- การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุรสิธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรม จังหวัดชลบุรี -
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์1.เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานบุคคล ในโรงงานอุตสาหกรรมในชลบุรี 2.เพื่อเสนอแนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรมในชลบุรี การวิจัยวิธีวิทยาแบบผสมระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารโรงงานอุตสาหกรรมและพนักงานจำนวน ๔๐๒ คน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ ๐.๙๐๕ การวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ 1) ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน ๕ คน เลือกแบบเจาะจงเพื่อใช้สำหรับการตรวจสอบความสอดคล้องหรือเที่ยงตรงของเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรมในชลบุรี พบว่า โดยภาพรวมและรายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีการปฏิบัติสูงสุดคือ ด้านธัมมัญญุตา (รู้จักเหตุ) รองลงมาคือด้านอัตถัญญุตา (รู้จักผล) และต่ำสุดคือ ด้านปริสัญญุตา (รู้จักชุมชน) 2) แนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม ๗ คือ ๑) ผู้บริหารควรมีการบริหารงานบุคลากรด้วยความเที่ยงธรรมปราศจากอคติ ๒) โรงงานอุตสาหกรรมควรเปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นได้อย่างเท่าเทียมกันทุกฝ่าย 3) ผู้บริหารควรมีความยินดีในการให้คำแนะนำปรึกษาแก่บุคลากรอยู่ตลอดเวลา 4) โรงงานอุตสาหกรรมควรมีการจัดสรรงบประมาณสนับสนุนเป็นค่าใช้จ่ายในการพัฒนาบุคลากรอย่างเป็นธรรม 5)โรงงานอุตสาหกรรมควรเปิดโอกาสให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาโดยบุคลากรมีการประชาสัมพันธ์และสร้างเครือข่ายชุมชน 6) ให้บุคลากรแสดงความคิดเห็นต่องานด้านการบริหารงานบุคลากรอย่างทั่วถึง 7) โรงงานอุตสาหกรรมควรมีการสนับสนุนบุคลากรให้ศึกษาต่อ/การอบรม เพื่อให้บุคลากรมีโอกาสได้พัฒนาก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผลงานที่ส่งตีพิมพ์จะต้องไม่เคยเผยแพร่ในสิ่งตีพิมพ์อื่นใดมาก่อนและต้องไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
- ต้นฉบับที่ส่งตีพิมพ์ต้องเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษเท่านั้น
- ต้นฉบับต้องผ่านการกลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิและได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการ
- ในกรณีที่เป็นบทความแปล ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ โดยการขออนุญาตให้เป็นไปตามหลักจริยธรรมสากล
- ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ และตาราง ที่ตีพิมพ์ในวารสาร เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่เพียงผู้เดียว มิใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร กองจัดการ และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน
6. ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทหมานคร: กระทรวงศึกษาธิการ
, ๒๕๔๖.
. คู่มือการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์
การศาสนา, ๒๕๔๖.
กมล ฉายาวัฒนะ . การบริหารคนและงานด้วยวิธีการของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพมหานคร:
โรงพิมพ์เก็ทไอเดีย, ๒๕๕๔.
กิติมา ปรีดีดิลก. การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิพัฒน์,
๒๕๔๒.
คณาจารย์ภาควิชาบริหารรัฐกิจ. สรุปเนื้อหาวิชาทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๔๙.
จักกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. การจัดการด้านปัจจัยในการบริหางาน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนา
พานิช, ๒๕๔๑.
ชาญชัย อาจินสมาจาร. การบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เสริมสื่อกรุงเทพ, ๒๕๔๑.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. การบริหารทรัพยากรบุคคล. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.
การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.
ดนัย เทียนพุฒ. การบริหารทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๑.
ธรรมปิฎก ป.อ. ปยุตฺโต. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์
วิทยานิพนธ์
เกศกัญญา อนุกูล. “การบริหารโครงงานคุณธรรมเฉลิมพระเกียรติ ตามหลักสัปปุริสธรรม ๗
ของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต ๒”.
วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,๒๕๕๓.
จิราภรณ์ ผันสว่าง. “ผู้นำกับการเป็นนักบริหารการศึกษามืออาชีพ Professional Education
Leadership”. ชลุบรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏชลุบรี, ๒๕๖๒.
จุรี อุไรวัฒนา. การศึกษาสภาพการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานขนาดเล็กที่เป็นนิติบุคคล
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี เขต ๑ และเขต ๒. วิทยานิพนธ์ปริญญา
ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, ๒๕๔๘.
ชูศรี ถนอมกิจ. “ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารกับประสิทธิผลของ
โรงงานอุตสาหกรรมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในชลบุรี”. วิทยานิพนธ์ปริญ ญ า
มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา, ๒๕๕๐.
เด่น ชะเนติยัง. อ้างถึงใน พระมหาสุวิทย์ษา สิริวฑฺฒโน (พรหมเกิด). “การบริหารงานตามหลักอิทธิ
บาท ๔ ขององค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช”.
ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย:
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๔.
ทวีศักดิ์ บังคม. “ปัญหาและแนวทางแก้ไขการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงาน
บรรจง หมายมั่น. “การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสัปปุริสธรรมกับสันโดษ เพื่อเป็นแนวทางในการ
ค้นหาบุคลิกภาพธรรมาธิปไตย”. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตคณะ
สังคมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร, ๒๕๔๘.
พระราชวุธ ปญฺญาวชิโร เพชรไพร. “การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมในยุคดิจิทัล ตามหลักสัปปุริสธรรม ๗
โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น”. ปริญญาพุทธศาสตร