ส่วนประสมทางการตลาดเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การทำการตลาดยุคใหม่นักการตลาดจะต้องหาวิธีการในการทำตลาดอย่างไรเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด สิ่งที่จะเป็นตัวตัดสินความสำเร็จทางธุรกิจ คือการพัฒนาส่วนประสมทางการตลาดให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดและความต้องการของผู้บริโภค และต้องคำนึงถึงองค์ประกอบของการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยไม่หวังผลกำไรมากจนเกินไป และเป็นการแสดงถึงความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม ส่วนประสมการตลาดเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนประกอบด้วย 1) ด้านสินค้าและบริการ ควรพัฒนาสินค้าและบริการอย่างต่อเนื่อง ทำให้สินค้ายากต่อการเลียนแบบ และต้องไม่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม 2) ด้านราคา ควรตั้งราคาสินค้าที่แสดงถึงความคุ้มค่า และลูกค้าเต็มใจที่จ่ายเงินซื้อสินค้าที่เป็นนวัตกรรมนั้น 3) ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ควรเชื่อมต่อกันด้วยอินเตอร์เน็ต และการสร้างเครือข่ายเพื่อให้สามารถใช้ช่องทางการสื่อสารออนไลน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เข้าถึงได้ง่าย ใช้งานง่าย สะดวกรวดเร็ว และ 4) ด้านส่งเสริมการตลาด ควรทำกิจกรรมเชิงรุก ให้ผู้บริโภคเข้ามาหาเราด้วยวิธีการใหม่ ๆ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งบทความแต่เพียงผู้เดียว โดยกองบรรณาธิการวารสารจะไม่มีส่วนรับผิดชอบในความเสียหายที่เกิดขึ้นในทุกกรณี
เอกสารอ้างอิง
กมลทิพย์ บุปผา. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการ ตัดสินใจซื้อเครื่องประดับผ่านโมบายแอพพลิเคชั่นของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น.
กานต์สุดา มาฆะศิรานนท์ และ วีรวุธ มาฆะศิรานนท์. (2555). วิธีเขียนแผนการตลาด. กรุงเทพฯ: ธรรกมลการพิมพ์.
กิรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกษร เกษมชื่นยศ. (2563). การพัฒนาของไทยตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ ศิริวรรณ เสรีรัตน์ ปณิศา มีจินดา จันจนา ศิริพันธ์วัฒนา กนกกานต์ วีระกุล และ นราธิป ปุณเกษม. (2562). นวัตกรรมไอศกรีมลดพลังงานจากผลไม้ท้องถิ่นไทยและกลยุทธ์นวัตกรรมทางการตลาด. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
โชคดี คู่ทวีกุล. (2561). การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารโดยรถอาหารเคลื่อนที่ (Food Truck) กรณีศึกษา: อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (การค้นคว้าอิสระ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและการท่องเที่ยว, มหาวิทยาลัยพะเยา.
นธกฤต วันต๊ะเมล์. (2561). การตลาดเพื่อความยั่งยืน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รสสุคนธ์ ทิพย์วงศ์. (2561). ปัจจัยสำคัญในธุรกิจออนไลน์ ของธุรกิจเฟอร์นิเจอร์ไม้สักในจังหวัดแพร่. (การค้นคว้าอิสระ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
วนิดา เสร็จกิจ. (2563). การพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืนในบริบทของการพัฒนาประเทศ. สาขารัฐศาสตร์ โครงการปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศศิพร ต่ายคำ ฐานะวัฒนา สุขวงศ์ และ บุศรินทร์ ชื่นศิลป์. (2562). การพัฒนารูปแบบการสื่อสารการตลาดออนไลน์สินค้าเกษตรอินทรีย์ของวิสาหกิจชุมชน. (การค้นคว้าอิสระ). บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
เสาวภา มีถาวรกุล. (2551). การจัดการธุรกิจการเกษตรด้านการตลาด. นนทบุรี: ประมวลสาระชุดวิชาการจัดการธุรกิจเกษตร มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช.
Armstrong, G. & Kotler, P. (2009). Marketing an Introduction. 9th ed. New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Belz, F.M. & Peattie, K. (2012). Sustainable Marketing: A Global Perspective (2 ed.). West Sussex, U.K.: John Wiley and Sons.
Emery, B. (2012). Sustainable Marketing. Harlow, England: Pearson Education.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing Management (14th ed). New Jersey: Prentice-Hall.
Murr, C.K. (2008). Beyond Green Marketing: New Approaches for A Possible Implementation of Sustainable in Marketing. Saarbrucken, Germany: VDM Verlag Dr. Muller.
Naidoo, V. (2010). Firm survival through a crisis: The influence of market orientation, marketing innovation and business strategy. Industrial Marketing Management, 10.
National Retail Federation. (2022). Sustainable Marketing. Retrieved November 30, 2022, from http://www.advertising.amazon.com/sustainablemaketing.
United Nations. (2004). Sustainable Consumption and Production in Asia and the Pacific: A Review of Status and Trends. Nairobi: UNEP.