กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาการนิเทศการศึกษาที่มีประสิทธิผล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบ 2) ศึกษาสภาพปัจจุบันและพึงประสงค์ 3) พัฒนากลยุทธ์ 4) ตรวจสอบความเหมาะสมและความเป็นไปได้กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาการนิเทศการศึกษาที่มีประสิทธิผล ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) กลุ่มตัวอย่างคือศึกษานิเทศก์ จำนวน 265 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage Sampling) เครื่องมือวิจัยผ่านการตรวจสอบความตรงและมีค่าความเที่ยงสูงผิดปกติ (Cronbach’s alpha = 1.000) เนื่องจากเครื่องมือผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน (IOC) และมีการทดลองใช้ (Try-out) กับกลุ่มที่มีลักษณะใกล้เคียงกับกลุ่มตัวอย่างจนได้ข้อคำถามที่ชัดเจนและสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ข้อมูลค่า PNI modified
ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบการสร้างเครือข่ายฯ มี 6 ด้าน ได้แก่ ทักษะภาวะผู้นำ การกำหนดวัตถุประสงค์ การมีส่วนร่วม การพัฒนาสมาชิก การปฏิบัติงาน และการติดตามประเมินผล มีความเหมาะสมระดับมากที่สุด 2) สภาพปัจจุบันมีค่าเฉลี่ยระดับมาก (x̄ = 4.19) สภาพที่พึงประสงค์ระดับมากที่สุด (x̄ = 4.54) โดยมีค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI modified) รวมเท่ากับ 0.084 3) กลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย วิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าประสงค์ กลยุทธ์ โครงการ และตัวชี้วัด และ 4) ผลการตรวจสอบกลยุทธ์มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความ ให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความ ต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร วิชาการธรรม ทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ ภาพหรือตารางของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้ง แสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์เอกสารอ้างอิง
กุลทัต หงส์ชยางกูร และปรัชญานันท์ เที่ยงจรรยา. (2565). การสร้างและการบริหารเครือข่าย. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
แดนไพร สีมาคาม. (2564). กลยุทธ์การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างมีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ทนันเดช ยงค์กมล. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเครือข่ายสถานศึกษาของโรงเรียนในเครือสารสาสน. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
นงค์รักษ์ เคนไชยวงศ์. (2561). กลยุทธ์การจัดการศึกษาแบบเรียนรวมอย่างมีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นฤมล ตุงคะสิริ. (2559). รายงานวิเคราะห์การติดตามและประเมินผลการดำเนินงานของคณะครุศาสตร์ตามแผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
นลินรัตน์ สุขนิตย์กิติกุล. (2563). คู่มือการปฏิบัติงานการติดตามและประเมินผล. สุรินทร์: กองนโยบายและแผน สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ประทีป ทับโทน. (2563). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาด้วยความรับผิดชอบต่อสังคมของโรงเรียน สังกัดเทศบาล. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ภาณุมาศ เฉลยนาค. (2556). กลยุทธ์การระดมทรัพยากรทางการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 และ เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ภูมิภัทร กลางโคตร์, ทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ำ, วาโร เพ็งสวัสดิ์ และพรเทพ เสถียรนพเก้า. (2561). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้แบบมืออาชีพสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 8(1), 63-71.
วาลิกา อัครนิตย์. (2562). กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาโรงเรียนในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สรญา วัชระสังกาศ. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของนักเรียนประถมศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต) สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). นโยบาย จุดเน้น สพฐ. ประจำปีงบประมาณ 2565. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานศึกษาธิการภาค 9. (2562). การพัฒนารูปแบบการติดตามและประเมินผลแบบมีส่วนร่วมให้มีประสิทธิภาพตามหลักธรรมาภิบาลและสอดคล้องกับทิศทางการปฏิรูปการศึกษาของประเทศในยุคประเทศไทย 4.0. กรุงเทพฯ: กลุ่มตรวจราชการและติดตามประเมินผล สำนักงานศึกษาธิการภาค 9 สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงศึกษาธิการ.
สุดา มงคลสิทธิ์. (2562). กลยุทธ์การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อพัฒนาการจัดการศึกษาในโรงเรียนเอกชนจังหวัดชลบุรี. กาญจนบุรี: มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น.
หน่วยศึกษานิเทศก์. (2564). แนวทางการนิเทศการจัดการศึกษาเชิงรุก. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Azorín, C. (2022). Collaborative networking in education: Learning across international contexts. International Journal of Educational Research Open, 3, 1-10.
Donitsa-Schmidt, S., & Zuzovsky, R. (2024). Teacher education in Israel: A fifty-year journey (1974–2024). Journal of Education for Teaching, 50(5), 816-833.
Greenberg, J., & Baron, R. A. (1995). Behavior in organizations: Understanding and managing the human side of work. (5th ed.). Prentice Hall, Englewood Cliffs, NJ.
Harris, A., & Jones, M. (2020). Professional learning networks in a time of pandemic: A case of complexity. Journal of Professional Capital and Community, 5(3–4), 347-354.
Prenger, R., Poortman, C. L., & Handelzalts, A. (2021). Professional learning networks: From teacher learning to school improvement. Journal of Educational Change, 22(1), 13-52.
Wiyono, B. B., et al. (2025). Developing a community-based academic supervision model: A strategic reform for enhancing professional learning in Indonesian primary schools. Educational Journal of Social and Development Research.
