แนวทางการสร้างชุมชนสันติสุขตามหลักพระพุทธศาสนา Creating a peaceful community approach to Buddhism

Main Article Content

พระใบฎีกาชัชวาลย์ อริยเมธี (วนาเฉลิมมาศ)
พระมหาปุณณ์สมบัติ ปภากโร (บุญเรือง)
ประทีป พืชทองหลาง

บทคัดย่อ

ปัจจุบันปัญหาความรุนแรงกระจายไปทั่ว ซึ่งก่อให้เกิดความขัดแย้ง โดยมีความพยายามนำเอาศาสนามาเป็นเครื่องมือในการสร้างความชอบธรรมในการสร้างความขัดแย้งของกลุ่มต่างๆ เช่น ในอินเดียระหว่างศาสนาอิสลามกับฮินดู ในอิรักระหว่างมุสลิมนิกายชีอะห์กับนิกายซุนนี หรือแม้กระทั่งในสามจังหวัดชายแดนใต้ของไทยที่เป็นความขัดแย้งระหว่างรัฐกับศาสนาหรือชาวพุทธกับชาวมุสลิม หากต้องการจะลดปัญหาความขัดแย้งต่างๆ ให้น้อยลง ทุกคนควรปฏิบัติตนหลักคุณธรรมตามแนวทางในศาสนาที่ตนนับถือ ซึ่งพระพุทธศาสนาเองก็มีหลักคำสอนที่เน้นเรื่องความสงบสุขหรือสันติสุข ดังพุทธภาษิตว่า นตฺถิ สนฺติปรํ สุขํ แปลว่า สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มี ความสงบสุขในพระพุทธศาสนาให้ความสำคัญทั้งด้านตัวบุคคลและสังคม โดยเฉพาะการสร้างความสุขจากภายในสู่ภายนอก เพราะเชื่อว่าจะเป็นความสงบสุขที่มีประโยชน์และยั่งยืนสำหรับตนเองรวมถึงบุคคลอื่น ซึ่งจะส่งผลทำให้ชุมชนและสังคมเกิดการสร้างสันติสุขร่วมกันต่อไป บทความวิชาการนี้ใช้การศึกษา วิเคราะห์ และสังเคราะห์เอกสาร แล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ซึ่งเป็นการนำเสนอแนวทางการสร้างชุมชนสันติสุขตามหลักพระพุทธศาสนา โดยเน้นการสร้างสันติสุขจากภายในคือจิตใจ ซึ่งพระพุทธศาสนาเชื่อว่าจิตใจมีอำนาจเป็นใหญ่สามารถควบคุมการกระทำทางกายและวาจาได้ ดังนั้น หากกาย วาจา และใจ ของบุคคลนั้นได้รับความสงบสุข สันติสุขของชุมชนหรือสังคมก็ย่อมเกิดขึ้นได้ ไม่ว่าบุคคลนั้นจะนับถือศาสนาใดในโลกนี้ก็ตาม

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ