จริยธรรมจำเป็นสำหรับทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร

ผู้แต่ง

  • รุจิรา ริคารมย์ Rikharom

คำสำคัญ:

จริยธรรมจำเป็น, ทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร, หลักจริยธรรม, การจัดการจริยธรรม

บทคัดย่อ

จริยธรรมจำเป็นสำหรับทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร สามารถสร้างหลักวิธีการทางคุณค่าเพื่อใช้เป็นแนวทางในการแสดงความประพฤติอันดีงามตามหลักพื้นฐานทางจริยธรรมอย่างมีเชาว์ปัญญาทางสมอง อารมณ์ และความรู้สึก อันเกิดมาจากการใช้จิตวิญญาณ คุณธรรม ทางสายกลาง ความสัมพันธ์ระหว่างความต้องการและการใช้เหตุผล เป้าหมายของชีวิตและปรัชญาเชิงจริยธรรมในการดำเนินชีวิตร่วมกับเครือข่ายสังคมแห่งการเปลี่ยนแปลงไม่มีที่สิ้นสุดบนโลกนี้อย่างประจักษ์รู้ชัดแจ้ง การให้ความสำคัญมุ่งหมายไปที่กรอบทางความคิด การตัดสินใจ จากการกระทำของตนเองด้วยการพิจารณา ใคร่ครวญ ให้เกิดความรอบคอบอย่างถี่ถ้วนตามบทบาทหน้าที่ของการเป็นคนที่ดีและเป็นคนที่เก่ง จะทำให้มนุษย์ในองค์กรได้มองเห็นเส้นทางเดินแห่งคนดีอย่างแท้จริงและปฏิบัติตนได้อย่างไร้มลทินนำไปสู่ความมั่นคงยั่งยืนในอนาคตกาลได้อย่างมีศักดิ์ศรี โดยยึดจริยธรรม 4 หลักการ ได้แก่ 1) ประโยชน์นิยม คำนึงถึงผลการกระทำเป็นหลัก 2) สิทธิ ถือสิทธิบุคคลหรือกลุ่มบุคคลเป็นตัวตั้ง 3) ความยุติธรรม ถือการปฏิบัติตามข้อตกลงที่เป็นธรรม และ 4) กฎทองคำ คำนึงถึงผลกระทบต่อผู้อื่นด้วยความใส่ใจอย่างลึกซึ้ง นอกจากนี้ การทดสอบจริยธรรมมีแนวทางสำคัญ 5 แนวทาง ได้แก่ 1) ทดสอบสามัญสำนึก พิจารณาผลกระทบที่เกิดขึ้นมาจากการตัดสินใจ 2) ทดสอบการกระทำตนอย่างดีที่สุด พิจารณาตามหลักการจริยธรรม 3) ทดสอบโดยการเปิดเผยต่อสาธารณะ พิจารณาการปรากฏตัวในข่าวสื่อมวลชนแก่สายตาคนทั่วโลก 4) ทดสอบการกรั่นกรอง พิจารณามุมมองหลากหลายจากการได้รับทราบและรับฟังความคิดเห็นของสังคมและสาธารณะ และ 5) ทดสอความคิดที่บริสุทธิ์ พิจารณาความรอบคอบตามความเป็นจริงที่ถูกต้องโดยไม่มีอิทธิพลจากผู้มีอำนาจเหนือกว่าตนเองเข้ามาครอบงำและบังคับให้เป็นไป

เอกสารอ้างอิง

จำเนียร จวงตระกูล. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: ทฤษฎีและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
จินตนา บุญบงการ. (2552). จริยธรรมทางธุรกิจ. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2544). พฤติกรรมศาสตร์ เล่ม 2 จิตวิทยาจริยธรรมและจิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2551). การวิจัยเพื่อการพัฒนาเครื่องมือวัดทางจิตแบบพหุระดับในบริบทของปรัชญาเศรษฐกิกจพอเพียง. รายงานการวิจัย. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2551). จริยธรรมธุรกิจ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.
ประโยชน์ ส่งกลิ่น. (2561). การฟื้นคืนกลับมาของจริยธรรมเชิงคุณธรรมในการบริหารรัฐกิจ. มหาสารคาม : อภิชาติการพิมพ์.
ปานจิต จินดากุล. (2549). การสร้างองค์การที่มีศักดิ์ศรีและจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักงาน.
รัตนวดี โชติกพนิช. (2554). จริยธรรมและจรรยาบรรณในวิชาชีพครู. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วศิน อินทสระ. (2539). จริยธรรมกับบุคคล. กรุงเทพฯ : วัฒนาพานิช.
วศิน อินทสระ. (2551). จริยศาสตร์. กรุงเทพฯ : บรรณกิจ.
สุลักษณ์ ศิวรักษ์. (2550). คันฉ่องส่องจริยศาสตร์ : บทพิจารณาว่าด้วยธรรมะและอธรรมในสังคมไทย. กรุงเทพฯ : ศึกษิตสยาม.
Adams, B. G. & Balfour, D. L. (2005). “Public Service Ethics and Administrative Evil: Prospects and Problems,” in Federickson and Ghere, eds. Ethics in Public Management, pp. 114-138.
Aristotle. (1999). Nicomachean Ethics. Kitchener : Batoche Books.
Atkinson, R. C., Holmgren, J., & Juola, J. F. (1969). Processing time as influenced by the number of elements in a visual display. Perception & Psychophysics, 6(6), 321-326.
Bowman, J. S., & West, J. P. (2015). Public Service Ethics : Individual and Institutional Responsibilities. London : SAGE Publication Ltd.
Brown, R. (1968). Social Psychology. New York : The Free Press.
Carroll, J. B. (1993). Human cognitive abilities: A survey of factor-analytic studies. Cambridge University Press.
Good, C. V. (1973). Dictionary of Education (3rd ed.). New York : McGraw-Hill.
Hoffman, L. R. (1979). Applying experimental research on group problem solving to organizations. The Journal of Applied Behavioral Science, 15(3), 375-391.
Hooft, S. V. (2006). Understanding Virtue Ethics. Chesham : Acumen.
Kohlberg, L. (1976). Moral stages and moralization. Moral development and behavior, 31-53.
Koven, S. G. (2015). Public Sector Ethics: Theory and Applications. London : CRC Press.
Maclntyre, A. (2007). After Virtue: A Study in Moral Theory. Indiana : University of Notre Dame Press.
Menzel, D. C. (2001). Ethics and Public Management. PUBLIC ADMINISTRATION AND PUBLIC POLICY, 91, 349-364.
Nash, J. C. (1990). Compact numerical methods for computers: linear algebra and function minimisation. CRC press.
Piaget, J. (1960). The Moral Judgment of the Childs. Illinois : The Free Press.
Svara, J. (2015). The Ethics Primer for Public Administrators in Government and Nonprofit Organizations. Burlington : Jones & Bartlett Learning.
Journal of Local Management and Development Pibulsongkram Rajabhat University Vol 1 No 1 2021

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-10