ทบทวนความรู้เกี่ยวกับรัฐ นิติรัฐ และนิติธรรม

ผู้แต่ง

  • ยุทธศาสตร์ หน่อแก้ว คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

คำสำคัญ:

รัฐ , นิติรัฐ, นิติธรรม

บทคัดย่อ

         บทความเรื่องนี้ มุ่งทบทวนองค์ความรู้เกี่ยวกับนิยามความหมายของรัฐ นิติรัฐ และนิติธรรม โดยเป็นการศึกษาข้อมูลทุติยภูมิ ได้แก่ หนังสือ ตำรา และเอกสารวิชาการประเภทต่าง ๆ ในประเด็นความหมายของรัฐ องค์ประกอบของรัฐ แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการก่อกำเนิดของรัฐ พัฒนาการของความเป็นรัฐ รูปแบบของรัฐ ตลอดจน “นิติรัฐ” และ “นิติธรรม” เพื่อเป็นข้อมูลพื้นฐานเบื้องต้นในการศึกษา “รัฐชาติสมัยใหม่” ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดทางการเมืองที่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติมากที่สุดในปัจจุบัน เนื่องด้วยรัฐเป็นกลไกทางการเมืองที่จำเป็นต้องอาศัยอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนในอาณาเขตที่มีความแน่นอนชัดเจนเชิงพื้นที่ เพื่อนำไปสู่การบริหารปกครองที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางภายในรัฐอย่างเป็นเอกภาพและมีความสมบูรณ์ในตัวเอง โดยที่รัฐอื่น ๆ จากภายนอกไม่สามารถอ้างอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนได้ นอกจากนี้ หลักนิติรัฐและนิติธรรมยังเป็นหลักการสำคัญที่มุ่งเน้นความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายเป็นใหญ่เหนือปัจเจกบุคคลและสถาบันการเมือง ถือเป็นหลักการพื้นฐานในการบริหารการปกครองภายในรัฐเป็นการทั่วไปที่ส่งผลต่อการจัดตั้งสถาบันทางการเมืองขึ้นมาประเภทต่าง ๆ ทำหน้าที่ใช้อธิปไตยภายในรัฐแทนพลเมือง

เอกสารอ้างอิง

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2547). การเมืองการปกครองไทย : หลายมิติ. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เกรียงไกร เจริญธนาวัฒน์. (2548). หลักพื้นฐานกฎหมายมหาชนว่าด้วยรัฐ รัฐธรรมนูญและกฎหมาย. (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

ชาญชัย แสวงศักดิ์. (2549). คําอธิบายกฎหมายปกครอง. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

ชาญชัย แสวงศักดิ์. (2560). กฎหมายรัฐธรรมนูญ : แนวคิดและประสบการณของต่างประเทศ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

ณัฐกร วิทิตานนท์. (2557). หลักรัฐธรรมนูญเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดิเรก ควรสมาคม. (2553). กฎหมายมหาชน : แนวประยุกต์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

ธิติ ไวกวี. (2562). หลักอธิปไตยเหนือดินแดนที่ไม่สอดคล้องในยุคแอนโทรโปซีน. วารสาร CMU Journal of Law and Social Sciences, 12(1).

บูฆอรี ยีหมะ. (2552). ความรู้เบื้องต้นทางรัฐศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2538). ปรัชญาแห่งอุดมการณ์ทางการเมือง. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพโรจน์ ชัยนาม. (2524). สถาบันการเมืองและกฎหมายรัฐธรรมนูญ ภาค 1 ความนำทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ยุทธศาสตร์ หน่อแก้ว. (2565). รูปแบบการปกครองของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนในตะวันออกกลาง: กรณีศึกษาเขตปกครองตนเองโรจาวา (ซีเรียเหนือ). วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 9(2), 38-66.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คพับลิเคชั่น.

เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2553). หลักรัฐศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์

วรพจน์ วิศรุตพิชญ์. (2540). "นิติรัฐ : หลักการพื้นฐานของรัฐธรรมนูญเสรีประชาธิปไตย" ในหนังสือ "ข้อความคิดและหลักการพื้นฐานในกฎหมายมหาชน". กรุงเทพมหานคร: นิติธรรม.

วิษณุ เครืองาม. (2543). "ความหมาย ลักษณะและโครงร่างของกฎหมาย". ในเอกสารการสอนชุดวิชา ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป, นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศุภชัย ศุภผล. (2556). ประวัติศาสตร์ทฤษฎีการเมืองของฌอง ฌาคส์ รุสโซ ในบริบทการเมืองไทย (พ.ศ. 2475-2555). วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 4(1).

สรรวภัทร พัฒโร. (2543). แนวคิดของรุสโซ่ว่าด้วยเสรีภาพทางการเมือง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สากล พรหมสถิต. (2560). กฎหมายรัฐธรรมนูญและสถาบันการเมือง. เอกสารประกอบการสอนรายวิชากฎหมายรัฐธรรมนูญและสถาบันการเมือง, สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

อนุสรณ์ ลิ่มมณี. (2542). รัฐ สังคม และการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เดือนตุลา.

อนันต์ชัย เลาหะพันธุ. (2549-2550). ระบอบการปกครองฟิวดัลกับวิถีแห่งขุนนางและอัศวินสมัยกลาง. วารสารปาริชาต, 19(2).

Allsopp, H., & Van Wilgenburg, W. (2019). The Kurds of Northern Syria. Volume 2: Governance, Diversity and Conflicts. London; New York City; etc.: I.B. Tauris.

Clark, I. (2005). Legitimacy in international society. Oxford: Oxford University Press.

Coulter, E. (1994). Principles of Politics and Government. Dubuque, IA: Wm. C. Brown Communications, Inc.

Dicey, A. V. (1915). Introduction to the Study of the Law of the Constitution. Reprint. Originally published. 8th ed. London: Macmillan.

Dunne, T. (2013). “The english school”. In International relations theories: discipline and diversity, ed. Tim Dune, Milja Kurki & Steve Smith. Oxford: Oxford University Press.

Grigsby, E. (2005). Analyzing Politics: An Introduction to Political Science. 3rd ed. Belmont, CA: Thomson Wadsworth.

Hammy, C. (2021). Social Ecology in Öcalan’s Thinking. In Hunt S. E. (Ed.). Ecological Solidarity and the Kurdish Freedom Movement (pp. 25-40). London: Lexington Books.

Hammy, C., & Miley, T. J. (2022). Lessons from Rojava for the Paradigm of Social Ecology. Frontiers in Political Science, 3, 1-13.

Held, D., McGrew, A., Goldblatt, D. & Perraton, J. (2000). “Rethinking Globalization”. In David Held & Anthony McGrew (eds.) The Global Transformations Reader. Malden, MA: Polity Press.

Heywood, A. (2002). Politics. 2nd ed. New York: Palgrave.

Moten, A. R. & Islam, S.S. (2006). Introduction to Political Science. Singapore: Thomson.

Öcalan, A. (2015). Manifesto for a Democratic Civilization. Volume 1. Civilization: The Age of Masked Gods and Disguised Kings. Porsgrunn: New Compass Press.

Pierre, J. & Peter, B. G. (2000). Governance, Politics and the State. London: Macmillan.

Roskin, M., Cord, R., Medeiros, J & Jones, W. (1997). Political Science: An Introduction. New Jersey: Prentice-Hall International, Inc.

ll International, Inc.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-30