สมรรถนะดิจิทัลของข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่นไทยในยุคดิจิทัล

ผู้แต่ง

  • ขนิษฐา เจนจบ นักศึกษาระดับปริญญาโท หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • ภูมิรักษ์ มีอุสาห์ นักศึกษาระดับปริญญาโท หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • ศุทธินี ประวิตราวงศ์ นักศึกษาระดับปริญญาโท หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • วันชนะ บุญบรรเจิด นักศึกษาระดับปริญญาโท หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
  • อดิเรก ฟั่นเขียว อาจารย์ที่ปรึกษาหลัก, หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด

คำสำคัญ:

สมรรถนะดิจิทัล , ข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่น, ยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะของข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่นในยุคปัจจุบัน โดยการสำรวจและสืบค้นข้อมูลที่เผยแพร่ในเว็บไซต์ประเภทงานวิจัย บทความทางวิชาการ และวิทยานิพนธ์ และเพื่อเสนอแนะสมรรถนะดิจิทัล (K U D A) สำหรับข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่นที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในยุคดิจิทัล ดังนั้น การศึกษาสมรรถนะดิจิทัลของข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่น จึงเป็นเรื่องที่สำคัญและจำเป็นต้องศึกษาสำหรับข้าราชการและพนักงานส่วนท้องถิ่นที่สามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาบุคลากรให้มีสมรรถนะที่เพียงพอในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการให้บริการประชาชนให้มีความทันสมัย มีประสิทธิภาพ และยกระดับให้เป็นองค์กรดิจิทัล                                                   

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2567). แผนปฏิบัติการดิจิทัลกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ๕ ปี(พ.ศ. 2566-2570). สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2567, เข้าถึงได้จาก https://www.dla.go.th/upload/ebook/column/2566/8/23819_26621.pdf

กรเอก กาญจนโภคิน, พสิษฐ์ฐิติธนารัศมิ์, อุดร สุวรรณโค และนิติธร ทัพเลื่อน. (2023). แนวทางการพัฒนา สมรรถนะดิจิทัลเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานระดับวิชาชีพ (จป.ว). วารสารศิลปการจัดการ, 7 (2): 350-351

จุฬารัตน์บุษบงก์. (2022). สมรรถนะดิจิทัล: ทักษะเพื่อการเรียนรู้อย่างยั่งยืนตามเป้าหมายของการประชุม เอเปคด้านการศึกษา 2022. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 18 (24): 74

เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์. (2566). การจัดการสมรรถนะด้านดิจิทัลของทรัพยากรมนุษย์กับการออกแบบรูปแบบการทำงานเป็นทีมที่มีความคล่องตัวสูง:ความท้าทายขององค์กรในยุคดิจิทัล. วารสารสังคมศาสตร์นิติรัฐศาสตร์, 7 (1) : 1-33

นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ. 2561 – 2580). (2562, 11 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. (เล่ม 136 ตอนที่ 47 ก, น 1).

ประกาศคณะกรรมการกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ก.ต.) เรื่อง กําหนดมาตรฐานกลางการ บริหารงาน บุคคลส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ 4). (2558, 13 กุมภาพันธ์). ราชกิจจานุเบกษา (เล่ม 132 ตอน พิเศษ 36 ง, น. 2-3).

ประกาศคณะกรรมการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล เรื่อง แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566 - 2570. (2566,10 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา (เล่ม 140 ตอนพิเศษ 84 ง, น. 6).

วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2564). สมรรถนะดิจิทัล: Digital Competency. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.

สำนักงาน ก.พ. (2560). แนวทางพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการ ปรับเปลี่ยน เป็นรัฐบาลดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2567, เข้าถึงได้จาก file:///C:/Users/USER/Downloads/07092018- 025313-5228.pdf

สุนันทา กุศลประเสริฐ. (2565). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาใโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก (วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยนเรศวร). พิษณุโลก. มหาวิทยาลัยนเรศวร. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2567 เข้าถึงได้จาก https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/5516?mode=full

McClelland, David C. (1973). “Testing for Competence rather than Intelligence.” American Psychologist. Retrieved from https://www.ei. Haygroup.com

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-30