Social skills and creativity of early childhood students by organizing learning experiences trough storytelling
Keywords:
social skills, creativity, learning experience, storytellingAbstract
The purpose of this research was to study the development of social skills and creativity of early childhood students by organizing learning experiences through storytelling. The research instrument was activity plans organizing storytelling experiences. The results of the research showed that students taught by using open-story storytelling activities had a higher level of problem-solving ability after being taught than before being taught at a statistical significance of .01 level. The storytelling activities is a high level. The average top 3 ways were, the students told stories to their friends, students like the characters that are in the story, and students enjoyed the story. Therefore, it can be concluded that storytelling can improve the social and creative skills of preschool students.
References
กิ่งแก้ว อัตถากร. (2540). เอกสารการศึกษาคติชนวิทยา. หน่วยศึกษานิเทศก์ สภาสถาบันราชภัฎ.
จันทร์ดี ถนอมน้อย. (2559). การพัฒนาวินัยในตนเองด้านความอดทนของเด็กก่อนประถมศึกษาที่มีสติปัญญาแตกต่างกันด้วยวิธีการเล่านิทานประกอบหุ่นมือโดยมีการใช้คำถามก่อนระหว่างและหลังการเล่านิทาน. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต ภาควิชาจิตวิทยาการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2533). เทคโนโลยีทางการศึกษา ทฤษฎีและการวิจัย. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2536). หลักการและรูปแบบการพัฒนาเด็กปฐมวัยตามวิถีชีวิตไทย พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2553). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: บิสซิเนส อาร์แอนด์ดี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญเชิด ภิญโญอนันตพงษ์. (2527). การทดสอบแบบอิงเกณฑ์ แนวคิดและวิธีการ. กรุงเทพ: ภาควิชาพื้นฐานการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
พรทิพย์ วินโกมินทร์. (2542). นิทานละครและหุ่นสำหรับเด็ก. พิมพ์ครั้งที่ 3. ปทุมธานี: ภาควิชาอนุบาลศึกษาวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์.
สมศักดิ์ สินธุระเวชญ์. (2541). มุ่งสู่คุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: วัฒนาพาณิช.
สุธากร วสุโภคิน. (2554). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบนำตนเองของผู้ปกครองในการเสริมสร้างความสามารถทางสังคมของเด็กปฐมวัยออทิสติก. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ.
อรวรรณ สุ่มประดิษฐ์. (2533). พฤติกรรมความเอื้อเฟื้อ ความมีระเบียบวินัย และระดับการเล่นทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับประสบการณ์การเล่นแบบไทยและการเล่นที่จัดอยู่ทั่วไป. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
