รูปแบบการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินอุตสาหกรรมชนิดหินปูน เพื่อการก่อสร้างของประเทศไทยในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2563-2572)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการณ์ปัจจุบัน ปัญหา และอุปสรรคของความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินปูนเพื่อการก่อสร้างในประเทศไทย 2) ศึกษาแนวทางการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินอุตสาหกรรมชนิดหินปูนเพื่อการก่อสร้าง และ 3) นำเสนอรูปแบบการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินอุตสาหกรรมชนิดหินปูนเพื่อการก่อสร้างในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2563-2572) การออกแบบการวิจัยเป็นแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงคุณภาพ ได้ทำการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 คน นำผลที่ได้ทำการประชุมระดมสมองจากผู้นําชุมชน จำนวน 16 คน เพื่อพิจารณาแนวทางการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคม และร่างรูปแบบ จากนั้นดำเนินการวิจัยเชิงปริมาณเพื่อตรวจสอบความคิดเห็นและลำดับความสำคัญของรูปแบบด้วยแบบสอบถาม จำนวน 369 ตัวอย่าง โดยทำการเก็บข้อมูลจากโครงการเหมืองแร่หินปูนเพื่อการก่อสร้าง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพการณ์ปัจจุบัน ปัญหา และอุปสรรคของความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินปูน พบว่า การดูแลความปลอดภัยเรื่องสุขภาพอนามัยของชุมชน การสร้างพื้นที่สีเขียวและการเสริมความ
เข้มแข็งของชุมชน จะต้องชัดเจน เผยแพร่และตรวจสอบได้ เป็นปัญหา อุปสรรค เกิดขึ้นเป็นวัฏจักรตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
2. แนวทางการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินปูนเพื่อการก่อสร้างจะต้องคำนึงถึงความรับผิดชอบด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ด้านเศรษฐกิจ ด้านกฎหมาย ด้านจริยธรรม และด้านสาธารณะประโยชน์เป็นหลักสำคัญ
3. รูปแบบการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมของเหมืองแร่หินปูนเพื่อการก่อสร้างในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2563-2572) ชื่อว่า “โฮมแลนด์ซีเอสอาร์โมเดล” ประกอบด้วย การสร้างสัมพันธภาพระหว่างองค์กร การปลูกจิตสำนึกพัฒนาจิตใจ การสร้างสมดุลทางเศรษฐกิจ การพัฒนาคุณภาพชีวิต การฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการพัฒนา บ้าน วัด โรงเรียน และอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม มีการสร้างงาน ตลอดจนการมีส่วนร่วมดูแลทุกข์สุขแก่ชุมชนและให้ความร่วมมือปฏิบัติตามมาตรการของรัฐ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
ปริญญารัตน์ เลี้ยงเจริญ. (2563). เหมืองแร่กับกับการจัดการผลกระทบสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ. เข้าถึงได้จาก https://www.bangkokbiznews.com/detail/637905
วรมน บุญศาสตร์ และบุหงา ชัยสุวรรณ. (2559). องค์กรรับผิดชอบต่อสังคม: ทัศนคติ และการตอบสนองด้านคุณภาพการบริการ ภาพลักษณ์องค์กร ความไว้วางใจ ความตั้งใจซื้อและการบอกต่อของกลุ่มผู้บริโภคเจนเนอเรชั่น ซี. วารสารการสื่อสารและการจัดการนิด้า, 2(2), 1-18.
สานิตย์ หนูนิล. (2562). อิทธิพลของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีต่อความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร: แนวคิด และการประยุกต์. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(1), 63-74.
