การใช้เทคโนโลยีและสื่อสังคมสมัยใหม่ในงานพิพิธภัณฑ์: กรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์ในประเทศสาธารณรัฐเกาหลี ไต้หวัน ญี่ปุ่น และสาธารณรัฐสิงคโปร์

Main Article Content

ปิยพงษ์ สุเมตติกุล
สุบิน ไชยยะ
ฐาปณัฐ อุดมศรี

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การใช้เทคโนโลยีและสื่อสังคมสมัยใหม่ในพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของเอเชีย 2) สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการใช้เทคโนโลยีและสื่อสังคมสมัยใหม่ในพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของเอเชีย 3) เพื่อจัดลําดับความต้องการจำเป็นในการใช้เทคโนโลยีและสื่อสังคมสมัยใหม่ในพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของเอเชีย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารของพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของเอเชียทั้ง 8 แห่ง ๆ ละ 2 คน รวมทั้งสิ้น 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม ซึ่งแบบสอบถามเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ (Rating scale) มีการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และจัดลําดับความต้องการจําเป็นโดยใช้สูตร PNI modified

ผลการวิจัย พบว่า ในภาพรวม มีชนิดสื่อที่ใช้ในงานพิพิธภัณฑ์ทั้งหมด จำนวน 560 รายการ โดยเป็นสื่อสังคม จำนวน 192 รายการ (ร้อยละ 34.29) สื่อภาพ จำนวน 168 รายการ (ร้อยละ 30.00) สื่อเสียง จำนวน 80 รายการ (ร้อยละ 14.29) สื่อประสม จำนวน 72 รายการ (ร้อยละ 12.86) และสื่อเสมือนจริง จำนวน 48 รายการ (ร้อยละ 8.57) อย่างไรก็ตาม ในการปฏิบัติจริง มีการใช้สื่อภาพเพียง 126 รายการ (ร้อยละ 37.95) สื่อสังคม จำนวน 96 รายการ (ร้อยละ 28.92) สื่อเสียง จำนวน 55 รายการ (ร้อยละ 16.57) สื่อประสม จำนวน 45 รายการ (ร้อยละ 13.55) และสื่อเสมือนจริง จำนวน 10 รายการ (ร้อยละ 3.01)

เมื่อศึกษาสภาพการปฏิบัติในปัจจุบันและสภาพการปฏิบัติที่พึงประสงค์ พบว่า มีสภาพการปฏิบัติในปัจจุบันและมีสภาพการปฏิบัติที่พึงประสงค์อยู่ในระดับปานกลาง (1.64 และ 2.47 จาก 4.00 ตามลำดับ) เมื่อจัดลําดับความต้องการจําเป็นของการใช้เทคโนโลยีและสื่อสังคมสมัยใหม่ในงานพิพิธภัณฑ์ โดยเรียงลําดับจากค่ามากที่สุดไปหาค่าที่น้อยที่สุด คือ 1) งานบริการเชิงธุรกิจการค้า (1.19) งานบริการอื่นๆ (0.67) และงานบริการข้อมูลข่าวสารเพื่อการประชาสัมพันธ์ (0.40) และงานบริการข้อมูลองค์ความรู้และการนำเสนอความรู้ (0.40) เท่ากัน ตามลําดับ

 

The use of technology and social media in museum work: A case study of museums in the Republic of Korea, the Republic of China, Japan, and the Republic of Singapore 

Piyapong Sumettikoon1, Subin Chaiya2, Thapanut Udomsree2

Ed.D. (Educational Administration), Lecturer, Department of Educational Policy, Management, and Leadership, Faculty of Education, Chulalongkorn University E-mail: dregchula@gmail.com

Ph.D. Candidate (Educational Administration), Department of Educational Policy, Management, and Leadership, Faculty of Education, Chulalongkorn University

The purposes of the study were to 1) study the use of technology and social media in leading museums in Asia 2) study the current practice and future expectations on the use of technology and social media in leading museums in Asia, and 3) to rank technology and social media by needs in leading museums in Asia. The samples of the study were 16 museum administrators from 8 leading museums in Asia. Questionnaires and interview questions were used as tools to collect quantitative and qualitative data respectively. Frequency, mean/average, and PNI modified were used to analyze the collected data.

The study identified a total of 560 technology and social media items in museum work in which 192 items were of online technology (34.29 percent), 168 items were of images (30 percent), 80 items were of sound technology (14.29 percent), 72 items were of mixed media technology (12.86 percent), and 48 items were virtual reality technology (8.57 percent). However, in reality, only 126 items of image technology (37.95 percent), 96 items of online technology (28.92 percent), 55 items of sound technology (16.57 percent), 45 items of mixed media technology (13.55 percent), and 10 items of virtual reality technology (3.01 percent) were used in all museums included in the study.           

The study of current practice and future expectation found both to be at a moderate level (1.64 and 2.47 out of 4.00 respectively). When ranked by priority of needs for technology and social media, the study found the needs from highest to lowest to be business service work (1.19), other work (0.67), information and public relations work (0.40), and presentation of knowledge and information work (0.40) respectively.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article