การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์จากไม้เทพทาโร ตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง

Main Article Content

ธนะวิทย์ เพียรดี
เบญจวรรณ ขุนฤทธิ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่น 2) ศึกษากระบวนการจัดการความรู้ 3) ศึกษาความสำเร็จของการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น และ 4) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชนผ่านภูมิปัญญาท้องถิ่นจากผลิตภัณฑ์ไม้เทพทาโร ตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ กลุ่มผู้รู้หลัก ปราชญ์ชุมชน กลุ่มผู้นำชุมชน และกลุ่มผู้ปฏิบัติผลิตภัณฑ์ไม้เทพพาโร ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 10 คน โดยใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกร่วมกับการสังเกต และการจัดประชุมกลุ่มย่อย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 3 รูปแบบ คือ 1) แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง 2) แบบสังเกต 3) แบบบันทึกการประชุมกลุ่มย่อย กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการตรวจสอบแบบสามเส้า และนำข้อมูลมาวิเคราะห์ในรูปแบบของวิธีการแบบนิรนัย และวิธีการแบบอุปนัย และสรุปด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ภูมิปัญญาท้องถิ่น จากผลิตภัณฑ์ไม้เทพทาโร มี 3 ประเภท คือ 1) ข้าวของเครื่องใช้ 2) ของที่ระลึกและประดับตกแต่ง และ 3) ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับความเชื่อและพิธีกรรม
2. กระบวนการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นผลิตภัณฑ์ไม้เทพทาโรที่สำคัญ 8 ประเด็น ได้แก่ การกำหนดความรู้ การแสวงหาความรู้ การสร้างความรู้ การยึดกุมความรู้ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การจัดเก็บความรู้ การถ่ายทอดความรู้และการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้
3. เงื่อนไขความสำเร็จของการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นจากผลิตภัณฑ์ไม้เทพทาโรที่สำคัญได้แก่ ความรู้เกี่ยวกับการจัดการความรู้ วัฒนธรรมองค์กร ผู้นำกลุ่ม โครงสร้างองค์กร การสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอก และทรัพยากรท้องถิ่น
4. ค้นพบปัจจัยภายในที่สำคัญในการสร้างเสริมความเข็มแข็งของชุมชน ได้แก่ 1) ความรู้และการการจัดการความรู้ภูมิปัญญาผลิตภัณฑ์ไม้เทพทาโร 2) ภูมิปัญญาผลิตภัณฑ์ไม้เทพทาโร 3) อิทธิพลของผู้นำกลุ่มและหรือผู้นำชุมชน 4) ระบบข้อมูลข่าวสารในชุมชน 5) การสื่อสารในชุมชน 6) ความร่วมมือในชุมชน และ 7) การมีกิจกรรมร่วมกันของชุมชนอย่างต่อเนื่อง และปัจจัยภายนอก ได้แก่ 1) แหล่งสนับสนุนความเข้มแข็งของชุมชน 2) เครือข่ายความร่วมมือและการแข่งขันระหว่างชุมชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เพียรดี ธ. ., & ขุนฤทธิ์ เ. . (2025). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์จากไม้เทพทาโร ตำบลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 25(1), 1–14. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/272015
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กมลวรรณ วรรณธนัง. (2553). ทุนทางสังคมกับการจัดการความรู้สู่ชุมชนพึ่งตนเอง: กรณีศึกษากลุ่มอนุรักษ์ป่าชุมชนศิลาแลง อำเภอปัว จังหวัดน่าน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(28), 101-116. https://journal.lib.buu.ac.th/index.php/huso2/article/view/9743

จุฑารัตน์ ศราวณะวงศ์. (2552). การพัฒนาตัวแบบของกลยุทธ์การจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ฐิติพันธ์ จันทร์หอม. (2559). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอภูมิปัญญาของชาวไทยทรงดาในภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(1), 181-192. http://www.ar.or.th/ImageData/Magazine/10041/DL_EN_10245.pdf?t=638552047103002310

เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2554). ภูมิปัญญาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

พนิดา พนิตธำรง และสุวรรณ สัตยานุกรม. (2559). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านอาหารไทยของจังหวัดจันทบุรี. วารสารรัชตภาคย์, 6(2), 366-372.

ยุทธศักดิ์ สุภสร. (2562). ทิศทางการท่องเที่ยวของประเทศไทยปี 2562. เข้าถึงได้จาก https://www.tatreviewmagazine.com/article/tourism-thailand-2562

สมเกียรติ กลั่นกลิ่น, ชูจิตร อนันตโชค, ทรรศนีย์ พัฒนเสรี, มโนชญ์ มาตรพลากร, สมบูรณ์ บุญยืน, คงศักดิ์ มีแก้ว และพรเทพ เหมือนพงษ์. (2552). เทพทาโร Cinnamomum porrectum (Roxb.) Kosterm. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักวิจัย และพัฒนาการป่าไม้ กรมป่าไม้.

สมบูรณ์ ธรรมลังกา. (2556). รูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานในจังหวัดเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(2), 58-66. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/9217/8339

สุวิทย์ วงษ์บุญมาก. (2558). การจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นหัตถกรรมหินอ่อนพรานกระต่าย อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 21(2), 83-98. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/39379/32579

อภิชาติ ใจอารีย์. (2557). แนวทางการพัฒนากระบวนการถ่ายทอดและการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นการแปรรูปหน่อไม้ของชุมชนบ้านพุเตย จังหวัดกาญจนบุรี. นครปฐม: ภาควิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

อัญญา กิ่งนอก. (2560). ศึกษาปัจจัยความสำเร็จในการรักษาและส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนอีสาน. วารสารการพัฒนาท้องถิ่น, 12(3), 45-60.

UNESCO (ICHCAP). (2019). มรดกภูมิปัญญาวัฒนธรรมและการพัฒนาที่ยั่งยืน. เข้าถึงได้จาก https://ich.unesco.org/doc/src/34299-TH.pdf