ความสัมพันธ์รัฐศาสตร์กับวัฒนธรรมทางการเมืองเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยในสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์นี้เพื่อนำเสนอหลักคิดความสัมพันธ์รัฐศาสตร์กับวัฒนธรรมทางการเมืองการมีส่วนร่วมทางการเมืองและสิทธิมนุษยชนกับวัฒนธรรมทางการเมืองเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตย จากการศึกษาพบว่า หลักแนวคิดความสัมพันธ์รัฐศาสตร์กับวัฒนธรรมทางการเมืองนั้นย่อมเกี่ยวข้องกับกิจกรรมของรัฐกับชุมชน และสังคมอย่างใกล้ชิด นอกจากนี้ ยังมีอิทธิพลของปัจจัยหรือองค์ประกอบทางสังคม เช่น วัฒนธรรมจะมีผลกระทบต่อพฤติกรรมของคนในสังคมโดยตรง ดังนั้น การที่จะเข้าใจลักษณะของคนในสังคมได้นั้น จึงจำเป็นที่ต้องเข้าใจพฤติกรรมทางการเมืองปัญหาหรือปรากฏการณ์ที่สำคัญต่อการกระทำกิจกรรมร่วมที่เกี่ยวกับรัฐที่มีผลต่อคนในสังคมส่วนใหญ่ รวมถึงการสร้างความเชื่อศรัทธาค่านิยมที่อยู่ภายใต้การปกครองระบอบประชาธิปไตย ให้เกิดความเชื่อมั่น และส่งเสริมการเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมระหว่างรัฐกับสังคมที่สำคัญ จึงถือได้ว่าความสัมพันธ์หลักการทางรัฐศาสตร์กับวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยนั้นย่อมสามารถพัฒนาควบคู่กันไปได้ และยังเป็นการเป็นอภิวัฒน์พลเมืองของสังคมตามหลักครรลองประชาธิปไตยที่เป็นระดับสากลยิ่งขึ้นในการพัฒนาคุณภาพประชาธิปไตยให้เข้มแข็ง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
เกษียร เตชะพีระ. (2560). การเมืองวัฒนธรรม. เข้าถึงได้จาก https://www.matichonweekly.com/editor/article_41877
จรัส สุวรรณมาลา. (2557). วัฒนธรรมการเมืองท้องถิ่นในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนิดา จิตตรุทธะ. (2556 ข). วัฒนธรรมปิระมิดกับการทำให้เป็นประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_______. (2559 ก). วัฒนธรรมพีระมิดกับการทำให้เป็นประชาธิปไตย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระพงศ์ จิระภาคม. (2556). แนวทางการพัฒนาการปกครองระบอบประชาธิปไตยในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยรัฐธรรมนูญ สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.
ประจักษ์ ก้องกีรติ. (2558). การเมืองวัฒนธรรมไทย ว่าด้วยความทรงจำวาทกรรมและอำนาจ. นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน.
_______. (2566). Never Again: เปลี่ยนผ่าน ให้พ้นความรุนแรงและความยุติธรรมแบบไทยๆ ว่าด้วยความยุติธรรมในระยะเปลี่ยนผ่านการเมือง. เข้าถึงได้จาก https://www.the101.world/prajak-kongkirati-transitional-justice-interview/
ประโยชน์ ส่งกลิ่น. (2554). นโยบายสาธารณะยุคหลังสมัยใหม่. มหาสารคาม: วิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรอัมรินทร์ พรหมเกิด. (2557). วัฒนธรรมทางการเมืองกับการพัฒนาประชาธิปไตยในเขตชนบทอีสาน: กรณีศึกษา ประชาชนในเขตหมู่บ้านคำบง และหมู่บ้านสะอาด ตำบลสะอาด อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 31(3), 63-96.
พฤทธิสาณ ชุมพล. (2550). ระบบการเมือง: ความรู้เบื้องต้น. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิฑูรย์ วีรศิลป์. (2556). วัฒนธรรมทางการเมืองของหัวหน้าส่วนราชการจังหวัดเพชรบูรณ์. (รายงานการวิจัย). เพชรบูรณ์: มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบูรณ์.
วิทยากร เชียงกูล. (2552). แนวทางสร้างประชาธิปไตยทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
วิศรุตา ทองแกมแก้ว. (2549). พัฒนาการวัฒนธรรมทางการเมืองไทย: จาก “ประชาธิปไตย เล่งลาน” สู่ “การปฎิรูปประเทศ”. สงขลา: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา.
วิศาล ศรีมหาวโร. (2554). การเมืองไทยระบบหรือคน: การพัฒนาวัฒนธรรมและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. เข้าถึงได้จาก http://kpi2.kpi.ac.th/wiki/index.php/
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
อริย์ธัช แก้วเกาะสะบ้า. (2559). วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักงานวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
Pye, L. W. (2000). Democracy and Its Enemies. In James F. Holifield & Calvin Jillson (Eds.), Pathway to Democracy: The Political Economy of Democratic Transitions. New York: Rout ledge.
