การประเมินความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพของนักศึกษา 2) ประเมินความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อาจารย์ผู้สอนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน จำนวน 280 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างร้อยละ 20 แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพของนักศึกษา 2) ประเมินความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพโดยวิธี Priority Need Index แบบปรับปรุง (PNI modified) เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามสภาพปัจจุบันและความต้องการเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การจัดเรียงลำดับความสำคัญของความต้องการความจำเป็น
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพปัจจุบันเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพของนักศึกษาตามการประเมินของอาจารย์ผู้สอนและนักศึกษา โดยภาพรวมพบว่าอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านตามการประเมินของอาจารย์ผู้สอน พบว่า ด้านการเพิ่มผลผลิตและการรู้รับผิดชอบมีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านความเป็นผู้มีความคิดริเริ่มและเป็นผู้ชี้นำตนเอง มีคะแนนเฉลี่ยต่ำที่สุด ส่วนความต้องการเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพของนักศึกษา ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการเพิ่มผลผลิตและการรู้รับผิดชอบมีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุดและด้านความเป็นผู้มีความคิดริเริ่มและเป็นผู้นำมีคะแนนเฉลี่ยต่ำที่สุด
2. ค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับทักษะชีวิตและอาชีพตามความคิดเห็นของนักศึกษาเรียงตามลำดับ พบว่า ด้านความเป็นผู้มีความคิดริเริ่มและเป็นผู้ชี้นำตนเอง มีคะแนนสูงที่สุดรองลงมาได้แก่ ความยืดหยุ่นและการปรับตัว ทักษะทางสังคมและการเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรมด้านภาวะผู้นำและความรับผิดชอบ และการเพิ่มผลผลิตและการรู้รับผิดชอบ ตามลำดับ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
ณัฐดนัย ประภัสโรทัย. (2556). การศึกษาทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย: การวิจัยแบบผสมวิธี. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์. (2553). อย่าเรียนหนังสือคนเดียว. กรุงเทพฯ: ซีเอดบุคส์.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21: ต้องก้าวให้พ้นกับดักของตะวันตก. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน. (2560). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ระยะ 4 ปี พ.ศ. 2561-พ.ศ. 2564. นครราชสีมา: กองนโยบายและแผน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2558). ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิร์ล.
วิจารณ์ พาณิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). อนาคตภาพของการผลิตและพัฒนากำลังคนอาชีวศึกษาตามความต้องการของตลาดแรงงานและทิศทางการพัฒนาประเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวรัจ รัตนคำฟู. (2564). โลกใหม่ งานใหม่ ทักษะใหม่ กับ เสาวรัจ รัตนคำฟู. เข้าถึงได้จาก https://www.the101.world/saowaruj-rattanakhamfu-interview/
เอกชัย พุทธสอน. (2557). แนวโน้มการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาผู้ใหญ่. An Online Journal of Education, 9(4), 93-106.
Binkley, M., et al. (2012). Defining Twenty-First Century Skills. In P. Griffin, B. McGaw, & E. Care (Eds.), Assessment and Teaching of 21st Century Skills (pp. 17-66). Dordrecht: Springer.
Curriculum Services Canada. (2014). Life Skills Literacy: Career, Employment, and Volunteer Development. Retrieved from http://www.curriculum.org/storage/258/1335553265/LifeSkillsLiteracy.pdf
Egannathan, B., Dahlblom, K., & Kullgren, G. (2014). Outcome of a school-based intervention to promote life-skills among young people in Cambodia. Asian journal of psychiatry, 9, 78-84.
Mofrad, S., et al. (2013). Investigating life skills among young students in Malaysia. International Journal of Social Science and Humanity, 3(3), 210-213.
Partnership for 21st Century Skills. (2014). Framework for 21st Century Learning. Retrieved from http://www.p21.org/our-work/p21-framework
Voogt, J., & Roblin, N. P. (2012). A Comparative Analysis of International Frameworks for 21st Century Competences: Implications for National Curriculum Policies. Journal of Curriculum Studies, 44, 299-321.
Weiss, M. R., Bolter, N. D. & Kipp, L. E. (2014). Assessing impact of Physical Activity-Based Youth Development Programs: Validation of the Life Skills Transfer Survey (LSTS). Research quarterly for exercise and sport, 85(3), 263-278.