Development of a Nursing Care Model for Patients with Chronic Obstructive Pulmonary Disease Experiencing Dyspnea in a Community Hospital
Keywords:
Care model development, Chronic obstructive pulmonary disease, DyspneaAbstract
This quasi-experimental research aimed to develop a care model for patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD) experiencing dyspnea that is appropriate to the context of a community hospital and to evaluate its effects on the severity of dyspnea, quality of life, and patient satisfaction. A mixed-methods design with a three-phase developmental process was employed. Phase 1 involved assessing the current situation and identifying care needs of COPD patients with dyspnea. Phase 2 focused on developing and validating the appropriateness of the care model. Phase 3 implemented and evaluated the model’s effectiveness. The study sample comprised 60 COPD patients with dyspnea who attended a chronic disease clinic in a community hospital. Participants were purposively selected based on inclusion criteria and willingness to participate and were equally divided into an experimental group (n = 30) and a control group (n = 30). The experimental group received care according to the developed model for eight weeks. The model consisted of four main components: 1) assessment and individualized care planning; 2) physical care and dyspnea management, including pursed-lip breathing, dyspnea-relief positioning, and light exercise; 3) patient and family education with psychosocial support; and 4) continuous follow-up and evaluation through home visits and questionnaires. Research instruments included the Modified Medical Research Council Dyspnea Scale (mMRC), the St. George’s Respiratory Questionnaire (SGRQ), and a patient satisfaction questionnaire.
The results revealed that after receiving the intervention, the experimental group showed a statistically significant reduction in dyspnea severity (mean mMRC score: pretest 2.33 ± 0.68, posttest 1.20 ± 0.55; p < 0.001), significantly improved quality of life (SGRQ total score: pretest 58.4 ± 12.5, posttest 42.1 ± 10.8; p < 0.001), and a high level of satisfaction with care, while no significant differences were observed in the control group. The findings suggest that the developed care model effectively reduces dyspnea severity and enhances quality of life among COPD patients, making it suitable for application in community hospital settings.
References
World Health Organization.(2024). Chronic obstructive pulmonary disease (COPD): Key facts [Internet]. Geneva: WHO; 2024 [cited 2025 Oct 10]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/chronic-obstructive-pulmonary-disease-(copd)
GBD 2021 Chronic Respiratory Diseases Collaborators.(2021). Global, regional, and national burden of chronic obstructive pulmonary disease, 1990–2021: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2021. Front Med (Lausanne). 2025;12:1564878.
Wang H, et al.(2021). Global, regional, and national burden trends of chronic obstructive pulmonary disease, 1990–2021. BMC Med. 2024;22(1):540.
Zhang Y, et al.(2025). Disease burden and trends of COPD in the Asia-Pacific Region: 1990–2021. Biomed Environ Sci. 2025;38(2):145–156.
Phasuk A, et al.(2023). Prevalence and risk factors of chronic obstructive pulmonary disease among agriculturists in a rural community, Central Thailand. Asia Pac J Public Health. 2023;35(4):412–420.
สิรวิชญ์ ศรีคำภา, สุทธีพร มูลศาสตร์ และกฤษณาพร ทิพย์กาญจนเรขา.(2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังในชุมชน ตำบลท่าหาดยาว อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล 2565;38(1):197-212.
อารีรัตน์ จิตต์นุ่ม และมงคล สุริเมือง.(2567). ลักษณะของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังที่กลับมารักษาซ้ำใน 28 วัน แผนกอายุรกรรมในโรงพยาบาลทั่วไป. วารสารวิจัยการพยาบาลและวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2567;16(2):1-14.
WeForum.(2025). Healthcare systems must act now to reduce the global burden of COPD. World Economic Forum; 2025 September 22 [Internet]. Available from: https://www.weforum.org/stories/2024/11/healthcare-reduce-global-burden-copd
กัลยรัตน์ สังข์มรรทร, ศศิธร กระจายกลาง, เพ็ญจันทร์ วันแสน.(2564). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรงพยาบาลสุรินทร์. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ 2564;36(2):327-42.
เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ.(2561). วงจรการควบคุมคุณภาพ [อินเทอร์เน็ต]. 2561 [สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.iok2u.com/index.php/article/innovation/240-pdca-cycle-deming-cycle
นวลตา โพธิ์สว่าง, สุดใจ ศรีสงค์, เพชราภรณ์ สุพร.(2558). การพัฒนารูปแบบการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 2558;33(1):50–62.
เสาวลักษณ์ เกษมสุข, วีนารัตน์ กันจีน๊ะ, ดารณี ศิริบุตร.(2562). การเกิดภาวะแทรกซ้อนจำนวนวันนอนโรงพยาบาล และการกลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำภายใน 28 วัน ภายหลังการใช้ระบบการดูแลแบบ 7 Aspects of care ในผู้ป่วยผ่าตัดเนื้องอกมดลูก. เชียงรายเวชสาร. 2562;11(1):85–91.
Hurley J, Gerkin RD, Fahy B, Robbins RA.(2012). Meta-analysis of self-management education for patients with chronic obstructive pulmonary disease. Southwest J Pulm Crit Care. 2012;4:194–202.
ลินนภัสร์ ธนะวงค์, พิกุล นันทชัยพันธ์, ประทุม สร้อยวงค์.(2559). ผลของการส่งเสริมการจัดการตนเองในการฟื้นฟูสมรรถภาพปอดต่อความสามารถในการทำหน้าที่ของร่างกายและการใช้บริการสุขภาพในผู้ที่เป็นโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. พยาบาลสาร. 2559;43(2):45–56.
