การพัฒนาการอ่านและการเขียนของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการสอนภาษาไทย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย โดยการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังวิชาการอ่านและการเขียนภาษาไทยของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการสอนภาษาไทย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย โดยการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ 2) หาดัชนีประสิทธิผลผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการอ่านและการเขียนภาษาไทย 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการสอนภาษาไทยต่อการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการสอนภาษาไทย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2561 จำนวน 28 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบเจาะจง (purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย () ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าร้อยละ (%) ดัชนีประสิทธิผล (E.I.) และค่า t-test (Independent Group)
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังวิชาการอ่านและการเขียนภาษาไทยของนักศึกษา ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการสอนภาษาไทยคณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย โดยการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
2. ดัชนีประสิทธิผลทางการเรียนวิชาการอ่านและการเขียนภาษาไทย และศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาการสอนภาษาไทยที่การเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือมีค่าเท่ากับ 0.5672
3. นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการเรียนวิชาการอ่านและการเขียนภาษาไทย โดยการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.58) (S.D. = 0.63)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกษมณี คันธภูมิ. (2550). ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนเรียงความด้วยกลุ่มร่วมมือ โดยใช้ผังความคิด ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. (การศึกษาค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). การจัดการเรียนการเรียนรู้ภาษาไทยตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กรุงเทพฯ: มปพ.
ทองคำ เกษจันทร์. (2563). เอกสารประกอบการประชุมประจำปี 2563. กาฬสินธุ์: วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย.
นิภาพรรณ พิศอ่อน. (2550). การพัฒนาแผนการอย่างมีวิจารณญาณ โดยใช้รูปแบบซิปปาและเทคนิคแบบ Jigsaw วิชาทักษะภาษาไทยเพื่ออาชีพระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรรณิภา พลขาง. (2550). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทย ด้านการอ่านจับใจความโดยใช้แผนผังมโนทัศน์ประกอบการเรียนแบบกลุ่มร่วมมือด้วยเทคนิคจิกซอว์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ระวิวรรณ ศรีคร้ามครัน. (2543). เทคนิคการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วัชรา วชบรรพต. (2552). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การอ่านจับใจความนิทานพื้นบ้าน โดยการเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือด้วยเทคนิค Jigsaw ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. (การศึกษาค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมพิศ ไชยเสนา. (2550). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง การอ่านการเขียนคำควบกล้ำ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TGT. (การศึกษาค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมลักษณ์ ภาพันธ์. (2547). สื่อเพื่อการเรียนรู้ที่ครูมองข้าม. วารสารวิชาการ, 7(1), 9-13.
สุพล วังสินธุ์. (2543). การเรียนรู้แบบร่วมแรงร่วมใจ. วารสารวิชาการ, 3(4), 9-13.
อารยัน แสงนิกุล. (2546). การพัฒนาแผนการเรียนรู้แบบกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อน สาระการเรียนรู้ภาษาไทย เรื่อง ขุนช้างขุนแผน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. (การศึกษาค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
