The Lokuttara Sangha: Historical Development, Spiritual Identity and Socio-Cultural Phenomena in Thai Buddhism
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the Lokuttara Sangha as a “symbol” of supernatural power outside the regulated framework of mainstream Buddhism, using an analysis of important scriptures such as the Samantapasadika and the Mahavamsa and online media such as YouTube and Facebook in contemporary Thai society.
The study found that the Lokuttara Sangha is a belief in “transcendent monks” or a monastic order in the shadows, rooted in the Third Buddhist Council and the missionary monks to Suvarnabhumi. It is described as a group of five Arahants, such as Phra Sona Thera and Phra Uttara Thera, who possessed supernatural powers and existed beyond time. Their teachings emphasize simple practices such as mindfulness, observing the mind, living a simple life and the use of the Four Bases of Spiritual Power to develop the mind towards transcendence. The belief has developed in modern Thai society, connecting with important figures and expanding to digital media such as YouTube and Facebook.
From a sociological perspective, the Lokuttara Sangha functions as an “alternative institution” responding to spiritual needs and reflecting the resilience of Thai Buddhism amidst legal, environmental and economic challenges related to faith.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
References
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. (2566). รายงานผลการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน.(ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://static.nhrc.or.th/. (24 เมษายน)
เทวฤทธิ์. (2559). ปาฏิหาริย์ บันดาลโชค หลวงปู่สรวง เทวดาเล่นดิน พิมพ์ครั้งที่ 4. สำนักพิมพ์ ทิพยมงคล.
ไทยดำและคณะ. (2535). หลวงปู่เทพโลกอุดร เล่ม 2. กองทุนโลกทิพย์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2552). จารึกอโศก. สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระมหานามเถระ และคณะบัณฑิต. (2553). คัมภีร์มหาวงศ์ ภาค 1 แปลโดยผู้ช่วยศาสตราจารย์สุเทพ พรมเลิศ. มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2552). อรรถกถาภาษาไทย พระวินัยปิฎก สมันตปาสาทิกา ภาค 1 ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มานพ นักการเรียน และคณะ. (2569). บทบาทการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาของหลวงปู่เทพโลกอุดรตามความเชื่อของนักปฏิบัติธรรม. วารสารมนุษยวิชาการ, 3(1): 19-29.
สิทธา เชตวันและคณะ. (ม.ป.ป.). หลวงปู่เทพโลกอุดร เล่ม 1. กองทุนโลกทิพย์.
Becknui. (2552). หลวงปู่โลกอุดร. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: http://www.navaraht.com/. (24 เมษายน)
madchima. (2555). หลวงปู่สุก “เข้าสมาบัติ 7 วัน” ที่ถ้ำวัวแดง ชัยภูมิ. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://www.madchima.org/forum/. (17 กุมภาพันธ์)
Poundtawan. (2561). ไขปริศนาใครคือครูกรรมฐานคนแรกของพระเจ้าตาก! ที่นักประวัติศาสตร์ ก็ยังไม่รู้ได้. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://www.winnews.tv/news/7419. (13 มีนาคม)
thaisamulets. (2561). ตำนานหลวงปู่โลกเทพอุดรและคณะพระธรรมทูต. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://thaisamulets.com/th/articles/. (28 พฤศจิกายน)
Tnews. (2559). เปิดตำนาน “บรมครูหลวงปู่เทพโลกอุดร คณะพระอรหันต์จากอินเดีย” ผู้มาเผยแผ่ธรรมในดินแดนสุวรรณภูมิ. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://www.tnews.co.th/. (29 สิงหาคม)
