การจัดการขยะเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนในมิติชุมชน นโยบายสาธารณะ และจริยธรรมสิ่งแวดล้อม: การวิเคราะห์บรรณมิติจากฐานข้อมูล Scopus

Main Article Content

ธัญญพัทธ์ โชติระวีเกียรติ
ศมานันทน์ รัตนศิริวิไล
บรรย์ฑิตย์ ผังนิรันดร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์แนวโน้มการเผยแพร่ผลงานวิชาการเกี่ยวกับการจัดการขยะเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน 2) ศึกษาโครงสร้างความรู้ เครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการ และหัวข้อที่ได้รับความสนใจในการศึกษา และ 3) สังเคราะห์ความรู้เกี่ยวกับการจัดการขยะเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนด้านชุมชน นโยบายสาธารณะ และจริยธรรมสิ่งแวดล้อม โดยใช้การวิเคราะห์บรรณมิติจากฐานข้อมูล Scopus ระหว่างปี พ.ศ. 2558-2568 จากบทความวิจัยจำนวน 1,644 เรื่อง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม Bibliometrix และ Biblioshiny
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลงานวิจัยด้านการจัดการขยะเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 78.53 ต่อปี และมีการศึกษาจากหลากหลายสาขาวิชา ได้แก่ สิ่งแวดล้อม สังคมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และนโยบายสาธารณะ
2. โครงสร้างความรู้ของงานวิจัยประกอบด้วยหัวข้อสำคัญ ได้แก่ การจัดการขยะ การพัฒนาอย่างยั่งยืน เศรษฐกิจหมุนเวียน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการรีไซเคิล อีกทั้งพบความร่วมมือทางวิชาการระหว่างประเทศในระดับสูง และเครือข่ายการวิจัยที่เชื่อมโยงกันอย่างกว้างขวาง
3. การสังเคราะห์ความรู้พบว่า การศึกษาด้านการจัดการขยะเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนให้ความสำคัญกับการมีส่วนร่วมของชุมชน นโยบายสาธารณะ การบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พฤติกรรมการบริโภค และจริยธรรมสิ่งแวดล้อม โดยหัวข้อดังกล่าวปรากฏร่วมกันอย่างต่อเนื่องในงานวิจัยและมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาองค์ความรู้ในสาขานี้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โชติระวีเกียรติ ธ., รัตนศิริวิไล ศ., & ผังนิรันดร์ บ. (2026). การจัดการขยะเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนในมิติชุมชน นโยบายสาธารณะ และจริยธรรมสิ่งแวดล้อม: การวิเคราะห์บรรณมิติจากฐานข้อมูล Scopus. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 26(2), 343–358. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/296096
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2566). กรมควบคุมมลพิษยกระดับสถานที่กำจัดขยะมูลฝอยที่ไม่ถูกต้องตามแผนปฏิบัติการปี 2565-2570. เข้าถึงได้จาก https://thailand.go.th/issue-focus-detail/001_04_083

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2542). เอกสารความรู้เรื่องการจัดการขยะมูลฝอย. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการใช้ทรัพยากรอย่างรู้คุณค่า. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักสิ่งแวดล้อมเมือง. (2565). สรุปรายงานสถานการณ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมประจำปี พ.ศ. 2565: EP11 สิ่งแวดล้อมชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.

Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2021.04.070

Kirchherr, J., Reike, D., & Hekkert, M. (2017). Conceptualizing the circular economy: An analysis of 114 definitions. Resources, Conservation and Recycling, 127, 221-232. https://doi.org/10.1016/j.resconrec.2017.09.005

Korhonen, J., Nuur, C., Feldmann, A., & Birkie, S. E. (2018). Circular economy as an essentially contested concept. Journal of Cleaner Production, 175, 544-552. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2017.12.111

UNESCO. (2016). Education for sustainable development goals: Learning objectives. Paris: UNESCO.

United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. Retrieved from United Nations SDGs

United Nations. (2020). Monitoring the shift to sustainable consumption and production patterns in the context of the SDGs. Retrieved from https://sdgs.un.org/publications/monitoring-shift-sustainable-consumption-and-production-patterns-context-sdgs-18024