การพัฒนารูปแบบการดูแลวัยเรียนวัยรุ่นที่มีพฤติกรรมทำร้ายตนเอง อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
วัยเรียนวัยรุ่น, การทำร้ายตนเอง, การพยาบาลสุขภาพจิตบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบริบทปัญหา พัฒนาและใช้รูปแบบการดูแลวัยเรียนวัยรุ่นที่มีพฤติกรรมทำร้ายตนเอง อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ เก็บข้อมูลระหว่างเดือน สิงหาคม 2565-กันยายน 2567 รวมระยะเวลา 26 เดือน กลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพคือภาคีเครือข่ายสุขภาพจิต 11 คน เชิงปริมาณใช้นักเรียนที่มีพฤติกรรมทำร้ายตนเอง 86 คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกในการสนทนากลุ่ม แบบเก็บข้อมูลทั่วไป แบบประเมินความเครียด แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า แบบประเมินการฆ่าตัวตาย และ แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ใช้สถิติ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired t-test
ผลการศึกษาพบว่า การพัฒนาแนวทางประกอบด้วย 7 รูปแบบสำคัญ ดังนี้ 1) พัฒนาระบบคัดกรองในโรงเรียนโดยใช้เทคโนโลยี 2) พัฒนาระบบการส่งต่อภายในโรงเรียนภาคีเครือข่าย 3)พัฒนา Hero consultant ที่เป็นที่ปรึกษาให้กับวัยรุ่น 4) ส่งเสริมให้ความรู้ในครู ด้าน สังเกต 5) พัฒนาระบบความเร็วในการคัดกรอง 6) นัดประเมินซ้ำภายใน 2 สัปดาห์ในกลุ่มเสี่ยง และพบแพทย์ทันทีในกลุ่มเสี่ยงสูง 7) พัฒนาระบบบริการคลินิกสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่น พัฒนาโปรแกรมสติบำบัด ผลของการใช้รูปแบบพบว่า ภาวะเครียดลดลง ภาวะซึมเศร้าลดลง แนวโน้มการฆ่าตัวตายลดลง ความพึงพอใจเพิ่มขึ้น ภายหลังการพัฒนาอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ p <.05, t = -5.63, -6.46, -5.78, 8.97 ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
Cipriano A, Cella S, Cotrufo P. Nonsuicidal self -injury: A systematic review. Frontiers inpsychology 2017;8:1946.
Zetterqvist M. The DSM-5 diagnosis of nonsuicidal self-injury disorder: A review of theempirical literature. Child and Adolescent Psychiatry and Mental Health 2015;9:31
Moloney F, Amini J, Sinyor M, Schaffer A, Lanctôt KL, Mitchell RHB. Sex differences in the global prevalence of nonsuicidal self-injury in adolescents: A meta-analysis. JAMA network open 2024;7.
Matthew KN, Guilherme B, Evelyn JB, Christine BC, Ronald CK, Sing L. Suicide and suicidal behavior. Epidemiol Rev 2008; 30:133-54.
วนบุษป์ ยุพเกษตร. เปิดสถิติจริงของโรคใหม่ในโลกใหม่. Creative Thailand. 10; 9 (2562):18-22.
อรุโณทัย สิงห์ตาแก้ว, นุจรี ไชยมงคล, ไพรัตน์ วงษ์นาม. ความชุกของการจงใจทาร้ายตนเองในวัยรุ่นไทยและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง: การประยุกต์ใช้สาหรับผู้เฝ้าระวัง. วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2565, 17(4), 326-334.
กฤติกา สุภรัมย์, สุพจน์ คาสะอาด. อุบัติการณ์และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการฆ่าตัวตายสำเร็จของวัยรุ่นอายุระหว่าง 10-19 ปี เขตสุขภาพที่ 10. ศรีนครินทร์เวชสาร 2566, 38(5), 470-479.
โรงพยาบาลภูเขียวเฉลิมพระเกียรติ. รายงานสถานการณ์สุขภาพจิตในวัยเรียนวัยรุ่น. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ. 2566.
อัจฉรา ตราชู และคณะ. พฤติกรรมทำร้ายตนเองในเด็กและวัยรุ่นที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลศิริราช. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 2556; 58(4): 323-332
ฉวีวรรณ เผ่าพันธ์ และคณะ.การพัฒนารูปแบบการเข้าถึงบริการของผู้ที่มีภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม 2565;6(12):57-69.
เพ็ญสุดา ไชยเมือง และคณะ.ปัจจัยทำนำยพฤติกรรมทำร้ายตนเองในวัยรุ่น จังหวัดเลย.วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน 2567;9(4):515-524.
