๕ (พ.ศ.
๒๕๒๕ – ๒๕๒๙), กรุงเทพมหานคร : ทบวงมหาวิทยาลัย,
ทิพย์อนงค์ เลื่อนพุควัฒน์. (2546). รูปแบบการดำเนินงานด้านการทำนุบำรุง
ศิลปวัฒนธรรมในสถาบันอุดมศึกษา. ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธัญรัด จันทร์ปลั่ง. (๒๕๕๐). การศึกษาวิวัฒนาการภารกิจทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของ
สถาบันอุดมศึกษาไทย (พุทธศักราช 2459 - 2549), วิทยานิพนธ์ครุศาสตร
ดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรีพร วรจักร. (๒๕๖๐). “รูปแบบการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของสถาบันอุดมศึกษาใน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ” ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยบูรพา.
เพชรสุดา ภูมิพันธุ์. (2549). รูปแบบการบริหารสถาบันเพื่อพัฒนาท้องถิ่นของ
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
ไพฑูรย์ ลินลารัตน์, (๒๕๓๐). การอุดมศึกษากับสังคมไทย, กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย,
ยงยศ เล็กกลาง. (๒๕๑๘). การศึกษาเปรียบเทียบวิวัฒนาการของวิทยาลัยวิชาการศึกษา
และมหาวิทยาลัยในประเทศไทย, วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรี
นครินทรวิโรฒประสานมิตร,
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2553). โครงการส่งเสริมการวิจัยในอุดมศึกษา
และพัฒนา และการพัฒนามหาวิทยาลัยแห่งชาติ. กรุเทพมหานคร : สำนักงาน
คณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สุดารัตน์ เทพพิมล. (2555). การพัฒนาระบบบริหารจัดการด้านการทำนุบำรุง
ศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราช
ภัฏสวนดุสิต.
สุมิตรา วิริยะ และอัจฉรา ไชยูปถัมภ์. (2557). การพัฒนากลยุทธ์การพัฒนาบทบาท
สถาบันอุดมศึกษาด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม. วารสารครุศาสตร์, 42(3),
93 - 110.
