ศึกษาค่านิยมการเทศน์แหล่อีสานในบุญแจกข้าวของชุมชนอำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี

Main Article Content

พระมหาสุพาลักษ์ จนฺทสุวณฺโณ (ถานุกูล)
พระครูปริยัติพัฒนบัณฑิต (มิตร วันยาว)
พระครูสุธีคัมภีรญาณ (ประมวล บุลาลม)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาหลักการเทศนาและพุทธวิธีการสอนที่ปรากฏในการเทศน์แหล่อีสานในประเพณีบุญแจกข้าวตามแนวพระพุทธศาสนา 2) ศึกษารูปแบบการเทศน์แหล่อีสานในประเพณีบุญแจกข้าวของชุมชนอำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี และ 3) ศึกษาค่านิยมที่สะท้อนผ่านการเทศน์แหล่อีสานในประเพณีบุญแจกข้าวของชุมชนอำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 25 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาตามแนวอุปนัยวิธี และนำเสนอผลการวิจัยเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. หลักการเทศนาและพุทธวิธีการสอนที่ปรากฏในการเทศน์แหล่อีสานมีรากฐานมาจากพุทธประเพณีการแสดงธรรมตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยเฉพาะการแสดงธรรมของพระโสณกุฏิกัณณะ ผู้มีความสามารถในการสาธยายพระธรรมด้วยถ้อยคำและท่วงทำนองอันไพเราะ การเทศน์แหล่อีสานจึงเป็นรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่ประยุกต์ให้สอดคล้องกับบริบทวัฒนธรรมท้องถิ่น
2. การเทศน์แหล่อีสานในประเพณีบุญแจกข้าวเป็นกระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่ผสานหลักธรรมเข้ากับศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน ผ่านทำนองแหล่และสรภัญญะ โดยเนื้อหามุ่งส่งเสริมหลักกตัญญูกตเวที บุญ กรรม การอุทิศส่วนกุศล และความสามัคคีของชุมชน พร้อมทั้งใช้ภาษาถิ่นและคติชนท้องถิ่นเป็นสื่อในการถ่ายทอดธรรมะ
3. ค่านิยมที่สะท้อนผ่านการเทศน์แหล่อีสาน ประกอบด้วย ความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษ ศรัทธาในพระพุทธศาสนา ความสามัคคีของชุมชน ความสัมพันธ์ในครอบครัวและเครือญาติ และการอนุรักษ์ภูมิปัญญา ศิลปวัฒนธรรม และประเพณีท้องถิ่นอีสาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(ถานุกูล) พ. จ., (มิตร วันยาว) พ., & (ประมวล บุลาลม) พ. (2026). ศึกษาค่านิยมการเทศน์แหล่อีสานในบุญแจกข้าวของชุมชนอำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 26(2), 277–290. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/283615
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

ตรีศิลป์ บุญขจร. (2555). สายธารตรีศิลป์นิพนธ์: รวมบทความคัดสรรของรองศาสตราจารย์ ดร.ตรีศิลป์ บุญขจร. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์บุ๊คส์.

ปรีชา พิณทอง. (2532). สารานุกรมอีสาน-ไทย-อังกฤษ. อุบลราชธานี: ศิริธรรม.

พระครูจิรธรรมนุกูล (ธมฺมงฺกโร โฉมจังหรีด). (2562). การศึกษาแนวคิดเรื่องปุพพเปตพลีตามแนวพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูใบฎีกาเฉลิมพล อริยวํโส (คําเชื้อ). (2547). การศึกษาวิเคราะห์ปุพพเปตพลีที่ปรากฏในคัมภีร์ใบลานล้านนา: กรณีศึกษาคัมภีร์เปตตพลีฉบับวัดหลวงราชสัณฐาน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสุพจน์ คำน้อย. (2547). การศึกษาวิเคราะห์คำสอนเรื่องการอุทิศส่วนบุญในพระพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระราชธรรมโสภณ (จำปี พงไทยสง). (2551). ศึกษาหลักจริยธรรมประเพณีการทำบุญแจกข้าวของชาวพุทธบ้านคูเมืองอำเภอเมืองสรวง จังหวัดร้อยเอ็ด. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวิรัช กิวขุนทด. (2552). เทศน์มหาชาติ: แนวทางการใช้ภูมิปัญญาการเทศน์เพื่อส่งเสริมความเชื่อ ประเพณี และพิธีกรรมในจังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พระสุรชาติ ปฏิภาโน (โนนวังไทร). (2556). บุญและอานิสงส์ของบุญในพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ฤดีมน ปรีดีสนิท. (ม.ป.ป.). พิธีกรรมและความเชื่อของชุมชนสองฝั่งโขง. อุดรธานี: ศูนย์วัฒนธรรม สถาบันราชภัฏอุดรธานี.