การศึกษาความสัมพันธ์ของการพัฒนาเมืองในบริบทไมซ์ซิตี้ต่อความอยู่ดีมีสุข ของประชาชนในจังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของการพัฒนาไมซ์ซิตี้ต่อความอยู่ดีมีสุขของคนในจังหวัดขอนแก่น โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น และกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ สุ่มกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ จำนวน 460 คน การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการด้วยแบบสอบถามออนไลน์ ซึ่งผลวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยนี้ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุอยู่ในระหว่าง 19-25 ปี สถานะโสด เป็นนักเรียน นักศึกษา มีรายได้อยู่ที่ 5,001-15,000 บาท มีการศึกษาระดับปริญญาตรี พบว่าความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านการพัฒนาเมืองในบริบทไมซ์ซิตี้ (MICE City) ของคนในจังหวัดขอนแก่น ด้านการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกในจังหวัดขอนแก่น เช่น ป้ายบอกทาง รถประจำทาง อยู่ในระดับมากที่สุด และความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านความอยู่ดีมีสุข (Well-Being) ของคนในจังหวัดขอนแก่น ด้านการสนับสนุนและพัฒนาระบบศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนผลการวิจัยที่ได้จากการนำมาวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงเส้น พบว่า ปัจจัยด้านการพัฒนาเมืองในบริบทไมซ์ซิตี้มีอิทธิพลทางบวกต่อปัจจัยด้านความอยู่ดีมีสุขของคนในจังหวัดขอนแก่น ผลการทดสอบ โดยใช้สถิติการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้น พบว่า ปัจจัยด้านความอยู่ดีมีสุขของคนในจังหวัดขอนแก่น มีความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงกับตัวแปรอิสระปัจจัยด้านการพัฒนาเมืองในบริบทไมซ์ซิตี้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สามารถอธิบายความแปรปรวนปัจจัยด้านความอยู่ดีมีสุขของคนในจังหวัดขอนแก่นได้ ร้อยละ 56.00 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ทั้งนี้ผู้ตอบแบบสอบถามมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านการพัฒนาเมืองในบริบทไมซ์ซิตี้โดยรวม อยู่ในระดับมาก ความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านความอยู่ดีมีสุขของคนในจังหวัดขอนแก่นโดยรวม อยู่ในระดับมาก และพบว่า ความอยู่ดีมีสุขของคนในจังหวัดขอนแก่นที่เพิ่มขึ้นสัมพันธ์กันกับการพัฒนาจังหวัดขอนแก่นในบริบทไมซ์ซิตี้