ศักยภาพชุมชนและสมาชิกชุมชนโดยรอบมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ในการพัฒนาเมืองน่าอยู่
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพชุมชนและสมาชิกชุมชนโดยรอบมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ในการพัฒนาเมืองโดยรอบมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิให้น่าอยู่ 2) ศึกษาสภาพปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชุมชนโดยรอบมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิและหาแนวทางในการแก้ไข ทำการวิจัยในพื้นที่ชุมชนโดยรอบมหาวิทยาลัยในตำบลนาฝาย ตำบลนาเสียว ตำบลห้วยต้อน อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ เครื่องมือในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม เป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 395 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่มในตอนแรก หลังจากนั้นใช้การสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติค่าร้อยละ การวิเคราะห์ และสังเคราะห์ข้อมูล โดยการตีความจากเนื้อหาที่ได้จากการสัมภาษณ์
ผลการวิจัยพบว่า
1. ชุมชนทั้ง 3 ตำบล มีศักยภาพชุมชนและสมาชิกชุมชนที่เอื้อต่อการพัฒนาเมืองโดยรอบมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิให้น่าอยู่ ได้แก่ ตำบลนาเสียว การคมนาคมสะดวก เป็นพื้นที่เชื่อมต่อ มีเส้นทางขนส่งสินค้าเกษตรและสินค้าชุมชนรวดเร็ว มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ได้แก่ น้ำตกตาดฟ้า เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์และมีสินค้าผ้าไหมที่มีชื่อเสียง ตำบลห้วยต้อน การคมนาคมสะดวก ผู้นำเข้มแข็ง มีอาหารป่าจำนวนมาก เช่น เห็ดป่า ผักหวาน และมีแหล่งท่องเทียวน้ำตกผาเอียง และตำบลนาฝาย
มีหอพักนักศึกษาจำนวนมากมีความเป็นชุมชนเมือง มีแหล่งท่องเที่ยวน้ำตกตาดโตน ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของจังหวัดชัยภูมิ
2. สภาพปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชุมชน ได้แก่ ปัญหาภัยแล้ง ขาดทุนทรัพย์ในการลงทุนประกอบอาชีพเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง แนวทางในการแก้ไขปัญหา ได้แก่ ผู้นำและรัฐบาลควรแก้ไขปัญหาภัยแล้งอย่างจริงจัง เช่น การจุดเจาะบ่อน้ำหรือขุดลอกหนองน้ำไว้กักเก็บน้ำใช้ในหน้าแล้ง สนับสนุนแหล่งเงินทุนในการประกอบอาชีพ เช่น การปล่อยกู้ในอัตราดอกเบี้ยต่ำ รณรงค์การสวมหมวกนิรภัย การขับขี่ตามกฎจราจร รณรงค์เมาไม่ขับ และขับขี่ด้วยความไม่ประมาท
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณัฐดนัย แก้วโพนงาม. (2557). ศักยภาพชุมชนในการพัฒนาอุทยานแห่งชาติป่าหินงามจังหวัดชัยภูมิ. (รายงานการวิจัย). ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
_______. (2560). เศรษฐศาสตร์การเมืองในบริบทสังคมไทย ภายใต้สภาวะความขัดแย้งในจังหวัดชัยภูมิ. ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
_______. (2560). ความเหลื่อมล้ำและความไม่เท่าเทียมทางสังคมที่มีผลต่อการทุจริตคอร์รัปชั่น ในจังหวัดชัยภูมิ. (รายงานการวิจัย). ชัยภูมิ: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
ดุษฎี ทายตะคุ และชัยชนะ แสงสว่าง. (2543). การเปลี่ยนแปลงลักษณะการตั้งถิ่นฐานชุมชนเมือง อันเนื่องมาจากนโยบายพัฒนาภาคอุตสาหกรรม กรณีศึกษา: อำเภออุทัย และอำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: เฮ้าออฟเคอร์มีสท์.
พิชิต พิทักษ์เทพสมบัติ. (2550). การสำรวจโดยการสุ่มตัวอย่าง: ทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
รัตนา โตสกุล. (2556). อีสานนิยม: ท้องถิ่นนิยมในสยามประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
วิซุตตา ชูศรีวาส. (2559). การดำเนินงานหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง บ้านหัวอ่าว ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์.
เสรี พงศ์พิศ. (2548). ฐานคิด: จากแผนแม่บทสู่วิสาหกิจชุมชน. กรุงเทพฯ: พลังปัญญา.
สุจิตรา บุณยรัตพันธ์. (2552). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับรัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักทะเบียนอำเภอเมืองชัยภูมิ. (2559). ตารางแสดงจำนวนประชากรจำนวนครอบครัว และจำนวนหมู่บ้านตำบลนาเสียว อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ. ชัยภูมิ: สำนักทะเบียนอำเภอเมืองชัยภูมิ.
โอฬาร ถิ่นบางเตียว. (2554). พัฒนาการของโครงสร้างอํานาจท้องถิ่นในภาคตะวันออก: วิเคราะหในเชิงเศรษฐศาสตรการเมือง. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
Charles, K. (2008). Northeastern Thai Ethno regionalism Updated. The 10th International Conference on Thai Studies: January 9-11, 2008. Bangkok: Thammasat University.