การสื่อสารในสถานการณ์ โควิด-19 และวาทกรรมรัฐไทยแห่งพระราชกำหนด การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีที่มาจากประเทศไทยใช้พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 ในสถานการณ์โรคระบาดโควิด 19 ข้อมูลที่ใช้ศึกษา คือ พรก.ฉุกเฉิน ฉบับที่ 1-30 ตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2563-1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งผู้เขียนมีวัตถุประสงค์การศึกษา ดังนี้ 1) วิเคราะห์การสื่อสารในสถานการณ์โควิด-19 ในพรก. ฉุกเฉิน 2) วิเคราะห์วาทกรรมรัฐไทยในสถานการณ์โควิด-19 ในพรก. ฉุกเฉิน พบว่า 1) การสื่อสารในสถานการณ์โควิด-19 ในพรก. ฉุกเฉิน มีการใช้วัจนกรรม 5 กลุ่มวัจนกรรม ได้แก่ วัจนกรรมกลุ่มแถลงการณ์ วัจนกรรมกลุ่มชี้นำ วัจนกรรมกลุ่มบอกกล่าว วัจนกรรมกลุ่มผูกมัด และวัจนกรรมกลุ่มแสดงความรู้สึก 2) วาทกรรมรัฐไทยในสถานการณ์โควิด-19 ในพรก. ฉุกเฉินมี 5 วาทกรรม ได้แก่ 1) วาทกรรมอำนาจแห่งรัฐ 2) วาทกรรมมิติสถานที่-กิจกรรมพลเมืองของรัฐ 3) วาทกรรมภาครัฐ-ภาคเอกชนร่วมมือแก้ไขปัญหาโควิด-19 4) วาทกรรมข่าวกับความมั่นคงแห่งรัฐ 5) วาทกรรมสังคมดิจิทัลเครื่องมือแก้ปัญหาร่วมสมัย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
กฤติกา ผลเกิด. (2546). การศึกษาวัจนลีลาของประมวลกฎหมายอาญา. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กฤษดาวรรณ หงศ์ลดรมภ์ และธีรนุช โชคสุวณิช. (2551). วัจนปฏิบัติศาสตร์. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิตติ วิสารกาญจน. (2555). การเมืองในกระบวนการกำหนดนโยบายสิทธิในน้ำของประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กลุ่มโรคติดต่อระหว่างประเทศ กองโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค. (2564). สถานการณ์โรคติดเชื้อโคโรนา (COVID-19) มาตรการสาธารณสุข และปัญหาอุปสรรคการป้องกันควบคุมโรคในผู้เดินทาง. เข้าถึงได้จาก https://ddc.moph.go.th/uploads/ckeditor2
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2545). วาทกรรมการพัฒนา: อำนาจ ความรู้ ความจริง เอกลักษณ์ และความเป็นอื่น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: วิภาษา.
บรรหาร กำลา. (2551). บทวิเคราะห์การบังคับใช้พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548. วารสารจุลนิติ, 6(5), 33-44.
มุกรวี ฉิมพะเนาว์. (2563). การศึกษานโยบายสาธารณะกับมุมมองเชิงวาทกรรม. วารสารมจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 9(4), 293-305.
สรบุศย์ รุ่งโรจน์สุวรรณ. (2557). การแสดงอำนาจในภาษากฎหมายไทยผ่านการใช้รูปแบบภาษาที่ซับซ้อน. ใน อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์ (บรรณาธิการ), ภาษากับอำนาจ: บทความจากการประชุมวิชาการ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Searle, J. R. (1976). The classification of illocutionary acts. Language in Society, 5(2), 1-23.
