ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจที่จะขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจากนักวิชาชีพสุขภาพจิตของนิสิตมหาวิทยาลัย

Abstract

The objectives of this research were to examine the causal relationship model of the intention to seek professional psychological help among university students. The samples consisted of 300 undergraduate students of Kasetsart University during the first semester . The research instrument consisted of five questionnaires. Data were analyzed by path analysis with LISREL (Version 8.72). There were 5 observed variables in causal model: psychological distress level, experience of psychological help seeking , perceived stigma , attitude toward seeking professional psychological helping and intention for seeking professional psychological help. The result indicated that the adjusted model fit well with the empirical data. The good fitted model provided

= 3.48, df = 3, p = .32, GFI =1.00, RMSEA = .023 and CFI = 1.00. Moreover, the findings showed that Thai students who suffered from psychological distress had not sought help from psychological professionals because of negative attitude and perceived social stigma.

2

Keyword: 

* The Intention, Seeking professional psychological help, Psychological professionals

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความตั้งใจที่จะขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจากนักวิชาชีพสุขภาพจิตของนิสิตมหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือ นิสิตที่เรียนวิชาการบูรณาการในภาคเรียนที่ 1 ประจำปีการศึกษา 2551 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จำนวน 300 คน เก็บข้อมูล โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 5 ชุด การวิเคราะห์อิทธิพล (Path analysis) ด้วยโปรแกรม LISREL Version 8.72 ผลการศึกษาพบว่า โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความตั้งใจที่จะขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจาก นักวิชาชีพสุขภาพจิตของนิสิตมหาวิทยาลัยที่มีตัวแปรในโมเดล ได้แก่ ระดับปัญหาสุขภาพจิต ประสบการณ์ ขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิต การรับรู้ตราบาปจากการขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิต ทัศนคติการขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจากนักวิชาชีพสุขภาพจิต และความตั้งใจที่จะขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจากนักวิชาชีพสุขภาพจิตโมเดลที่สร้างขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุหลังจากปรับแก้แล้วมีค่าสถิติดังนี้ ค่าไคสแควร์เท่ากับ 3.48 ที่องศาอิสระเท่ากับ 3 (p=.32) ค่าดัชนีวัดความกลมกลืน (GFI) เท่ากับ 1.00 ค่าความคลาดเคลื่อน (RMSEA) เท่ากับ .023 และค่า Comparative Fit Index (CFI) เท่ากับ 1.00 จากข้อค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าในบริบทสังคมไทย นิสิตที่มีปัญหาสุขภาพจิตยังมีทัศนคติทางลบและรู้สึกว่ามีตราบาปหากต้องขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจากนักวิชาชีพสุขภาพจิต

คำสำคัญ: ความตั้งใจ ขอรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิต นักวิชาชีพสุขภาพจิต