ประสบการณ์ความบันเทิงของภาพยนตร์สตรีมมิ่งและการปรับตัวของธุรกิจภาพยนตร์ในประเทศไทย Digital Entertainment Experience of movie streaming and the adaptation to the film Business in Thailand
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรม รูปแบบ การให้คุณค่าต่อประสบการณ์ความบันเทิงในการรับชมภาพยนตร์สตรีมมิ่งของผู้ชม และศึกษาแนวโน้ม การปรับตัวของธุรกิจภาพยนตร์ในประเทศไทยที่เปลี่ยนแปลงไปในบริบทของการสตรีมมิ่งภาพยนตร์ โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาในรูปแบบการวิจัยผสมผสาน คือ การวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้วิธีการสำรวจด้วยแบบสอบถาม และการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสนทนากลุ่มและสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการศึกษาพบว่าเทคโนโลยีของการสตรีมมิ่งภาพยนตร์ ก่อให้เกิดสื่อหลอมรวม (Convergence Media) ที่เป็นเทคโนโลยีก่อกวน (Disruptive Technology) ส่งผลให้พฤติกรรมและรูปแบบการรับชมภาพยนตร์สตรีมมิ่งของผู้ชมเป็นไปในทิศทางที่มีการรับชมภาพยนตร์มากขึ้น รับชมคนเดียว มีสมาธิสั้น และกลายเป็นผู้ชมที่มีอำนาจอย่างสูง ส่วนการให้คุณค่าต่อประสบการณ์ความบันเทิงในการรับชมภาพยนตร์สตรีมมิ่งของผู้ชมนั้น เรียงตามลำดับจากผลวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ 1) ความมีอิสระ 2) ความสะดวกสบาย 3) ความต่อเนื่อง 4) ความหลากหลาย 5) ความง่าย 6) ความสุขสมอย่างทันด่วน 7) ความเพลิดเพลิน 8) เนื้อหาเฉพาะบุคคล และ 9) อิทธิพลทางสังคม สำหรับแนวโน้มและการปรับตัวของธุรกิจภาพยนตร์ในบริบทการสตรีมมิ่ง ได้แก่ 1) เกิดการหลอมรวมธุรกิจภาพยนตร์ในด้านการสร้าง การจัดจำหน่าย และช่องทางการฉาย จนเกิดห่วงโซ่อุปทานใหม่ของธุรกิจภาพยนตร์ 2) วงจรชีวิตของภาพยนตร์ในแต่ละชนิดของสื่อ (Windows) จะถูกเร่งให้เร็วขึ้น 3) มีการสร้างสรรค์ประสบการณ์ความบันเทิงรูปแบบใหม่สำหรับภาพยนตร์ที่ฉายทางแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ได้แก่ การให้ความสำคัญกับการเล่าเรื่องที่รวดเร็ว การขยายขอบเขตของเรื่องเล่า การสร้างเรื่องเล่าที่เฉพาะกลุ่ม การสร้างเรื่องเล่าท้องถิ่นที่มีความเป็นสากล และการขยายเรื่องเล่าจากภาพยนตร์สู่ซีรีส์ (Series)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Basilico, J. (2019). Recent Trends in Personalization: A Netflix Perspective. Retrieved from https://www.slideshare.net/justinbasilico/recent-trends-in-personalization-a-netflix-perspective.
Day, G.S., & Schoemaker, P.J.H. (2000). Wharton on man aging emerging technologies. New York, USA: Wiley.
Field, S. (1979). Screenplay: The foundations of screenwriting. New York, USA: Delta.
Intaratat, K. (2014). Philosophy in Communication Arts and Communication theory. Nonthaburi, Thailand: Sukhothai Thammathirat.
Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York, USA: NYU press.
Rungnontaratcharinsarn, A. (2018). Integrated marketing communication to be closer to consumers in a seamless world. Bangkok, Thailand: Expernet.
Singlumpong, O. (2013). A Discourse on Political Communication from the Thai Historical
Film Entitled the Legend of King Naresuan. (Doctoral dissertation, Thammasart University, Bangkok, Thailand).
Supasetsiri, P. (2012). Comedy Film: A Case Study of Thai Comedy Film during 2005-2009. Bangkok, Thailand: College of Social Innovation Communication, Srinakharinwirot University.
Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS quarterly, (27)3, 425-478.
Wiwatsinudom, R. (2015). Film Entertainment. Bangkok, Thailand: Se-Education Public Company Limited.
Zhu, K. (2001). Internet-based distribution of digital videos: the economic impacts of digitization on the motion picture industry. Electronic Markets, 11(4), 273-280.