เครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคล
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบและสร้างเครื่องขอความช่วยเหลือ สำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคล เพื่อหาประสิทธิภาพเครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคล และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้เครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคล กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังพอช่วยเหลือตัวเองได้พื้นที่ หมู่บ้านดอนตะโก ต.ดอนตะโก อ.เมือง จ.ราชบุรี จำนวน 5 คน โดยวิธีการเลือกตัวอย่างแบบเจาะจงเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยเครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามสำพังแบบหลายบุคคล แบบบันทึกข้อมูลการทดลองแบบประเมินสำหรับผู้เชี่ยวชาญ และแบบสอบถามความพึงพอใจวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ
ผลการวิจัยพบว่าการออกแบบและสร้างเครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคลเป็นแบบไร้สายโดยบอร์ดรับส่งข้อมูล NRF24L01 โดยมีตัวส่งสัญญาณขนาดเล็กติดตัวผู้สูงอายุ ส่งสัญญาณไปยังบอร์ดไมโครอนโทรลเลอร์ Arduino Uno ใช้ชิพประมวลผล ATmega328 ซอฟแวร์เขียนควบคุม โดยใช้ภาษาซีแสดงผลทางเสียงด้วยลำโพงและทางหน้าจอ LCD ใช้โปรแกรม Arduino IDE ในการเขียนโปรแกรม สิ่งที่แสดงข้อมูลขอความช่วยเหลือ คือ ชื่อผู้สูงอายุและแสดงผลทางเสียงใช้ Buzzer
ประสิทธิภาพเครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคล พบว่า ระยะทางการรับส่งข้อมูลแบบไร้สาย ระหว่างรีโมทที่ผู้สูงอายุพกพาติดตัวและส่วนที่รับสัญญาณจากรีโมท ที่ระยะทาง 0-20 เมตร สามารถรับสัญญาณได้ปกติ และระยะทางการรับส่งข้อมูลระหว่างเครื่องส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ ฯ ที่อยู่บ้านพักของผู้สูงอายุ และเครื่องรับสัญญาณขอความช่วยเหลือที่ผู้สูงอายุพกติดตัว ที่ระยะทาง 0-600 เมตร สามารถรับสัญญาณได้ปกติ เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ ผู้เชี่ยวชาญประเมิน ด้านการออกแบบด้านการสร้าง และด้านการใช้งานในภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก โดยเฉพาะด้านการสร้าง ความเรียบร้อยของการเก็บสายไฟฟ้า ด้านการออกแบบออกแบบถูกต้องตามหลักการออกแบบทางวิศวกรรม ออกแบบครอบคลุมวัตถุประสงค์/ขอบเขตของงานวิจัย และด้านการใช้งานใช้งานง่ายไม่ยุ่งยากซับซ้อน สมรรถนะที่ได้ตรงตามวัตถุประสงค์และขอบเขตที่กำหนด เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
ความพึงพอใจของใช้งานเครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคลในภาพรวมผู้ใช้งานมีความพึงพอใจมากที่สุด โดยเฉพาะการแจ้งเตือนทางจอแอลอีดีและเสียงได้ยินและเห็นอย่างชัดเจน การทำความสะอาดได้ง่ายสะดวกและปลอดภัย และมีความพึงพอใจต่อเครื่องขอความช่วยเหลือสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพังแบบหลายบุคคล เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
Article Details
|
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร การอาชีวศึกษาภาคกลาง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารการอาชีวศึกษาภาคกลางหากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนใดส่วนหนึ่ง ไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษาแต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วน สมบูรณ์ สงวนสิทธิ์ โดย สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 ที่ตั้ง 90 ถนนเทศา ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม โทรศัพท์ 034 242 856 , โทรสาร 034 242 858 ISSN : 3056-9176 (print) ISSN : 2985-2382 (online) |
เอกสารอ้างอิง
ณโม ปี่ทอง. ( 2557). ระบบการสั่งการเปิดปิดประตูผ่านระบบเครือข่าย. สารนิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครือข่าย คณะวิทยาการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร.
ณัฐิวุฒิ ถาวรวงษ์, อภิรักษ์ อัครเศรษฐัง, และปัญญา มัฆะศร. (2554, กันยายน). การออกแบบชุดตรวจจับการล้มของผู้สูงอายุด้วยเซ็นเซอร์การเอียง. มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19, (ฉบับพิเศษ), หน้า 43-46.
ทรงพล นามคุณ. (2557, มกราคม-มิถุนายน). ระบบการแจ้งเตือนและติดตามการบุกรุกที่พักอาศัยด้วยการประมวลผลภาพ. วิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 1, (1), หน้า 33-38.
มารวย ส่งทานินทร์. (2557). แนวคิดของ Kotter คือ ระบบปฏิบัติการแบบคู่ (dual operating System) การเร่ง. ค้นเมื่อ ตุลาคม 2, 2562, จาก http://www.gotoknow.org/posts/580711
ไวพจน์ ศุภบวรเสถียร และวิภาวัลย์ นาคทรัพย์. (2555). ระบบรักษาความปลอดภัยภายในบ้านพักอาศัยแบบไร้สายที่ใช้โมดูลสื่อสารซิกบีควบคุมโดยไมโครคอนโทรลเลอร์. ใน การประชุมวิชาการแห่งชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ครั้งที่ 9 (6-7 ธันวาคม หน้า 200-205). นครปฐม: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สุธิดา การีมี. (2561, มกราคม-กุมภาพันธ์). การใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม เพื่อเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์และทักษะการแก้ปัญหา ตอนที่ 2. สสวท, 46, (210), หน้า 45-47.