ความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างระหว่างแผนงาน ความปลอดภัยด้านการท่องเที่ยว มาตรฐานบริการและประสิทธิผลการจัดการ: การวิเคราะห์ SEM ในจังหวัดบึงกาฬ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของแผนงานด้านการท่องเที่ยว ความปลอดภัยด้านการท่องเที่ยว และมาตรฐานการบริการที่มีต่อประสิทธิผลการจัดการการท่องเที่ยวจังหวัดบึงกาฬ และตรวจสอบความสอดคล้องของแบบจำลองสมการโครงสร้างกับข้อมูลเชิงประจักษ์ การวิจัยเป็นเชิงปริมาณ ใช้วิธีการสำรวจ กลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวในจังหวัดบึงกาฬ จำนวน 400 คน ได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (SEM)
ผลการวิจัยพบว่า มาตรฐานการบริการมีอิทธิพลทางตรงสูงสุดต่อประสิทธิผลการจัดการ (β = 0.49) ขณะที่แผนงานการท่องเที่ยวมีอิทธิพลทางอ้อมผ่านความปลอดภัยและมาตรฐานบริการ (อิทธิพลรวม = 0.57) แบบจำลองมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (χ²/df = 1.122, GFI = 0.971, RMSEA = 0.017) และสามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลได้ร้อยละ 98 การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนจำเป็นต้องบูรณาการแผนงานเชิงรุก ระบบความปลอดภัย และมาตรฐานบริการอย่างเป็นระบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. 2558-2560. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
วลัยพร สกุลพอง. (2551). พฤติกรรมการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุดจังหวัดระยอง. (ปัญหาพิเศษรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี: วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
Diamantopoulos, A., & Siguaw, J. A. (2000). Introducing LISREL: A guide for the uninitiated. London: Sage Publications.
Doswell, R. (1997). Tourism: How effective management makes the difference. Oxford, England: Butterworth-Heinemann.
George, R., & Booyens, I. (2014). Township tourism demand: Tourists’ perceptions of safety and security. Urban Forum, 25(4), 449-467.
Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
MacCallum, Robert C., Browne, M. W., & Sugawara, H. M. (1996). Power analysis and determination of sample size for covariance structure modeling. Psychological Methods, 1(2), 130-149.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner's guide to structural equation modeling. (3rd ed.). New York: Routledge.
World Tourism Organization. (2021). Tourism for a Sustainable Future. Madrid: UNWTO.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis. (2nd ed.). New York: Harper and Row.
Zhou, Y., & Ap, J. (2009). Gap between tourism planning and implementation: A case of China. Tourism Management Perspectives, 29(3), 123-135.
