Value Added Creation of Reed Mats Weaving Transforming For Community Economy. A Case Study: Ban Nongsim Prueyai Sub-district, Khukhan District, Sisaket Province

Main Article Content

เพ็ญลักษณ์ อ่อนทรวง

Abstract















The purpose of this study was to study the potential of reed mats woven by the learning process of various factors in the occupation of reed mat weaving and methods of creating value-added reed mats manufactured at Ban Nong Sim, Prue Yai Sub-district, Khukhan District, Sisaket Province, by using mixed methods research, using questionnaire interviewing and workshops. During the period of AD. 2561 – 2562.   


 


         The study findings indicated that this community has the potential to weave reed mats due to the strength of the internal capital, which was a suitable area for reed plant cultivation. It can produce reed raw materials. There are materials, equipment in production, labor and knowledge in weaving mats. As it could be, earning how to weave the reed mats of Nong Sim villagers was caused by costs within the community through the continuous and dynamic participatory learning process that would promote the variety of reed mats application. Under economic factors to the creation of processing reed mats to boost community economy, caused by the need to create value-added transforming reed mats into new products, transformed into a reed mat pillow, made a keychain, and hats make their own product identity. For the turtleback pattern, the members of the weaving reed mats would like to transform them into pillows. It has a total population mean (μ) on the scale of 4.82 and a standard deviation (σ) of 0.30.















Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

กนกพร ฉิมพลี. (2555). รายงานวิจัย เรื่องรูปแบบการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านหัตถกรรมเครื่องจักรสาน กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครราชสีมา. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

กัญญาณัฐ อุตรชน. (2555). การศึกษาการแปรรูปน้ำพริกมะกอกป่าอบแห้ง. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ.

(1), 65-73.

คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). เอกสารวิชาการ เรื่อง“ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี พ.ศ. 2560-2579”.

จุรีวรรณ จันพลา. (2554). รายงานวิจัย เรื่อง การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ผ้าทอไทยทรงดำ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มตามแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กระทรวงวัฒนธรรม: กรุงเทพฯ.

ประทีป วีรพัฒนนิรันดร์. (2541). เศรษฐกิจชุมชน. [ออนไลน์]. ได้จาก: https://sites.google.com/site/banrainarao/column/commu_econ_02. [สืบค้นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2562]

ปวีณา ผาแสง ,ณัฎฐ์กร เงินวงศ์นัย,ราชาวดี สุขภิรมย์. (2560). การศึกษาการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผ้าทอพื้นเมืองน่าน กรณีศึกษา:กลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านเฮี้ย ตำบลศิลาแลง อำเภอปัว จังหวัดน่าน. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.

แผนพัฒนาหมู่บ้าน. ชุมชนประจำปีพ.ศ.2559. บ้านหนองสิม หมู่ที่ 19 ตำบลปรือใหญ่ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ.

พระราชดำรัส. หนังสือสิ่งพิมพ์ เรื่อง พระราชดำรัส พระราชทานเมื่อวันที่ ธันวาคม 2540 : คู่มือการดำเนินชีวิตสำหรับประชาชน ปี 2541 และทฤษฎีใหม่. สำนักงานจัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์.

ภัทธิรา ผลงาม. (2558). การสร้างมูลค่าเพิ่มของผลิตภัณฑ์วิสาหกิจชุมชนในกลุ่มผ้าทอพื้นเมืองไทเลย จังหวัดเลย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

ลักษณพร โรจน์พิทักษ์กุล. (2553). การสร้างมูลค่าเพิ่มการทอเสื่อกกเพื่อเศรษฐกิจชุมชนของบ้านนาฝุ่น ตำบลกระทุ่มแพ้ว อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์:ฉะเชิงเทรา.

วิกีพีเดีย. สารานุกรมเสรี เรื่อง วงศ์กก [ออนไลน์]. ได้จาก:

https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C%E0%B8%81%E0%B8%81, http://www.web.msu.ac.th/aboutmsu.php [สืบค้นเมื่อ วันที่ 25 ตุลาคม 2562].

วิทูรย์ เป็นกระโทก. (2551). การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านในการพัฒนาเสื่อกกเชิงพาณิชย์ จังหวัดนครราชสีมา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เสาวลักษณ์ คงคาฉุยฉาย. (2556). การแปรรูปผ้าขาวม้าเป็นผลิตภัณฑ์ประเภทกระเป๋าเพื่อจำหน่ายเป็นสินค้า OTOP. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร: กรุงเทพฯ.