การตีความเชิงวิเคราะห์หลักปรัชญาในวรรณกรรมพระมาลัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์หลักปรัชญาในวรรณกรรมพระมาลัย ได้แก่ หลักอภิปรัชญา ญาณวิทยาและจริยศาสตร์ โดยใช้วิธีการศึกษา วิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเป็นหลัก
ผลการวิจัยพบว่า วรรณกรรมพระมาลัยนี้ประกอบด้วยส่วนย่อย 3 ส่วน ได้แก่ อภิปรัชญา ญาณวิทยา และจริยศาสตร์ ซึ่งส่วนย่อยแต่ละส่วนก็มีสถานะเป็นส่วนรวมที่รวบรวมเนื้อหาย่อยในแต่ละส่วนประกอบกันเป็นส่วนรวม ซึ่งทั้ง 2 ส่วนมีหน้าที่ทำให้เนื้อหามีความเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์
ในแง่อภิปรัชญา แม้ว่าวรรณกรรมพระมาลัยไม่ยอมรับว่ามีพระเจ้าผู้สร้างโลก แต่ก็ยอมรับว่า มีเทวดาอยู่จริง การเป็นเทวดานั้นเป็นผลมาจากการบำเพ็ญบุญในขณะที่มีชีวิตเป็นมนุษย์ ความเป็นเทวดาไม่ใช่ลักษณะความเป็นสิ่งสูงสุด และไม่มีอำนาจดลบันดาลตามแนวคิดว่าด้วยเทพเจ้าในปรัชญาฮินดู และยอมรับการเวียนว่ายตายเกิดเป็นวัฏฏจักรแบบปรัชญาฮินดูด้วย แต่การเวียนว่ายตายเกิดนั้นเป็นไปตามกรรมของตัวเขาและอยู่นอกเหนือการกำหนดโดยพระเจ้า ญาณวิทยาในวรรณกรรมพระมาลัย
เป็นความรู้เกี่ยวกับความประพฤติทางจริยธรรมเป็นหลัก กล่าวคือการกระทำเช่นใดได้ไปเกิดในนรก การกระทำเช่นใดได้ไปเกิดในสวรรค์ พระมาลัยมีสถานะเป็นผู้ส่งสารที่ได้รับจากพญายม เทพบุตรและพระศรีอาริยเมตไตร โดยมีเป้าหมายคือการชี้แนะแนวทางในการประพฤติในทางจริยศาสตร์ โดยพระมาลัยได้อธิบายถึงความเป็นเหตุ-ผลของการกระทำและผลที่ได้รับจากการกระทำ เมื่อมนุษย์รู้ว่ากระทำบาปแล้วเกิดในนรกก็กลัวที่จะทำและรู้ว่าทำกุศลแล้วเกิดในสวรรค์แล้วก็เกิดแรงจูงใจในการทำความดี อย่างไรก็ตามการกระทำดีหรือชั่วนั้นเป็นสิ่งที่มนุษย์แต่ละคนมีเจตจำนงเสรีที่จะเลือกกระทำและได้รับผลแห่งการกระทำนั้นเอง นี่คือความสำคัญของการศึกษาวรรณกรรมพระมาลัย