การกำหนดให้ผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ผู้ซื้อได้กระทำลงในกรณีเมาแล้วขับ

บทคัดย่อ

     ปัญหาอุบัติเหตุทางถนนจากการเมาแล้วขับในประเทศไทยสร้างความสูญเสียแก่สังคม ซึ่งส่วนหนึ่งเกิดจากการขาดกลไกควบคุมผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีประสิทธิภาพ และอุปสรรคในการเยียวยาผู้เสียหายให้กลับคืนสู่สถานะเดิม การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งศึกษาเพื่อกำหนดความรับผิดของผู้ขาย จากหลักความรับผิดในผลแห่งละเมิดที่เกิดจากการกระทำของบุคคลอื่น (Vicarious Liability) แนวคิดเกี่ยวกับการรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (Corporate Social Responsibility) โดยวิเคราะห์เปรียบเทียบข้อกฎหมายและแนวคำพิพากษาของไทยกับสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ซึ่งมีการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับความรับผิดของผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (Dram Shop Law) โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการศึกษารวบรวมและการวิเคราะห์เปรียบเทียบบทบัญญัติกฎหมาย และแนวคำพิพากษา       ผลการศึกษาพบว่า กฎหมายไทยในปัจจุบันยังไม่มีบทบัญญัติที่สามารถลงโทษผู้ขายซึ่งปล่อยปละละเลยให้ผู้ซื้อที่อยู่ในสภาพมึนเมาอย่างเห็นได้ชัดออกไปขับขี่ยานพาหนะ ดังนั้น เพื่อเพิ่มโอกาสในการเยียวยาผู้เสียหายให้กลับคืนสู่สถานะเดิมและการลดปัญหาอุบัติเหตุทางถนนจากการเมาแล้วขับ ผู้เขียนจึงมีข้อเสนอแนะให้กำหนดบทบัญญัติขึ้นใหม่เพื่อกำหนดความรับผิดของผู้ขายที่มีลักษณะเป็นความรับผิดจากการกระทำของบุคคลอื่น (Vicarious Liability) และความรับผิดโดยเคร่งครัด (Strict Liability) และกำหนดให้ผู้ขายเป็นผู้ที่มีภาระการพิสูจน์ แต่ยังคงเปิดโอกาสให้ผู้ขายสามารถพิสูจน์เพื่อปฏิเสธความรับผิดได้ หากได้ใช้ความระมัดระวังอย่างเพียงพอแก่การป้องกันแล้ว