The Effects of Learner Development Activities by using self- regulation concepts to promote discipline responsibility of Prathomsuksa 3, WatCherngkrabue School
Keywords:
Learner Development Activities, Self- Regulation, Discipline ResponsibilityAbstract
The purposes of this research were to study the effects of applying learner development activities by using self- regulation concepts to promote discipline responsibility of Prathomsuksa 3, WatCherngkrabue School. This research was a quasi-experimental research. The sample was 23 Prathom 3 students at Watchoengkrabue School. The instruments were: (1) The learner development activities by using self- regulation concepts to promote discipline responsibility. (2) The discipline responsibility test of Prathom 3 students. (3) The learning record of learner development activities by using self- regulation concepts to promote discipline responsibilities. and (4) the interview from gathering about using knowledge to apply to the student’s daily life. Content analysis included average, standard deviation and Wilcoxon Signed Ranks test were used for data analysis. The research results indicated that: (1) The posttest scores of the students in sample group were higher than the pretest with a statistical significance level of .05. The mean of the discipline responsibility test of Prathom 3 students after the treatment were 2.45 and the standard deviation is 5.07. (2) The students recognize about the importance and knowledge of how to practice self-discipline and responsibility in 3 components. Such as responsibility for themselves, responsibility for family and responsibility for social. The students can apply the knowledge in their daily life appropriately.
References
นวรินทร์ ตาก้อนทอง. (2557). จิตสาธารณะ: คุณลักษณะของเด็กไทยที่พึงประสงค์. วารสารการวัดผลการศึกษา. 31 (89). 33-45.
นพภู พันธ์โพธิ์. (2562). ผลของโปรแกรมการฝึกกำกับตนเองต่อการทำงานให้สำเร็จในห้องเรียนของนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้น ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารรัชต์ภาคย์. 13 (30). 267-278.
พระพรหมคุณาภรณ์(ป. อ. ปยุตฺโต). (2559). วินัย:เรื่องใหญ่กว่าที่คิด. กรุงเทพฯ: เพ็ทแอนด์โฮม.
วันปิยะ เลิศปิยะวรรณ (2560). ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค: แนวทางการพัฒนาเครื่องมือวัดประเมิน. วารสารวัดผลทางการศึกษา. 34 (95). 15-28.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ส.เจริญการพิมพ์.
สาลินี จงใจสุรธรรม. (2558). กลวิธีการกำกับตนเองในการเรียนรู้ใรศตวรรษที่ 21. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา. 7 (1). 16-26.
สิทธิพงศ์ วัฒนานนท์สกุล. (2562). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการกำกับตนเองและการรับรู้ความสามารถของตนที่มีต่อการเสริมสร้างความเข้าใจในการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. 9 (2). 308-328.
สุมาลี ตังคณานุรักษ์, อรทัย วิมลโนธ, และเกรียงไกร นะจร. (2559). การวิจัยและพัฒนารูปแบบเพื่อการพัฒนาความรับผิดชอบการควบคุมและความมีวินัยในตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 6 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม. คณะครุ-ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2553). ทฤษฎีและเทคนิคการปรับพฤติกรรม. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). คู่มือการเสริมสร้างวินัยนักเรียนในสถานศึกษาขึ้นพื้นฐานด้านความรับผิดชอบและการตรงต่อเวลา. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิก.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). สภาพและปัจจัยการเสริมสร้างวินัยในสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในบริบทของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: 21 พริกหวานกราฟฟิก.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2550. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อุมาพร ตรังคสมบัติ. (2554). สร้างวินัยให้ลูกคุณ. กรุงเทพฯ: ซันต้าการพิมพ์.
Bandura, A. (1976). Social Learning Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
