ผลการจัดการเรียนรู้แบบโค้ดดิ้งโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ หน่วยการเรียนรู้ การออกแบบและเขียนโปรแกรมอย่างง่าย ที่มีต่อทักษะการคิดเชิงคำนวณ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้แบบไม่ใช้คอมพิวเตอร์ หน่วยการเรียนรู้ การออกแบบและเขียนโปรแกรมอย่างง่าย ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการคิดเชิงคำนวณก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้กับเกณฑ์ร้อยละ 75 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหน่วยการเรียนรู้ การออกแบบและเขียนโปรแกรมอย่างง่าย เทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 75 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 1/2568 โรงเรียนโพนทองพิทยา n=21 ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่มโดยใช้โรงเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบไม่ใช้คอมพิวเตอร์ จำนวน 6 แผน มีค่า 4.37-4.53 และค่า S.D. 0.10-0.11 2) แบบทดสอบวัดทักษะการคิดเชิงคำนวณ จำนวน 3 สถานการณ์ ๆ ละ 4 ข้อ รวม 12 ข้อ มีค่า P 0.57-0.75 ค่า r 0.20-0.33 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.93 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหน่วยการเรียนรู้ การออกแบบและเขียนโปรแกรมอย่างง่าย จำนวน 30 ข้อ มีค่า P 0.57-0.75 ค่า r 0.20-0.77 และความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.95 สถิติ   ที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่   ร้อยละ  S.D. และ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบไม่ใช้คอมพิวเตอร์ หน่วยการเรียนรู้ การออกแบบและเขียนโปรแกรมอย่างง่าย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีประสิทธิภาพ 79.05/78.57 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีทักษะการคิดเชิงคำนวณหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05