บูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทเพื่อสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวหญิงไทยที่แต่งงานกับชาวต่างชาติในจังหวัดร้อยเอ็ด

Main Article Content

พระครูวิกรมธรรมธัช (พีระ คัมภีรวรธรรม)
โสวิทย์ บำรุงภักดิ์
สงวน หล้าโพนทัน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการสร้างความเข้มแข็งของครอบครัว 2) ศึกษาหลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่เกี่ยวกับการสร้างความเข้มแข็งของครอบครัว 3) บูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทเพื่อสร้างความเข้มแข็งของครอบครัว 4) เสนอองค์ความรู้เกี่ยวกับหลักพุทธปรัชญาเถรวาทเพื่อสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวหญิงไทยที่แต่งงานกับชาวต่างชาติในจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 15 คน วิเคราะห์เชิงพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี
ผลการวิจัยพบว่า
1. แนวคิดเกี่ยวกับการสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวเป็นการนำเสนอถึงการอยู่ร่วมกันของคู่สามีภรรยาที่มีจุดหมายเพื่อสร้างครอบครัวให้มีมั่นคงด้านฐานะและมีทายาทไว้เพื่อสืบตระกูล ประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดี 5 ด้าน คือ ด้านสัมพันธภาพ ด้านเศรษฐกิจ ด้านทุนทางสังคม และด้านบทบาทหน้าที่
2. หลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่เกี่ยวกับการสร้างความเข้มแข็งของครอบครัว ได้แก่ 1) หลักสมชีวิตา (สมสัทธา สมสีลา สมจาคา สมปัญญา) 2) หลักคิหิสุข (อัตถิสุข โภคสุข อนณสุข อนวัชชสุข) 3) หลักโภควิภาค (1 ส่วนสำหรับเลี้ยงตนและทำประโยชน์ 2 ส่วน เพื่อการลงทุน 1 ส่วน เก็บไว้ใช้ในเวลาจำเป็น) 4) หลักฆราวาสธรรม (สัจจะ ทมะ ขันติ จาคะ)
3. บูรณาการหลักพุทธปรัชญา 4 ประการคือ 1) หลักสมชีวิธรรม การสร้างวิสัยทัศน์ที่ถูกต้องเพื่อพัฒนาครอบครัวให้เข้มแข็ง 2) หลักฆราวาสธรรม สร้างความเข้มแข็งด้านความสัมพันธ์ระหว่างคู่สามีภรรยา 3) หลักโภควิภาค สร้างความเข้มแข็งด้านการบริหารจัดการ และ 4) หลักคิหิสุข สร้างความเข้มแข็งด้านฐานะแก่ครอบครัว
4. องค์ความรู้ที่ได้ คือ CBB MODEL ได้แก่ C = Creating a strong family head หมายถึง การสร้างหัวหน้าครอบครัวให้เข้มแข็ง B = Building strength between people in the family หมายถึง การสร้างความเข้มแข็งระหว่างบุคคลในครอบครัว และ B = Building and strengthening family status คือ การสร้างสร้างความเข้มแข็งทางฐานะครอบครัว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(พีระ คัมภีรวรธรรม) พ. ., บำรุงภักดิ์ โ. ., & หล้าโพนทัน ส. . (2024). บูรณาการหลักพุทธปรัชญาเถรวาทเพื่อสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวหญิงไทยที่แต่งงานกับชาวต่างชาติในจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 24(2), 115–126. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/271311
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กัลปพฤกษ์ ผิวทองงาม และวิไลวรรณ มหาวีรวัฒน์. (2549). ผลกระทบที่เกิดจากการใช้จ่ายของกลุ่มคู่สมรสชาวต่างชาติที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวหรือตั้งถิ่นฐานในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือต่อรายได้และการจ้างงานของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยใช้แบบจำลองปัจจัยการผลิต-ผลผลิตของภาค. (รายงานการวิจัย). ขอนแก่น: ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจอีสาน คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

งามตา วนินทานนท์. (2545). การวิเคราะห์ดัชนีเชิงเหตุและผลของคุณภาพชีวิตสมรสในครอบครัวไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ.

ณภัสสรส์ เหมาะประสิทธิ์. (2560). องค์ประกอบและเกณฑ์ชี้วัดพฤติกรรมเชิงพุทธของครอบครัวในสังคมไทย. (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

บุญมี แท่นแก้ว. (2546). ความจริงของชีวิต. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พระเทพวิสุทธิเมธี (ปัญญานันทภิกขุ). (2535). หน้าที่ของคนฉบับสมบูรณ์ (คนดีและคุณสมบัติพิเศษของนักบริหาร). กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระมหาเผื่อน กิตฺติโสภโณ และคณะ. (2560). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของครอบครัวเข้มแข็งในสังคมไทย. (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอธิการสนอง ปภสฺสโร (คณะพรหม). (2556). การประยุกต์หลักพุทธจริยธรรมในการครองเรือนของหญิงไทยพุทธที่แต่งงานกับชาวต่างชาติ ในเขตอำเภอทุ่งเขาหลวง จังหวัดร้อยเอ็ด. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วัฒนะ กัลป์ยาณ์พัฒนกุล และคณะ. (2560). หลักธรรมและหลักการเสริมสร้างความมั่นคงในครอบครัวตามแนวพุทธศาสนา. (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศิวาพัชร์ ฉัตรเท. (2561). การสร้างสัมพันธภาพในการครองเรือนของคู่สมรสเชิงพุทธ. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

โสวิทย์ บำรุงภักดิ์ และพุทธชาติ คำสำโรง. (2554). การวิเคราะห์ทัศนคติการอยู่ก่อนแต่งงานของประชาชน: กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น.