- การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุรสิธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรม จังหวัดชลบุรี -

Main Article Content

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์1.เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานบุคคล ในโรงงานอุตสาหกรรมในชลบุรี 2.เพื่อเสนอแนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรมในชลบุรี  การวิจัยวิธีวิทยาแบบผสมระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารโรงงานอุตสาหกรรมและพนักงานจำนวน ๔๐๒ คน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ ๐.๙๐๕ การวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ 1) ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน ๕ คน เลือกแบบเจาะจงเพื่อใช้สำหรับการตรวจสอบความสอดคล้องหรือเที่ยงตรงของเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรมในชลบุรี  พบว่า โดยภาพรวมและรายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีการปฏิบัติสูงสุดคือ ด้านธัมมัญญุตา (รู้จักเหตุ) รองลงมาคือด้านอัตถัญญุตา (รู้จักผล) และต่ำสุดคือ ด้านปริสัญญุตา (รู้จักชุมชน) 2) แนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม ๗ คือ ๑) ผู้บริหารควรมีการบริหารงานบุคลากรด้วยความเที่ยงธรรมปราศจากอคติ ๒) โรงงานอุตสาหกรรมควรเปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นได้อย่างเท่าเทียมกันทุกฝ่าย  3) ผู้บริหารควรมีความยินดีในการให้คำแนะนำปรึกษาแก่บุคลากรอยู่ตลอดเวลา 4) โรงงานอุตสาหกรรมควรมีการจัดสรรงบประมาณสนับสนุนเป็นค่าใช้จ่ายในการพัฒนาบุคลากรอย่างเป็นธรรม 5)โรงงานอุตสาหกรรมควรเปิดโอกาสให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาโดยบุคลากรมีการประชาสัมพันธ์และสร้างเครือข่ายชุมชน 6) ให้บุคลากรแสดงความคิดเห็นต่องานด้านการบริหารงานบุคลากรอย่างทั่วถึง 7) โรงงานอุตสาหกรรมควรมีการสนับสนุนบุคลากรให้ศึกษาต่อ/การอบรม เพื่อให้บุคลากรมีโอกาสได้พัฒนาก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วรพงศ์พัชร์ ณ. (2023). - การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุรสิธรรม ๗ ในโรงงานอุตสาหกรรม จังหวัดชลบุรี : -. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ำโขง, 6(2), 1–18. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bmrj/article/view/266291 (Original work published 30 มิถุนายน 2023)
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์

นนทบุรี

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทหมานคร: กระทรวงศึกษาธิการ

, ๒๕๔๖.

. คู่มือการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์

การศาสนา, ๒๕๔๖.

กมล ฉายาวัฒนะ . การบริหารคนและงานด้วยวิธีการของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพมหานคร:

โรงพิมพ์เก็ทไอเดีย, ๒๕๕๔.

กิติมา ปรีดีดิลก. การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิพัฒน์,

๒๕๔๒.

คณาจารย์ภาควิชาบริหารรัฐกิจ. สรุปเนื้อหาวิชาทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์

มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๔๙.

จักกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. การจัดการด้านปัจจัยในการบริหางาน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนา

พานิช, ๒๕๔๑.

ชาญชัย อาจินสมาจาร. การบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์เสริมสื่อกรุงเทพ, ๒๕๔๑.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. การบริหารทรัพยากรบุคคล. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.

การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็นยูเคชั่น, ๒๕๔๕.

ดนัย เทียนพุฒ. การบริหารทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๑.

ธรรมปิฎก ป.อ. ปยุตฺโต. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์

วิทยานิพนธ์

เกศกัญญา อนุกูล. “การบริหารโครงงานคุณธรรมเฉลิมพระเกียรติ ตามหลักสัปปุริสธรรม ๗

ของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต ๒”.

วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,๒๕๕๓.

จิราภรณ์ ผันสว่าง. “ผู้นำกับการเป็นนักบริหารการศึกษามืออาชีพ Professional Education

Leadership”. ชลุบรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏชลุบรี, ๒๕๖๒.

จุรี อุไรวัฒนา. การศึกษาสภาพการบริหารโรงงานอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานขนาดเล็กที่เป็นนิติบุคคล

สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี เขต ๑ และเขต ๒. วิทยานิพนธ์ปริญญา

ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, ๒๕๔๘.

ชูศรี ถนอมกิจ. “ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารกับประสิทธิผลของ

โรงงานอุตสาหกรรมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาในชลบุรี”. วิทยานิพนธ์ปริญ ญ า

มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา, ๒๕๕๐.

เด่น ชะเนติยัง. อ้างถึงใน พระมหาสุวิทย์ษา สิริวฑฺฒโน (พรหมเกิด). “การบริหารงานตามหลักอิทธิ

บาท ๔ ขององค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช”.

ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย:

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๔.

ทวีศักดิ์ บังคม. “ปัญหาและแนวทางแก้ไขการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงาน

บรรจง หมายมั่น. “การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสัปปุริสธรรมกับสันโดษ เพื่อเป็นแนวทางในการ

ค้นหาบุคลิกภาพธรรมาธิปไตย”. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตคณะ

สังคมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร, ๒๕๔๘.

พระราชวุธ ปญฺญาวชิโร เพชรไพร. “การบริหารโรงงานอุตสาหกรรมในยุคดิจิทัล ตามหลักสัปปุริสธรรม ๗

โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น”. ปริญญาพุทธศาสตร