ศึกษาเรื่องเล่าและตำนานเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของชื่อบ้านนามเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย

Main Article Content

สุรธัชนุกูล นุ่นภูบาล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจรวบรวมเรื่องเล่าและตำนาน ประวัติชื่อบ้าน-นามเมือง ที่เกี่ยวข้องกับระบบนิเวศวิทยาในเขตพื้นที่อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย รูปแบบการวิจัยเป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือในการวิจัยได้แก่ แบบสำรวจ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบสังเกต นำข้อมูลจากการศึกษาและวิเคราะห์มาจัดทำเป็นสื่อนวัตกรรมคืนความรู้สู่ชุมชน ส่วนรูปแบบการนำเสนอข้อมูลวิจัยใช้รูปแบบวิธีพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาเรื่องเล่าและตำนานเกี่ยวกับประวัติ ชื่อบ้าน-นามเมือง พบว่า เรื่องเล่า ตำนาน ในเขตอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ที่นิยมนำสิ่งแวดล้อมในนิเวศวิทยามาตั้งเป็นชื่อบ้าน-นามเมือง สามารถจัดกลุ่มได้เป็น 6 ประเภท (1) การตั้งชื่อโดยอิงจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ (2) การตั้งชื่อโดยใช้สัตว์ประจำถิ่น (3) การตั้งชื่อจากพืช/ผลไม้ (4) การตั้งชื่อจากลักษณะสิ่งแวดล้อมในชุมชน (5) การตั้งชื่อจากลักษณะหรือสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและสังคม (6) การตั้งชื่อที่สะท้อนถึงสิ่งแวดล้อมโดยรวม 2) ผลการวิเคราะห์หลักการตั้งชื่อเกี่ยวข้องกับระบบนิเวศ พบว่า เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับนิเวศวิทยา สามารถจัดกลุ่มได้เป็น 7 ประเภท (1) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับน้ำ (2) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับดิน/นา (3) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับต้นไม้ (4) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับภูเขา/ถ้ำ (5) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับบุคคล/วัฒนธรรม (6) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ (7) เรื่องเล่า ตำนานที่เกี่ยวข้องกับนิเวศวิทยาเกี่ยวกับลักษณะอื่นๆ การจัดการทรัพยากรทางวัฒนธรรม นำข้อมูลมาจัดทำเป็นสื่อ นวัตกรรม เพื่อคืนความรู้สู่ชุมชน ดังนี้ (1) หนังสือประวัติความเป็นมา ชื่อบ้านนามเมืองในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเลย (2) แผนที่ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม (3) สื่อวีดีทัศน์แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นุ่นภูบาล ส. (2025). ศึกษาเรื่องเล่าและตำนานเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของชื่อบ้านนามเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเลย. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 25(3), 197–208. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/282665
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กตัญญู ชูชื่น. (2543). ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.

กองโบราณคดี กรมศิลปากร. (2531). ตำนานและนิทานพื้นบ้านอีสาน. กรุงเทพฯ: การศาสนา.

ธนิก เลิศชาญฤทธิ์. (2554). การจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).

ธันวา ใจเที่ยง. (2550). นิเวศวิทยาชาวนา: ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและภูมิปัญญาทางนิเวศของกลุ่มชนชาวนาลุ่มแม่น้ำโขง. กาฬสินธุ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.

นิภาวดี ทะไกรราช. (2544). นิเวศวัฒนธรรม: ศึกษาเฉพาะกรณีบ้านโคกกลาง ตำบลแคน อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ศิราพร ณ ถลาง. (2552). ทฤษฎีคติชนวิทยา วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน-นิทานพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2550). การจัดการทรัพยากรทางโบราณคดีในงานพัฒนาชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.