รูปแบบการเมืองภาคประชาสังคมกับการมีส่วนร่วมพัฒนาชุมชนระดับท้องถิ่นตามแบบบูรณาการหลักอปริหานิยธรรม จังหวัดร้อยเอ็ด

Main Article Content

พระมหาไทยน้อย ญาณเมธี (สลางสิงห์)
พระครูสมุห์ศิลาศักดิ์ สุเมโธ (บุญทอง)
เวชสุวรรณ อาจวิชัย
สุจิตติกา แก้วนาเหนือ
กฤษดาภรณ์ แก้วสวนจิก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการเมืองภาคประชาสังคมและการมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนระดับท้องถิ่นตามแบบบูรณาการหลักอปริหานิยธรรมในจังหวัดร้อยเอ็ด 2) พัฒนารูปแบบดังกล่าวให้เหมาะสมกับบริบทพื้นที่ และ 3) เสนอรูปแบบการเมืองภาคประชาสังคมที่สามารถนำไปใช้ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ตัวแทนผู้บริหารหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน จำนวน 169 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 รูป/คน ใช้ในการสนทนากลุ่ม เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสนทนากลุ่มและแบบสอบถาม มีค่า IOC ระหว่าง 0.67-1.00 ค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.445–0.852 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.982 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. การเมืองภาคประชาสังคมและการมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนระดับท้องถิ่นตามแบบบูรณาการหลักอปริหานิยธรรมอยู่ในระดับมาก ความสัมพันธ์ระหว่างการเมืองภาคประชาสังคมกับการมีส่วนร่วมพัฒนาชุมชนระดับท้องถิ่น มีความสัมพันธ์กันทางบวก (r = .648, p-value = .000)
2. รูปแบบการเมืองภาคประชาสังคมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 3 ส่วนสำคัญ ได้แก่ 1) ปัจจัยนำเข้า การมีส่วนร่วมพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรม ซึ่งเน้นธรรมะเป็นเหตุแห่งความเจริญ 2) กระบวนการ ขั้นตอนการพัฒนาคนและสังคมให้มีคุณภาพ และ 3) ผลผลิต ที่ทำให้ชีวิตประชาชนดี ความมั่นคง และคุณภาพชีวิตที่ดี
3. การนำเสนอรูปแบบการเมืองภาคประชาสังคมที่พัฒนาขึ้นนำไปสู่กระบวนการพัฒนาที่เป็นระบบ ได้แก่ การวางแผนร่วมกัน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(สลางสิงห์) พ. ญ. ., (บุญทอง) พ. ส. ., อาจวิชัย เ. ., แก้วนาเหนือ ส. ., & แก้วสวนจิก ก. . (2026). รูปแบบการเมืองภาคประชาสังคมกับการมีส่วนร่วมพัฒนาชุมชนระดับท้องถิ่นตามแบบบูรณาการหลักอปริหานิยธรรม จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 26(1), 313–324. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/289711
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Article)

เอกสารอ้างอิง

กิติพัธ คำสุข, ธัชชนันท์ อิศรเดช และสุมาลี บุญเรือง. (2567). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมือง ของประชาชนในตำบลบุโพธิ์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(3), 14-28.

โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครังที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ประเวศ วะสี. (2542). ประชาสังคมกับการพัฒนาประเทศ. กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน.

พรชัย ตระกูลวรานนท์. (2552). ทุนทางสังคมและประชาสังคม: จากทฤษฎีสู่วิธีวิทยา. กรุงเทพฯ: สถาบันสัญญา ธรรมศักดิ์ เพื่อประชาธิปไตย.

พระมหาสุรสิทธิ์ ไชยสังกา, ธนกฤต โพธิ์เงิน และวิทยา สุจริตธนารักษ์. (2567). การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรม 7 ที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดมหาสารคาม. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(3), 53-82.

ลฏาภา นวลอินทร์ และวิจิตรา ศรีสอน. (2566). รูปแบบการเมืองภาคพลเมืองของประชาชนบนพื้นฐานประชาธิปไตย. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 1676-1684.

สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดร้อยเอ็ด. (2565). ศูนย์รวมข่าวประชาสัมพันธ์. เข้าถึงได้จาก https://roiet.prd.go.th/th/page/item/index/id/12

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์.

อุทิศ ทาหอม. (2564). การพัฒนาชุมชนท้องถิ่นบนฐานวัฒนธรรมเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 16(2), 55-73.