การพัฒนาการเรียนรู้บนพื้นที่สาธารณะของวัดและชุมชนบริเวณรอบบึงแก่นนคร จังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

สุธิพงษ์ สวัสดิ์ทา
สุทธิพงษ์ อุพลเถียร
วิรัตน์ ทองภู

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเรียนรู้ประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมบนพื้นที่สาธารณะรอบบึงแก่นนคร จังหวัดขอนแก่น 2) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมรอบบึงแก่นนคร 3) ประเมินผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของวัดและชุมชนบริเวณรอบบึงแก่นนคร เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาหลักการ แนวคิด ทฤษฎีพัฒนาการเรียนรู้ ประวัติศาสตร์ และศิลปวัฒนธรรม บนพื้นที่สาธารณะรอบบึงแก่นนคร จังหวัดขอนแก่น โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 22 คน ระยะที่ 2 การพัฒนาการเรียนรู้ของวัดและชุมชนบนพื้นที่สาธารณะ โดยการจัดกิจกรรมกับกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 110 คน ระยะที่ 3 ประเมินผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 100 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. การเรียนรู้ประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมบนพื้นที่สาธารณะรอบบึงแก่นนคร เป็นการเรียนรู้จากการบอกเล่าและสั่งสอนโดยปราชญ์ชุมชน แหล่งเรียนรู้ชุมชน จากวัดโดยพระสงฆ์เป็นผู้ให้ความรู้ผ่านการเทศนาสั่งสอน กิจกรรมวันสำคัญทางศาสนา บุญประเพณี และจากจัดกิจกรรมภายในชุมชน
2. การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมรอบบึงแก่นนคร มี 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การสร้างเครือข่าย ขั้นตอนที่ 2 การระดมสมองออกแบบกิจกรรม ขั้นตอนที่ 3 การพัฒนากิจกรรม ซึ่งทั้ง 3 ขั้นตอนนี้ครอบคลุมการพัฒนาการเรียนรู้บนพื้นที่สาธารณะของวัดและชุมชนบริเวณรอบบึงแก่นนครจังหวัดขอนแก่น
3. การประเมินประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และคุณค่า ของกิจกรรมการเรียนรู้ของวัดและชุมชนบนพื้นที่สาธารณะภายใต้: กิจกรรมอัญเชิญพระศรีสัตนาคนหุต (หลวงพ่อพระลับ) โดยภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 96.86 ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.84 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ทุกข้อมีระดับประสิทธิภาพในระดับมากที่สุด โดยด้านประสิทธิผล มีค่าร้อยละมากที่สุด เท่ากับ 97.20 รองลงมาได้แก่ ด้านประสิทธิภาพ และด้านคุณค่า โดยมีค่าร้อยละเท่ากับ 96.80 และ 96.60 ตามลำดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สวัสดิ์ทา ส. ., อุพลเถียร ส. ., & ทองภู ว. . (2026). การพัฒนาการเรียนรู้บนพื้นที่สาธารณะของวัดและชุมชนบริเวณรอบบึงแก่นนคร จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 26(1), 337–350. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/283020
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

นันทนิษฎ์ สมคิด และพระสุธีรัตนบัณฑิต. (2562). แนวทางการพัฒนาชุมชนสร้างสรรค์ในเขตพื้นที่จังหวัดจันทบุรี. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 6(ฉบับพิเศษ), 318-333.

พีรดร แก้วลาย และทิพย์สุดา จันทร์แจ่มหล้า. (2561). สภาพแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้สาธารณะรูปแบบใหม่: การเปลี่ยนกระบวนทัศน์ของการเรียนรู้และผลกระทบที่มีต่อรายละเอียดโครงการ ที่ว่าง และสถาปัตยกรรมศูนย์ความรู้ร่วมสมัย. Journal of Architectural/Planning Research and Studies, 15(2), 135-152. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jars/article/view/167939/120949

พีรยา บุญประสงค์. (2562). อัตลักษณ์ของถิ่นที่ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงการใช้สอยของอาคารเก่าในเขตเมืองเก่า. Journal of Architectural/Planning Research and Studies, 16(2), 31-48. https://doi.org/10.56261/jars.v16i2.175256

วิทยา ทองดี, สุรพล พรมกุล, สุธิพงษ์ สวัสดิ์ทา, สมควร นามสีฐาน และพันทิวา ทับภูมี. (2564). รูปแบบการพัฒนาชุมชนสร้างสรรค์ด้วยกระบวนการทางเทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม สุขภาวะ ศิลปะ และการออกแบบเมืองขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 8(3), 259-276.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

Office of Knowledge Management and Development. (2017). The 20-year strategic integration of museum and learning center plan (2019-2039). Bangkok: Office of Knowledge Management and Development.