A study of factors of behaviors from emotional quotient and moral quotient of prathomsuksa 4-6 students, nong chok district office, bangkok metropolis
Keywords:
Behaviors, Emotional Quotient, Moral QuotientAbstract
This research was aimed to study factors of behaviors from emotional quotient and moral quotient of Prathomsuksa 4-6 students, Nong Chok District Office, Bangkok Metropolis. The population in this research study was 5,524 Prathomsuksa 4-6 students in 37 schools in the academic year 2561 B.E. from Nong Chok District Office, Bangkok Metropolis. The sampling group based on a multi-stage random sampling method consisted of 400 students. The data were collected using a questionnaire. The statistical method of exploratory factory analysis (EFA) was used for the analysis of the data collected in conjunction with principal component analysis (PC) applying orthogonal rotation through the varimax method.
Findings showed that there were nineteen factors of behaviors from emotional quotient and moral quotient of Prathomsuksa 4-6 students, Nong Chok District Office, Bangkok Metropolis. These factors were attention seeking, emotional control, kindness, reasonable thinking, classroom disruption, discipline, lack of confidence, respect, public mind, forgiveness, activity participation, self-responsibility, socializing, self-forgiveness, honesty, prudence, gentleness, keeping promise and extricableness. These nineteen factors were found to be explanatory of variance at 59.057 percent.
References
กรมสุขภาพจิต. (2546). อีคิว:ความฉลาดทางอารมณ์. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต.
ธีรภา เกษประดิษฐ. (2544). ปัญหาพฤติกรรมเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน 4 ภาค. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นวรินทร์ ตาก้อนทอง. (2557). จิตสาธารณะ:คุณลักษณะของเด็กไทยที่พึงประสงค์. วารสารการวัดผลการศึกษา. 31(89), 33-45.
นิรุตต์ ดำรี. (2552). ศึกษาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 –ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านวังบูรพา อำเภอวังน้ำเย็น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระแก้ว เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
นุชจรี สรรพศรี. (2545). พฤติกรรมการควบคุมอารมณ์:กรณีศึกษาบุคคลที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ประสิทธิ์ ทองอุ่น. (2542). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพฯ: เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น.
ปิยนุช ชมภูกาศ. (2560). ความเมตตากรุณาต่อตนเอง. วารสารการวัดผลการศึกษา. 34(95), 1-14.
ผดุง อารยะวิญญู. (2542). เด็กที่มีปัญหาทางพฤติกรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แว่นแก้ว.
พัชรินทร์ เพลินทรัพย์ และประสงค์ พรหมเครือ. (2560). การพัฒนาแบบทดสอบเชาว์อารมณ์. วารสารการวัดผลการศึกษา. 34(95), 15-29.
วิภา เจียรสุมัย. (2540). การสร้างแบบทดสอบวัดบุคลิกภาพเรียกร้องความสนใจสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒ.
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2545). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 8).
กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศิริลักษณ์ โดดหนู. (2558). ความฉลาดทางจริยธรรม แรงจูงใจภายใน มิตรภาพ และการเรียนรู้แบบกำกับตนเองของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสาธิตสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สมพร สุทัศนีย์. (2547). จิตวิทยาการปกครองชั้นเรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร:
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สวพร มากคุณ, ดลดาว ปูรณานนท์ และเพ็ญนภา กุลนภาดล. (2561). ผลการปรึกษากลุ่มทฤษฎียึดบุคคลเป็นศูนย์กลางต่อการให้อภัยของนักเรียนอาชีวศึกษา. วารสารการวัดผลการศึกษา. 35(98), 54-67.
สุขุมาล เกษมสุข. (2548). การปลูกฝังจริยธรรมแก่เด็ก. กรุงเทพฯ: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม). คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
สุวิมล ติรกานันท์. (2551). การสร้างเครื่องมือวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์:
แนวทางสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนันตชัย ศรีโคตร. (2549). ชีวิตนี้ใช่ว่าจะมีดีแค่อย่างเดียว. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มาย แบ็งค็อค.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. (2014). Multivariate Data Analysis (7th ed.). Essex: Pearson Education Limited.
