การวิเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาอัลแบร์ กามูส์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณค่าความเป็นมนุษย์ในเชิงปรัชญา 2) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับคุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์ และ 3) วิเคราะห์และสังเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์ เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารปฐมภูมิและเอกสารทุติยภูมิ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี ผู้วิจัยศึกษาผ่านงานเขียนสำคัญของอัลแบร์ กามูส์ ได้แก่ คนนอก ความตายอันแสนสุข มนุษย์สองหน้า และความเรียงเชิงปรัชญาเรื่อง ชะตากรรมของซิซีฟัส เพื่ออธิบายแนวคิดเรื่องความไร้สาระของชีวิตและคุณค่าความเป็นมนุษย์
ผลการวิจัยพบว่า
1. คุณค่าความเป็นมนุษย์ในเชิงปรัชญาเกี่ยวข้องกับเสรีภาพ ความรับผิดชอบ การใช้เหตุผล และการเลือกทางศีลธรรม โดยมองว่ามนุษย์สามารถสร้างความหมายให้แก่ชีวิตผ่านการตระหนักรู้และการตัดสินใจของตนเอง
2. คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์สะท้อนผ่านแนวคิดเรื่อง ความไร้สาระ (Absurdity) ซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างความต้องการแสวงหาความหมายของมนุษย์กับโลกที่ไม่สามารถให้คำตอบที่แน่นอนได้ กามูส์เสนอว่า แม้ชีวิตจะปราศจากความหมายโดยธรรมชาติ แต่มนุษย์ยังสามารถดำรงชีวิตอย่างมีเสรีภาพ มีศักดิ์ศรี และสร้างคุณค่าให้แก่ตนเองได้
3. การวิเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในทัศนะของอัลแบร์ กามูส์ พบว่า ประกอบด้วย 5 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ 1) ความไร้สาระที่กำหนดแนวทางการใช้ชีวิต 2) เสรีภาพในการเลือกและสร้างคุณค่า 3) การต่อต้านความไร้สาระ 4) การมีอยู่ของมนุษย์ และ 5) การค้นหาความหมายในชีวิต โดยกามูส์มองว่า มนุษย์สามารถสร้างความหมายให้แก่ชีวิตผ่านการเลือก การกระทำ และการยืนหยัดต่อความไม่แน่นอนของโลก การยอมรับความไร้สาระจึงมิใช่การยอมแพ้ต่อชีวิต แต่เป็นการตระหนักรู้ถึงเสรีภาพและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ในการสร้างคุณค่าให้แก่ตนเอง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
กีรติ บุญเจือ. (2522). ปรัชญาอัตถิภาวนิยม. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
เจิด บรรดาศักดิ์. (2551). มโนทัศน์แอบเสิร์ดในปรัชญาของธอมัส เนเกล. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยณรงค์ ศรีมันตะ. (2563). ธรรมชาติมนุษย์ในปรัชญาของโทมัส ฮอบส์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 28(1), 48-62.
พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี (เหมประไพ). (2555). วิจารณ์ความเรียงว่าด้วยต้นกำเนิดและรากฐานแห่งความไม่เท่าเทียมกันของมนุษยชาติ. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์.
ภมร ชูคันหอม, ชัยณรงค์ ศรีมันตะ และสกุล อ้นมา. (2562). ความไร้สาระของชีวิตมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 27(55), 135-160.
วันชาติ ชาญวิจิตร และหอมหวล บัวระภา. (2554). เป้าหมายของชีวิตมนุษย์ในทัศนะของอัลแบร์ กามูส์. (รายงานการวิจัย). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิทย์ วิศทเวทย์. (2531). ปรัชญาความรู้ทั่วไป. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริจิตต์ ปันเงิน. (2542). ความตายในมุมมองของกามูส์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุพัตรา คำแก้ว. (2554). แนวคิดเรื่องมนุษย์ของอัลแบร์ กามูส์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อัลแบร์ กามูส์. (2522). คนนอก (อำพรรณ โอตระกูล, ผู้แปล). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ดวงกมล.
_______. (2549). มนุษย์คนแรก (อำพรรณ โอตระกูล, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: สามัญชน.
_______. (2558). เทพตำนานซิซีฟัส: Le Mythe de Sisyphe (วิภาดา กิตติโกวิท, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: มูลนิธิหนังสือเพื่อสังคม.
_______. (2559). ความตายอันแสนสุข (อำพรรณ โอตระกูล, ผู้แปล). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สามัญชน.