A study of the severity of bullying behavior among students in schools. Secondary School, Mueang District, Phitsanulok Province

Authors

  • อนุรักษ์ จันทร์รอด หลักสูตรสังคมสงเคราะห์ศาสตรบัณฑิต

Keywords:

Bullying Behavior, Violence, High School

Abstract

This research has educational objectives 1. To study the characteristics of bullying
behavior 2.To study the severity of bullying behavior 3. To study the factors affecting the
bullying behavior In secondary schools, Muang district, Phitsanulok province was a quantitative
research. (Quantitative research) in which the researcher collected data using a questionnaire
with a sample of students in secondary schools in Mueang Phitsanulok District. 350 sets of
Mathayomsuksa 1 to Year 6 levels were analyzed by statistical data. including mean,
percentage, standard deviation.
The results revealed that the most common patterns and characteristics of bullying
behavior are as follows: 1. Speech bullying behavior patterns 82.0 percent were bullied in the
form of teasing, gossip and teasing. followed by physical bullying behavior patterns 68.0 percent
said they had experienced physical bullying. which is bullied in the manner of tapping, hitting,
pushing, the relationship model of bullying behavior 45.0 percent said they had been
correlated. which was bullied in the manner of bullying by using a group of friends to pressure
them to separate from the group Using a group of friends to spread rumors to be
misunderstood in a negative light and by using a group of friends to condemn, blame, do not
let friends close In the severity level, the number of times of being bullied was found. Students
were subjected to physical, verbal, and relational bullying at least once a week. and up to
more than 5 times a week As for the factors affecting the bullying, it was found that the family
factor found that The student had been immediately beaten by his family when he made him
angry. with the highest average of 3.58 and students were used to be compared to students
who are inferior to those in their family with an average of 3.37 The mean was at a moderate
level of 3.37 and the group of students liked to use force to bully others. with a moderate
mean of 3.36 and the students' friends acted as class residents. The mean was at a moderate
level 3.36 media environment factors. Students read violent manga and use it in real life. with
the highest average of 3.54

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรมสุขภาพจิต. (2561). ไทยอันดับ2 “เด็กรังแกกันในโรงเรียน” พบเหยื่อปีละ 6 แสนคน. สืบค้นเมื่อวันที่ 12

ธันวาคม 2564, เข้าถึงได้จาก https://www.dmh.go.th/newsdmh/view.asp?

กรมสุขภาพจิต. (2563). ห่วง!! พฤติกรรม "บูลลี" เด็กไทยติดอันดับ 2 ของโลก เกือบครึ่งคิดตอบโต้เอาคืน. สืบค้น

เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2564, เข้าถึงได้จาก https://www.dmh.go.th/news dmh/view.asp?id

กลุ่มศึกษาเพื่อความเป็นไท. (2562). ความรุนแรงในสถานศึกษา: การกลั่นแกล้ง (Bullying). สืบค้นเมื่อวันที่ 12

ธันวาคม 2564, เข้าถึงได้จาก https://elsiam.org/bully-in-school/

กองบรรณาธิการ HONESTDOCS. (2562). การกลั่นแกล้ง 6 ประเภทที่พ่อแม่ควรรู้จักไว้. สืบค้นเมื่อวันที่ 17

ธันวาคม 2564, เข้าถึงได้จาก www.honestdocs.co/6-types-of-bullying-parents-should-know

ชุตินาถ ศักรินทร์กุล และคณะ. (2557). ความชุกของการข่มเหงรังแกและปัจจัยด้านจิตสังคมที่เกี่ยวข้องในเด็ก

มัธยมต้นเขตอ าเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่.

พวงชมพู ประเสริฐ. (2563). 'บูลลี่' ไม่ใช่เรื่องเด็กๆ ความรุนแรงที่รอวันปะทุ!!!. สืบค้นเมื่อวันที่ 17

ธันวาคม 2564, เข้าถึงได้จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/861456

เนรัญชรา ไชยยา. (2559). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการรังแกของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น

ในจังหวัดล าปาง. (ปริญญามหาบัณฑิต) สุโขทัย. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

ปวริศร์ กิจสุขจิตผล. (2555). ปัจจัยที่เป็นสาเหตุให้เกิดการรังแกกันในโรงเรียนมัธยมสตรี ในกรุงเทพมหานครตาม

แนวทฤษฎีเรียนรู้ของโรนัลด์ แอล เอเคอร์. (ปริญญามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยมหิดล:ม.ป.ท.

พรพรรณ ทองทนงศักดิ์. (2560). การศึกษาพฤติกรรมการถูกรังแกของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียน

เขตหนองแขม สังกัดสานักการศึกษา กรุงเทพมหานคร สาขาวิทยบริการ. กรุงเทพมหานคร (หัวหมาก)

มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก. (2550). ครูมือครูการจัดระบบความปลอดภัยในโรงเรียน. (พิมพ์ครั้งที่1).

กรุงเทพ: บริษัท ส.เสริมมิตร การพิมพ์ จ ากัด

มูลนิธิยุวพัฒน์. (2562). การกลั่นแกล้ง (Bullying) ความรุนแรงในสังคม. สืบค้นเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2564,

เข้าถึงได้จากhttps://www.yuvabadhanafoundation.org/

ศูนย์ให้ค าปรึกษาสุขภาพจิตและครอบครัว. (2562). โดนแกล้งตั้งแต่เด็ก จะมีผลอย่างไรกับการเป็นผู้ใหญ่ใน

อนาคต. สืบค้นเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2564, เข้าถึงได้จากhttps://www.istrong.co/single-

post/Bullying-effect

ศรัญญา อิชิตะ. (2555). การศึกษาพฤติกรรมความรุนแรงของนักเรียนวัยรุ่น. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะ

ศึกษาศาสตรมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปที่ 7 ฉบับที่ 2 ตุลาคม 2555 – มีนาคม 2556

ศิริรัตน์ แอดสกุล. (2555). ความรู้เบื่องต้นทางสังคมวิทยา. กรุงเทพฯ : ส านักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อัฐสิมา มาศโอสถ และคณะ. (2562). การถูกกลั่นแกล้งกับภาวะซึมเศร้าในนักเรียนไทยมุสลิมมัธยมศึกษา.

สาขาวิชาโรคติดเชื้อและวิทยาการระบาด คณะสาธารณสุขศาสตร์.

Swearer M., Susan, Espelage L., Dorothy and Napolitano A., Scott. (2009). Bullying

Prevention and Intervention: Realistic Strategies for Schools. New York: Guilford Press

WHO. Thailand 2015 Global School Based Student Health Survey. Bangkok : World Health

Organization, Thailand Country Office, 2017.

Published

2022-06-29