แนวปฏิบัติและกระบวนการเพิ่มรายได้เกษตรวิถีพุทธของเครือข่าย พระนักพัฒนาบนพื้นที่สูงในจังหวัดเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางปฏิบัติในการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการเพิ่มรายได้เกษตรวิถีพุทธที่เหมาะสมกับกลุ่มชาติพันธ์บนพื้นที่สูงของเครือข่ายพระนักพัฒนา 2) ติดตามผลการดำเนินงานการแก้ปัญหาในด้านเกษตรกรรมของกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงในพื้นที่ต้นแบบ เวียงป่าเป้า แม่สรวย เมืองเชียงราย แม่ฟ้าหลวงของเครือข่ายพระนักพัฒนา และ 3) วิเคราะห์แนวปฏิบัติของเครือข่ายพระนักพัฒนาและกระบวนการเพิ่มรายได้เกษตรวิถีพุทธของกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงในพื้นที่ต้นแบบ เวียงป่าเป้า แม่สรวย เมืองเชียงราย แม่ฟ้าหลวงของเครือข่ายพระนักพัฒนา และเก็บรวบรวมข้อมูลในพื้นที่ การวิจัยครั้งนี้ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสอบสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มพระบัณฑิตอาสา และกลุ่มผู้นำชุมชน ในพื้นที่ 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเวียงป่าเป้า อำเภอแม่สรวย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย จำนวน 14 รูป/คน
ผลการวิจัยพบว่า ผลลัพธ์ที่ได้ตามแนวปฏิบัติและกระบวนการเพิ่มรายได้เกษตรวิถีพุทธนั้น
จะเห็นว่าพุทธศาสนาสอนให้ใช้หลักธรรม เช่น ขันติ สติ สัจจะ ความสามัคคี อิทธิบาท 4 พรหมวิหาร 4 สังคหวัตถุ 4 อริยสัจ 4 และสัปปุริสธรรม 7 โดยให้ดำเนินชีวิตใน “ทางสายกลาง” ถ้าบุคคลรู้จักบริโภคในวัตถุต่างๆ ด้วยความพอดี การรู้จักพอประมาณ (มัตตัญญุตา) ในการบริโภคดำเนินชีวิตให้เป็นไปตามอัตภาพของตนเองไม่ทะยานอยากในสิ่งที่เกินตัวรู้จักควบคุมจิตใจและการใช้สอยต่างๆ เช่น การใช้สอยทรัพย์สินที่หามาได้ให้คุ้มค่าจึงจะทำให้ความโลภลดลงได้ และเมื่อเหลือใช้แล้วก็สอนให้รู้จักให้และ
แบ่งปันกันที่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่นที่จะนำไปสู่การใช้ชีวิตที่เป็นสุขและยั่งยืนอย่างแท้จริง