การวิเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาอัลแบร์ กามูส์

Main Article Content

ณัฏฐิญา ตันทสุข
จรัส ลีกา
พระราชพัฒนวัชรบัณฑิต (สุกันยา ฮาดภักดี)
พระครูศรีปริยัติบัณฑิต (ปพน แสงย้อย)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณค่าความเป็นมนุษย์ในเชิงปรัชญา 2) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับคุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์ และ 3) วิเคราะห์และสังเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์ เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารปฐมภูมิและเอกสารทุติยภูมิ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี ผู้วิจัยศึกษาผ่านงานเขียนสำคัญของอัลแบร์ กามูส์ ได้แก่ คนนอก ความตายอันแสนสุข มนุษย์สองหน้า และความเรียงเชิงปรัชญาเรื่อง ชะตากรรมของซิซีฟัส เพื่ออธิบายแนวคิดเรื่องความไร้สาระของชีวิตและคุณค่าความเป็นมนุษย์
ผลการวิจัยพบว่า
1. คุณค่าความเป็นมนุษย์ในเชิงปรัชญาเกี่ยวข้องกับเสรีภาพ ความรับผิดชอบ การใช้เหตุผล และการเลือกทางศีลธรรม โดยมองว่ามนุษย์สามารถสร้างความหมายให้แก่ชีวิตผ่านการตระหนักรู้และการตัดสินใจของตนเอง
2. คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์สะท้อนผ่านแนวคิดเรื่อง ความไร้สาระ (Absurdity) ซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างความต้องการแสวงหาความหมายของมนุษย์กับโลกที่ไม่สามารถให้คำตอบที่แน่นอนได้ กามูส์เสนอว่า แม้ชีวิตจะปราศจากความหมายโดยธรรมชาติ แต่มนุษย์ยังสามารถดำรงชีวิตอย่างมีเสรีภาพ มีศักดิ์ศรี และสร้างคุณค่าให้แก่ตนเองได้
3. การวิเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในทัศนะของอัลแบร์ กามูส์ พบว่า ประกอบด้วย 5 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ 1) ความไร้สาระที่กำหนดแนวทางการใช้ชีวิต 2) เสรีภาพในการเลือกและสร้างคุณค่า 3) การต่อต้านความไร้สาระ 4) การมีอยู่ของมนุษย์ และ 5) การค้นหาความหมายในชีวิต โดยกามูส์มองว่า มนุษย์สามารถสร้างความหมายให้แก่ชีวิตผ่านการเลือก การกระทำ และการยืนหยัดต่อความไม่แน่นอนของโลก การยอมรับความไร้สาระจึงมิใช่การยอมแพ้ต่อชีวิต แต่เป็นการตระหนักรู้ถึงเสรีภาพและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ในการสร้างคุณค่าให้แก่ตนเอง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตันทสุข ณ., ลีกา จ., (สุกันยา ฮาดภักดี) พ., & (ปพน แสงย้อย) พ. (2026). การวิเคราะห์คุณค่าความเป็นมนุษย์ในปรัชญาอัลแบร์ กามูส์. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 26(2), 1–10. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/284206
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กีรติ บุญเจือ. (2522). ปรัชญาอัตถิภาวนิยม. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

เจิด บรรดาศักดิ์. (2551). มโนทัศน์แอบเสิร์ดในปรัชญาของธอมัส เนเกล. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยณรงค์ ศรีมันตะ. (2563). ธรรมชาติมนุษย์ในปรัชญาของโทมัส ฮอบส์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 28(1), 48-62.

พระมหาขวัญชัย กิตฺติเมธี (เหมประไพ). (2555). วิจารณ์ความเรียงว่าด้วยต้นกำเนิดและรากฐานแห่งความไม่เท่าเทียมกันของมนุษยชาติ. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์.

ภมร ชูคันหอม, ชัยณรงค์ ศรีมันตะ และสกุล อ้นมา. (2562). ความไร้สาระของชีวิตมนุษย์ในปรัชญาของอัลแบร์ กามูส์. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 27(55), 135-160.

วันชาติ ชาญวิจิตร และหอมหวล บัวระภา. (2554). เป้าหมายของชีวิตมนุษย์ในทัศนะของอัลแบร์ กามูส์. (รายงานการวิจัย). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วิทย์ วิศทเวทย์. (2531). ปรัชญาความรู้ทั่วไป. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิริจิตต์ ปันเงิน. (2542). ความตายในมุมมองของกามูส์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สุพัตรา คำแก้ว. (2554). แนวคิดเรื่องมนุษย์ของอัลแบร์ กามูส์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อัลแบร์ กามูส์. (2522). คนนอก (อำพรรณ โอตระกูล, ผู้แปล). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ดวงกมล.

_______. (2549). มนุษย์คนแรก (อำพรรณ โอตระกูล, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: สามัญชน.

_______. (2558). เทพตำนานซิซีฟัส: Le Mythe de Sisyphe (วิภาดา กิตติโกวิท, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: มูลนิธิหนังสือเพื่อสังคม.

_______. (2559). ความตายอันแสนสุข (อำพรรณ โอตระกูล, ผู้แปล). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สามัญชน.