การพัฒนากระบวนทัศน์และสมรรถนะผู้นำสมัยใหม่ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์บทบาทและปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะของผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย 2) พัฒนาหลักสูตรการพัฒนากระบวนทัศน์และสมรรถนะผู้นำสมัยใหม่ และ 3) พัฒนากระบวนทัศน์และสมรรถนะผู้นำสมัยใหม่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นหลักสูตรการพัฒนากระบวนทัศน์และสมรรถนะผู้นำสมัยใหม่ และแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมุติฐานด้วยการทดสอบค่าที (t–test แบบ Independent Samples) วิเคราะห์เชิงพรรณนา ค่า Chi-Square Test และสมการพยากรณ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการสำรวจความคิดเห็นเกี่ยวกับบทบาท และปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะของผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ส่วนกลาง และทุกวิทยาเขต ได้แก่ พนักงานมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย และลูกจ้างชั่วคราว ส่วนกลาง และทุกวิทยาเขต ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 208 รูป/คน กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ส่วนกลาง ทุกวิทยาเขต และผู้อำนวยการ ทั้ง 3 วิทยาลัย จำนวน 52 รูป/คน
ผลการวิจัยพบว่า
1. สมรรถนะของผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และบทบาทของผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และรายด้าน โดยด้านที่มีระดับความคิดเห็นสูงสุด คือด้านการวางกลยุทธ์ รองลงมาคือ ด้านการใช้อำนาจแก่ผู้อื่น และระดับความคิดเห็นต่ำสุด คือ ด้านวิสัยทัศน์
2. ผลการประเมินหลักสูตรการพัฒนากระบวนทัศน์และสมรรถนะผู้นำสมัยใหม่ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยภาพรวมอยู่ในระดับดี และรายด้าน โดยด้านที่มีระดับความคิดเห็นสูงสุด คือ ด้านความเหมาะสม รองลงมาคือ ด้านการนำไปใช้ประโยชน์ และระดับความคิดเห็นต่ำสุด คือ ด้านความถูกต้อง
3. ผลการพัฒนากระบวนทัศน์ และสมรรถนะของผู้นำสมัยใหม่ของผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย พบว่า มีค่าเฉลี่ยหลังการร่วมกิจกรรมสูงกว่าก่อนการร่วมกิจกรรม แตกต่างกันมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
ดิเรก ดีประเสริฐ. (2549). แนวทางการพัฒนาหน่วยงานทางด้านความมั่นคงในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. กรุงเทพฯ: กระทรวงกลาโหม.
นุชนรา รัตนะศิระประภา. (2557). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อคุณลักษณะโรงเรียน มาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการ Veridian E - Journal, 7(3), 507-528.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุษราคัม ปัญญามี. (2551). การพัฒนาศักยภาพผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่ในพื้นที่โครงการพระราชดำริ หมู่บ้านสหกรณ์อำเภอสันกำแพง กิ่งอำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ ลักษณะสำคัญของผู้นำที่ทำให้องค์การประสบความสำเร็จ. กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
วันทนา เมืองจันทร์. (2555). บทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบของผู้บริหารโรงเรียนตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. เข้าถึงได้จาก http://www.moe.go.th
สุรีพร โพธิ์ภักดี. (2558). สมรรถนะการบริหารงานของผู้บริหารโรงเรียน ตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 8(1), 47-54.
เสาวนีย์ แสงใส. (2561). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ของครูการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย กศน.ตำบล จังหวัดอุดรธานี. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อรจิรา ธรรมไชยางกูร. (2562). การพัฒนารูปแบบการสร้างสมรรถนะการประเมินของผู้บริหารระดับต้นมหาวิทยาลัย: การประยุกต์ใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. (ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
