ศึกษาเรื่องเล่าและตำนานเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของชื่อบ้านนามเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจรวบรวมเรื่องเล่าและตำนาน ประวัติชื่อบ้าน-นามเมือง ที่เกี่ยวข้องกับระบบนิเวศวิทยาในเขตพื้นที่อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย รูปแบบการวิจัยเป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือในการวิจัยได้แก่ แบบสำรวจ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบสังเกต นำข้อมูลจากการศึกษาและวิเคราะห์มาจัดทำเป็นสื่อนวัตกรรมคืนความรู้สู่ชุมชน ส่วนรูปแบบการนำเสนอข้อมูลวิจัยใช้รูปแบบวิธีพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาเรื่องเล่าและตำนานเกี่ยวกับประวัติ ชื่อบ้าน-นามเมือง พบว่า เรื่องเล่า ตำนาน ในเขตอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ที่นิยมนำสิ่งแวดล้อมในนิเวศวิทยามาตั้งเป็นชื่อบ้าน-นามเมือง สามารถจัดกลุ่มได้เป็น 6 ประเภท (1) การตั้งชื่อโดยอิงจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ (2) การตั้งชื่อโดยใช้สัตว์ประจำถิ่น (3) การตั้งชื่อจากพืช/ผลไม้ (4) การตั้งชื่อจากลักษณะสิ่งแวดล้อมในชุมชน (5) การตั้งชื่อจากลักษณะหรือสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและสังคม (6) การตั้งชื่อที่สะท้อนถึงสิ่งแวดล้อมโดยรวม 2) ผลการวิเคราะห์หลักการตั้งชื่อเกี่ยวข้องกับระบบนิเวศ พบว่า เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับนิเวศวิทยา สามารถจัดกลุ่มได้เป็น 7 ประเภท (1) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับน้ำ (2) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับดิน/นา (3) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับต้นไม้ (4) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับภูเขา/ถ้ำ (5) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับบุคคล/วัฒนธรรม (6) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ (7) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับนิเวศวิทยาเกี่ยวกับลักษณะอื่นๆ การจัดการทรัพยากรทางวัฒนธรรม นำข้อมูลมาจัดทำเป็นสื่อ นวัตกรรม เพื่อคืนความรู้สู่ชุมชน ดังนี้ (1) หนังสือประวัติความเป็นมา ชื่อบ้านนามเมืองในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย (2) แผนที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม (3) สื่อวีดีทัศน์แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
กตัญญู ชูชื่น. (2543). ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.
กองโบราณคดี กรมศิลปากร. (2531). ตำนานและนิทานพื้นบ้านอีสาน. กรุงเทพฯ: การศาสนา.
ธนิก เลิศชาญฤทธิ์. (2554). การจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
ธันวา ใจเที่ยง. (2550). นิเวศวิทยาชาวนา: ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและภูมิปัญญาทางนิเวศของกลุ่มชนชาวนาลุ่มแม่น้ำโขง. กาฬสินธุ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.
นิภาวดี ทะไกรราช. (2544). นิเวศวัฒนธรรม: ศึกษาเฉพาะกรณีบ้านโคกกลาง ตำบลแคน อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศิราพร ณ ถลาง. (2552). ทฤษฎีคติชนวิทยา วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2550). การจัดการทรัพยากรทางโบราณคดีในงานพัฒนาชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.