การฟื้นฟูพระพระพุทธศาสนาเถรวาทในอินโดนีเซียผ่านการเคลื่อนย้ายแบบข้ามพรมแดน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ศึกษากระบวนการเดินทางข้ามพรมแดนอันนำไปสู่การฟื้นฟูพระพุทธศาสนาเถรวาทขึ้นในอินโดนีเซียเมื่อคริสตศตวรรษที่ 19 ซึ่งการเดินทางแบบข้ามพรมแดนมีทั้งในรูปแบบที่ตอบสนองความต้องการทางโลก เช่น การเคลื่อนย้ายของเจ้าอาณานิคมดัชต์ที่มาพร้อมกับสมาคมเทววิทยา (Theosophical Society) สู่เกาะชวาในปี 1883 การเดินทางไปอินเดียของ ออง โซ อาน (Ong Soe Aan) ผู้ถูกส่งไปศึกษาวิธีปราบปรามฝิ่นในปี 1932 จนนำไปสู่การได้เรียนรู้และเห็นแบบอย่างของพระพุทธศาสนาเถรวาทเมื่อหยุดพักที่ศรีลังกา อีกทั้งรูปแบบที่ตอบสนองความต้องการด้านศาสนาโดยตรง (pilgrimage) ของ ชินรักขิตะ (Jinarakkhita) ชาวอินโดเชื้อสายจีนผู้ต้องเดินทางไปอุปสมบทที่ประเทศพม่าในปี 1954 การท่องเที่ยวที่ข้ามพรมแดนเปิดโอกาสในการสร้างเครือข่ายใหม่ทางศาสนา กอปรกับเทคโนโลยีที่ทันสมัยทั้งด้านการขนส่งและการสื่อสาร ทำให้การเคลื่อนย้าย (mobilities) คน วัตถุ ขนบ รวมทั้งอุดมการณ์ความเชื่อเกิดได้ง่ายยิ่งขึ้น จึงกล่าวได้ว่า พระพุทธศาสนาเถรวาทถูกฟื้นฟูกลับมาอีกครั้งในอินโดนีเซียเพราะอาศัยการท่องเที่ยวของผู้คนและการส่งผ่านวัตถุเป็นต้นแบบข้ามพรมแดน ขณะเดียวกัน การปฏิสัมพันธ์แบบข้ามพรมแดนเป็นเหตุให้อัตลักษณ์ทางศาสนาของบุคคลเหล่านั้นเปลี่ยนแปลงไปและหลากหลายมากยิ่งขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Beatty, A. (2003). Varieties of Javanese religion: An anthropological account. Cambridge, England: Cambridge University Press.
Benyamin, F. (2008). Public religion and the Pancasila-based state of Indonesia: An ethical and sociological analysis. NY: Peter Lang Publication.
BimasBuddha [Office of Guidance for Buddhists in Indonesia]. (2016). Portal Sistem Informasi Data Bimas Buddha (Gateway system of information about the Office of Guidance for Buddhists). Retrieved from https://bimasbuddha.kemenag.go.id/portal_data/
Brown, C. (2003). A short history of Indonesia: The unlikely nation? Singapore: South Wind Productions.
Brown, I. E. M. (2004). The revival of Buddhism in modern Indonesia. In R. Martin (Ed.).
Cresswell, T. (2006). On the move: Mobility in the modern Western world. NY: Routledge.
Ditthisampanno Bhikkhu. (2015). Buddhism in Indonesia, past and present. A paper presented in the International Conference on Buddhism in Australia.
Edij Juangari. (2016). Menabur benih Dharma di Nusantara: Riwayat singkat Y.A. MNS Ashin Jinarakkhita [Sow the seed of Dharma in Nusantara: A short biography of Ven. Ashin Jinarakkhita]. Jakarta, Indonesia: Karaniya.
Geertz, C. (1976). The religion of Java. Chicago, IL: University of Chicago Press.
Headley, S. (2004). Durga’s mosque: Cosmology, conversion and community in central Javanese Islam. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies. Hinduism in modern Indonesia: A minority religion between local, national and global interests. (pp. 45-55). London, England: Routledge Curzon.
Husen Dhammahuto. (2013). The Buddhist monks’ roles in propagating Buddhism in Indonesia. Bangkok. (Master’s Thesis, Mahachulalongkornrajavidyalaya University, Thailand).
Ismailbekova, A., & Nasritdinov, E. (2012). Transnational religious networks in central Asia: Structure, travel, and culture of Kyrgyz Tablighi Jama’at. Transnational Social Review, 2(2), 177-195.
Kimura, B. (2003). Present situation of Indonesian Buddhism: In memory of Bhikkhu Ashin Jinarakkhita Mahasthavira. Nagoya Studies in Indian Culture and Buddhism, 23, 53-72.
Platzdasch, B., (Ed.). (2014). Religious diversity in Muslim-majority states in Southeast Asia: Area of toleration and conflict. Singapore: ISEAS.
Ramstedt, M. (Eds). (2004). Hinduism in modern Indonesia: A minority religion between local, national and global interests. London, England: Routledge.
Tionghoa.info. (2012). Tridharma masa kini [Tridharma Nowadays]. Retrieved from https://www.tionghoa.info/tridharma-masa-kini/
Urry, J. & Sheller, M. (2006). The new mobilities paradigm. Environment and Planning, (8), 207-226.
Vihara Buddha Warman. (1999). Tanya jawab perihal agama Buddha and paritta suci [Questions and answers about Buddhism and Buddhist chantings]. Padang, Indonesia .
Yulianti Yulisant. (2015). Tough negotiation: Theravada Buddhism for the Peranakan Chinese in late colonial Indonesia (Ca. 1930s). Paper presented to The 10th Singapore Graduate Forum on Southeast Asian Studies, Asia Research Institute (ARI), National University of Singapore. June 24-26.