Perceived self-efficacy, motivation and creative leadership of engineers in a medical device manufacturer in pathum thani province
Keywords:
perceived self – efficacy, motivation, and creative leadershipAbstract
The objectives of this study were, 1) to study the level of perceived self -efficacy motivation and creative leadership of engineers, 2) to compare the creative leadership of engineers, according to different personal factors, 3) to study relationship between perceived self-efficacy and creative leadership of engineers, and 4) to study relationship between motivation and creative leadership of engineers . The samples of this study were 196 engineers in medical device manufacturer in Pathum thani province. Data were collected by using the questionnaires, as a self-efficacy questionnaire had a reliability .939. The motivation questionnaire had a reliability .851. And the creative leadership questionnaire had a reliability .941.The statistic methods used for analysis were percentage, mean, standard deviation-test, F-test and Pearson’s product moment correlation coefficient. The statistical significance level was set.05 level and .01. The results of this study indicated that 1) the level of perceived self-efficacy of engineers was at the high level, motivation of engineers was at the high level and creative leadership of engineers was at the high level 2) Perceived self-efficacy have positively correlated with creative leadership of engineers with statistical significant at .01 level, and 3) motivation have positively correlated with creative leadership of engineers with statistical significant at .01 level.
References
เกรียงสุข เฟื่องฟูพงศ์. (2554). การรับรู้ความสามารถของตนเอง การมองโลกในแง่ดี และความผูกพัน.ในงาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นันทวันท์ วัลยะเพ็ชร์. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง แรงจูงใจ และผลการปฏิบัติงานของหัวหน้างานบริษัทผลิตเมล็ดพันธุ์พืชแห่งหนึ่ง. การศึกษาค้นคว้าอิสระ, วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2551). มนุษยสัมพันธ์: พฤติกรรมมนุษย์ในองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สิทธิชัย ยุกติวิสาร. (2547). ระดับความสำคัญของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารแห่งประเทศไทย สาขาจังหวัดลำปาง. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
สุทัตตา พานิชวัฒนะ. (2560). การรับรู้ความสามารถของตนเอง ทรัพยากรในงาน และความผูกพันในงาน ของพนักงานฝ่ายทรัพยากรบุคคลของ บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อมรรัตน์ เทพพิทักษ์. (2552). ความสัมพันธ์ของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของเจ้าหน้าที่กรมการค้าภายในกระทรวงพาณิชย์ (รายงานการวิจัย). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
Bandura, A. (1989). Social cognitive theory. In R. Vasta (Ed.), Annals of child development. Vol. 6. Six theories of child development (pp. 1-60). Greenwich, CT: JAI Press.
Bandura, A., & Cervone, D. (1983). Self-evaluative and self-efficacy mechanisms governing the motivational effects of goal systems. Journal of Personality and Social Psychology, 45(5), 1017–1028.
Boyatzis, R.E. (1982). Leadership Motive Pattern and Long-Term Success in Management. Journal of Applied Psychology, 67(6), 737-743.
Khaled N. Al Raqes. (2018). Creative Leadership and its Relationship with Creative Self-efficacy of Female Educational Supervisors in the Light of Some Variables. King Saud University.
Otilia Clipa. (2018). Relations of Style of Leadership and Achievement Motivation for Teacher. Romanian Journal for Multidimensional Education, 10(4).
Rajnandini Pillai. (2004). Transformational leadership,self-efficacy, groupcohesiveness, commitment, and performance. Emerald Group Publishing Limited, 17(2), 144-159.
